Duurste Hondje van de wereld?

Niet zo heel lang geleden schreef ik een update over de kosten van ons Hondje. Blijkbaar heeft hij dat gelezen, en zinde hij op wraak omdat wij zo weinig aan hem uitgeven….

De afgelopen maand heeft hij ons dan ook behoorlijk op kosten gejaagd. En ons behoorlijk laten schrikken, want het scheelde maar een haartje of we waren ons Hondje kwijt geweest.

Ruim € 1.300 in iets meer dan een maand. Vooral aan medische kosten. Je weet dat dit kan gebeuren met een huisdier, zeker als het beestje wat ouder wordt. Ons Hondje is inmiddels 12,5 jaar. En we houden heel veel van hem, dus ik heb het er graag voor over om hem nog langer bij ons te houden. Maar mijn achterstand op de spaardoelstelling zal ik wel niet meer inhalen dit jaar. En de gemiddelde maandelijkse kosten van ons Hondje stijgen van € 352 naar € 380, de dierenarts heeft nu een iets groter aandeel in de totale kosten….

Wat is er gebeurd?

Het begon op een zaterdagochtend. Hondje wilde absoluut niet opstaan en had ook geen zin in de ochtendwandeling. Eén plasje maar. Verder stond hij bibberend naast me. Nou doet hij wel vaker gek als hij iets verkeerds gegeten heeft. Maar het werd erger gedurende de dag. ‘s Middags droeg ik hem naar het uitlaatgebied, 50 meter van onze voordeur. Bibberend stond hij om zich heen te kijken, een zielig hoopje ellende. Ook zondag werd het niet beter. Integendeel. We overwogen om de weekenddienst van onze dierenarts te bellen, maar ‘s middags leek hij wat op te knappen. De tweede nacht bracht geen verdere verbetering. Dus op maandagochtend belden we de dierenarts, waar we snel terecht konden.

De dierenarts gaf ons Hondje een antibiotica-injectie en deed een algemene controle. Ons Hondje is al wat ouder, en uit eerdere controles weten we dat hij een hartruisje heeft. We zijn dus snel doorverwezen naar het dierenziekenhuis. Daar kreeg ons Hondje een hartecho. Dat is iets wat zowel Vriendin als ik nog nooit gehad hebben, maar Hondje dus inmiddels wel. Gelukkig bleek uit de echo dat zijn hart geen problemen geeft. Dat is fijn nieuws, maar daarmee wisten we nog niet wat de oorzaak van de symptomen van Hondje was. Dinsdag ging het ook nog niet beter. ‘s Middags gingen we terug naar de dierenarts en werd er bloed afgenomen. Maar alle waarden waren normaal. We kregen een kuurtje met ontstekingsremmers mee. We kregen ook het verzoek om de dag erna op drie tijdstippen urine op te vangen en de samples te komen brengen voor onderzoek. Het werd weer een slapeloze nacht. Hondje was rusteloos en wij waren bezorgd.

Woensdagochtend om 06.30 uur liep ik met Hondje en een soeplepel buiten. Zodra hij zijn poot optilde stak ik de soeplepel eronder om de urine op te vangen. Met een pipet nam ik een sample. Later op de ochtend en in de loop van de middag deden we dat nog een keer, en daarna bracht ik de samples naar de dierenarts. Eind van de middag kregen we een telefoontje. Ook zijn nierwaarden waren fantastisch voor een hondje van deze leeftijd. Dat was fijn nieuws, maar daarmee wisten we nog steeds niet wat de oorzaak van de symptomen van Hondje was. We gingen dus gewoon door met het kuurtje dat we de dag ervoor gekregen hadden.

Donderdag verliep rustig. Het ging bij vlagen iets beter, maar echt zichzelf was hij niet. En vrijdagochtend was het weer slechter. Telefonisch overlegden we met de dierenarts. We gingen naar het dierenziekenhuis voor een echo van de buikholte. En vreesden ondertussen voor het ergste, want ons Hondje was inmiddels een lusteloos hoopje ellende. De buikecho leverde gelukkig wel iets op. Zijn alvleesklier was duidelijk opgezet. Er werd gelukkig geen tumor gezien, want dat was waar we bezorgd over waren. Een gericht bloedonderzoek bevestigde vervolgens dat de alvleesklier ontstoken was. Hondje kreeg een morfine-injectie en een injectie met middelen tegen de misselijkheid. En gewapend met een stapel medicijnen, dieetvoer en ons Hondje mochten wij weer naar huis.

Enkele uren later thuis stortte Hondje volledig in. Wankelend stond hij te bibberen op zijn pootjes en te piepen. Even later lag hij doodstil op mijn schoot. Daar, op dat moment, was ik bang dat we hem zouden verliezen. Een telefoontje met het dierenziekenhuis bracht geruststelling. Hondje was zo stoned als een garnaal door de morfine. Niet alle honden reageerden zo heftig, maar hij had duidelijk een ‘slechte trip’. En dat kon nog wel even duren….

We hadden eindelijk weer een redelijke nacht. Dat zal van de uitputting geweest zijn. En de volgende ochtend rond 06.30 uur werden we gewekt door een Hondje dat met veel kabaal van het bed sprong om uitgebreid te gaan drinken. Bij de wandeling daarna had hij zelfs alweer een beetje praatjes, liep hij vooruit en nam hij uitgebreid de tijd om te snuffelen en te plassen. Eten wilde hij nog nauwelijks en het toedienen van de medicijnen was een drama. En hij was rusteloos. Stukjes kip en andere snacks waar pilletjes in verstopt waren herkende hij feilloos en legde hij naast zich neer. Dat bleef eigenlijk het hele weekend zo en ook op maandag werd het niet beter.

En ondertussen werd ons Hondje incontinent. Als we ‘m niet elke drie uur uitlieten gebeurden er ongelukjes. Hij dronk ook veel, veel meer dan normaal. Dus belde ik dinsdagochtend de dierenarts maar weer op. En liep weer met een soeplepel naast het Hondje om een nieuw urinesample op te vangen. Nog een onderzoek, en het bleek dat Hondje nog weer een nieuwe infectie had opgelopen, vermoedelijk een blaasontsteking. Waarschijnlijk omdat na anderhalve week ziek zijn z’n weerstand erg verzwakt was. Dus liep ik even later met een antibioticakuur voor een week de praktijk weer uit. De dierenarts verzekerde mij dat deze pilletjes naar lever smaken. Ik heb haar niet gevraagd of ze dat zelf voorgeproefd heeft…

Het hielp gelukkig wel. We verpulverden de tabletjes, mengden het met wat water en strooiden het over de gekookte kipfilet waar we hem nog steeds mee verwenden, en die hij (met de medicijnen) gulzig opat. De incontinentie verdween. En langzaam kreeg hij zijn levenslust en energie weer terug. Hij is er nog.

Bij ons overheerst de opluchting dat we ons Hondje nog wat langer bij ons kunnen houden. We zijn blij dat onze financiën op orde zijn en dat we ons deze medische kosten kunnen veroorloven. En ook dat we ’s nachts weer gewoon door kunnen slapen. Hij moet wel de rest van z’n leven op dieet, dus de eerste zak met dieetbrokken zit ook al in dit kostenoverzicht.

Hoe gaat het met jouw huisdier?

Hoe gaat het met (de kosten van) Hondje?

‘Duur Hondje’, werd er onlangs geconstateerd in de reacties toen ik schreef over onze maandelijkse uitgaven. Uit die cijfers bleek namelijk dat het Hondje in de betreffende maand een behoorlijk deel van onze huishouduitgaven in beslag nam. Nu geven wij geen € 100.000 per maand uit, maar het klopt wel dat ons Hondje behoorlijk wat geld kost. Ik heb begin 2019 al eens een uitgebreidere analyse gemaakt van de maandelijkse kosten van onze viervoeter, maar dat is alweer anderhalf jaar geleden. De opmerking in de reacties was dus een trigger om de administratie er weer eens bij te pakken, en te kijken hoe de maandelijkse uitgaven zich sindsdien ontwikkeld hebben.

Nou, eigenlijk is er niet zo heel veel veranderd… Ik heb de grafiek bijgewerkt met de kosten per maand sinds we terug zijn uit het Verre Warme Land, inclusief gemiddelde. De werkelijke kosten variëren nog steeds per maand, dat komt (a) doordat we soms dierenartskosten hebben en (b) doordat we eens per 7 weken gemiddeld een zak voer voor hem kopen. Hier is wel iets veranderd, want voor de reguliere controles, de ontwormings- en vlooien/tekenpilletjes hebben we nu een abonnement bij de dierenarts, een soort Zorgplan. Daarmee betalen we maandelijks een bedrag, maar het is goedkoper dan de dingen afzonderlijk aanschaffen. We hebben dat nu ruim een jaar en hebben het onlangs verlengd, want het is goedkoper en spreidt de uitgaven beter.

De gemiddelde kosten per maand zijn iets gedaald, van € 360,11 naar € 352,41 per maand. Maar dat verschil mag geen naam hebben. Best een duur Hondje dus, dat klopt. En toch vind ik dat helemaal niet erg, wij worden elke dag nog heel erg blij van ons schattige mormel.

Kan het goedkoper? Jazeker! Een uitlaatservice is een luxe. Vóór de coronacrisis vonden wij het bittere noodzaak, we werken allebei voltijds en wilden niet dat Hondje van 08.00 tot 17.30 alleen thuis zou zitten zonder wandeling. Maar ook sinds wij vrijwel volledig thuiswerken blijven we gebruik maken van de uitlaatservice. Allereerst willen we graag dat dit bedrijfje de crisis ook overleeft. Maar daarnaast krijgt Hondje zo enkele uren beweging per dag in het bos en op het strand, en dat is meer dan wij hem kunnen bieden op een werkdag. En het is ook goed voor zijn sociaal gedrag. Daar is hij onderdeel van een roedel. Hier thuis is hij gewoon de baas….

Daarnaast kun je goedkoper voer gebruiken, en ik weet ook niet of elk Hondje thuis vier mandjes en drie vier drinkbakjes heeft in verschillende kamers…. Maar dan nog, een huisdier kost elke maand geld. En nu mag ons Hondje 125 gram voer per dag, maar grotere honden eten navenant meer voer. En ze kosten tijd, die moet je erin willen steken, en beperken je vrijheid om langer van huis te gaan. Het is goed om hier rekening mee te houden als je overweegt een hond te nemen. Want de asiels zitten zaten vol met dieren die toch iets meer tijd kostten dan waar de baasjes vooraf rekening mee hielden…

En hoe is het verder?

We hebben een inmiddels 12 jaar oud Hondje. Volgens de dierenarts is hij in goede gezondheid en conditie voor zijn leeftijd, al heeft hij een slecht gebit (dat was al zo voor wij hem kregen) en wordt zijn hart wat zwakker. Hij wordt (is) een oude man. Buiten de wandelingen slaapt hij vooral. Maar soms wil hij ineens nog een half uurtje spelen en holt hij vrolijk achter een balletje of een touw aan. Niet achter stokken. In het Verre Warme Land, waar hij geboren is, zijn weinig bomen. En stokken heeft hij dus nooit leren zien als speeltjes. Maar we hopen dat hij 100 jaar oud wordt!

Ben jij ook zo dol op jouw huisdier?

De boodschappen van Hondje

En voordat jullie er verkeerde gedachten bij hebben: dan gaat het niet over de grote en kleine boodschappen die Hondje deponeert tijdens de dagelijkse wandelingen. Maar wel over de reguliere uitgaven die wij doen ten behoeve van hem. In die zin is deze blogpost een vervolg op mijn eerdere Boodschappenblog, mede naar aanleiding van een vraag van Project Lonica en van Financial Chipmunk in de reacties bij dat bericht.

Ik heb eerder al eens algemeen geschreven over de kosten van het hebben van een hond, maar dat had nog betrekking op ons verblijf in het Verre Warme Land. En ik heb later nog eens iets geschreven, net na terugkeer in Nederland, over de aanloopkosten, en nog eens een keer hoe hij zijn gewicht nog net niet in goud waard was na zijn jaarlijkse APK-keuring. Eigenlijk schrijf ik best vaak over ons Hondje… Maar hij is dan ook erg belangrijk voor ons!

Aan ons Hondje geven we meer dan 10% van de kosten van onze gezamenlijke huishouding uit. Is dat veel? Ja, best wel. In elk geval veel meer dan het normbedrag van het NIBUD voor honden, zij gaan uit van € 50 per maand en daarnaast € 160 aan jaarlijkse kosten van de dierenarts. Maar er zitten bij ons wel een aantal bewuste keuzes achter.

Maar goed: jullie komen bij Geldnerd om grafieken en cijfers te zien, dus jullie krijgen grafieken en cijfers! Onderstaand allereerst de kosten per maand sinds we terug zijn uit het Verre Warme Land, inclusief gemiddelde. De werkelijke kosten variëren nogal per maand, dat komt (a) doordat we soms dierenartskosten hebben en (b) doordat we eens per 7 weken gemiddeld een zak voer voor hem kopen.

Met afstand het grootste deel van de uitgaven aan Hondje is het abonnement op de uitlaatservice. Geldnerd en Vriendin werken allebei voltijds. Dat zou betekenen dat Hondje van ongeveer 08.00 uur tot ongeveer 18.00 uur alleen is en binnen moet blijven. Dat vinden wij geen leven voor een Hondje, die in het Verre Warme Land gewend was aan buiten zijn en de ruimte hebben. Dus gaat hij elke werkdag met een uitlaatservice op pad. Die haalt hem rond een uur of 10 op bij ons thuis, en neemt hem (met nog een stuk of 10 andere honden) mee naar het bos of het strand. Daar kunnen ze lekker wandelen en spelen. ’s Middags rond een uur of 1 wordt hij weer thuis gebracht. Dan is hij moe, en gaat hij meestal liggen slapen tot een uur of 5. En dan zijn wij alweer bijna thuis ?. In totaal is 59,4% van de uitgaven sinds mei 2016 gedaan voor de uitlaatservice.

Verder constateer ik dat ons Hondje best wel duur is qua medische kosten, 20,3% van de totale uitgaven sinds mei 2016. Naast de vaste jaarlijkse vaccinaties heeft hij nu drie keer een gebitsschoonmaak gehad. Ons Hondje heeft gewoon een erg slecht gebit, dat had hij al toen we hem op 6-jarige leeftijd adopteerden in het Verre Warme Land. Eén keer had hij gevochten en moest zijn oor gehecht worden. En twee keer hebben we een melanoom laten verwijderen, één keer in mei 2016 en één keer recent in januari 2019 (gecombineerd met gebitssanering). Mede daardoor is januari 2019 een erg dure maand geworden.

Daarnaast is 9,7% van de totale uitgaven gedaan aan voer. We gebruiken een vrij duur merk, met alleen vleesinhoud, geen granen. Iets dat zo dicht mogelijk aansluit op het natuurlijke dieet van honden. En dan ook nog in de Senior-variant. Toen Hondje onlangs geopereerd was, mocht hij overigens een week lang alleen gekookte kip en gekookte vis eten. Hij heeft gesmikkeld. Was ook wel een beetje duur, want hij kreeg biologische 3-sterren Beter Leven kippendijfilet. Dat was ook wel een principekwestie. Zelf eten we, die enkele keer dat we vlees eten, ook dat soort vlees. Dan zou het hypocriet zijn als we ons Hondje wel kiloknallers voorzetten. Dat vonden wij in elk geval wel, en het is ons geld en onze keuze om dat hieraan uit te geven.

3,6% van de totale uitgaven is gegaan naar de lokale Hondenbelasting. Dat moeten we betalen, en dat is wel terecht. Want een huisdier is een luxe-artikel. Zeker met dit soort kosten… En de rest is gegaan naar snoepjes, kauwstokjes, speeltje, poepzakjes, halsbanden, mandjes, en andere benodigdheden.

Per categorie per jaar staan de uitgaven in onderstaande grafiek. 2016 betreft dus 8 maanden, omdat Hondje en ik per 1 mei terugkwamen in Nederland.

Heb jij ook een duur huisdier?

APK-Keuring

Niet voor een auto, die hebben we niet. Ook niet voor mijzelf. Maar wel voor ons Hondje.

Hij is afgelopen week naar de dierenarts geweest. Het arme beestje heeft al zijn hele leven last van een slecht gebit. Er helpt geen poetsen tegen. Nog even los van het feit dat hij al panisch wordt als we met de hondentandenborstel aankomen. De hondentandpasta vind hij dan wel weer lekker, dat wel.

Het was dus tijd voor een kleine gebitssanering. Daarvoor moest het Hondje onder verdoving. Tegelijkertijd hebben we ook een bloedonderzoek laten doen. En ik heb de voorraad medicijnen (vlooien/teken en ontworming) weer aangevuld. Bibberend heb ik hem ’s ochtends achtergelaten bij de dierenarts, en ’s middags heb ik hem weer opgehaald. Waar hij bijna niet mee naar huis wilde, want hij zat zo lekker op schoot bij de assistente om geaaid te worden. De operatie is goed verlopen, hij heeft weer een prachtig gebit. Gelukkig hoefden er geen tanden verwijderd te worden, ons bijna 9-jarige hondje kan er weer eventjes tegen.

Tegelijkertijd heb ik ook weer een maandvoorraadje voer besteld. We verwennen ons beestje met goed voer zonder granen, vooral vlees. Wat we zelf nota bene niet eten. En er is ook een zak snoepjes en nieuwe kauwstokjes besteld die moeten helpen om zijn gebit schoon te houden.

Ons beestje kostte dus weer wat centjes. Net als vorig jaar. De operatie en het onderzoek kostten in totaal € 350. En het voer en de kauwstokjes waren € 80. Maar we hebben het graag voor hem over, want hij tovert iedere dag wel een glimlach op ons gezicht. En dat is onbetaalbaar.

Heb jij ook een duur huisdier?

Herfst

  • Berichtcategorie:Terugkeer

201610-herfst-2Het zal niemand ontgaan zijn: de herfst is begonnen. Voor Geldnerd is het dit jaar best wel bijzonder. De afgelopen jaren hebben we namelijk geen herfst meegemaakt. Het Verre Warme Land kent niet echt seizoenen, met het hele jaar door heerlijke tropische temperaturen. En Geldnerd en Vriendin realiseerden zich dit weekend dat ook de herfst van 2013 uit ons geheugen verdwenen is. Laat in de herfst zijn we toen vertrokken uit Nederland, en blijkbaar waren we in de maanden daarvoor zo druk met de verhuizing dat we het seizoen niet echt hebben meegekregen.

Inmiddels hebben we de eerste regenbuien al op ons hoofd gekregen terwijl we met Hondje aan het wandelen waren. En ook het bos begint al prachtige herfstkleuren te krijgen. Hondje vindt het allemaal maar niks, die kou en nattigheid. Niet zo gek, als je de eerste 8 jaar van je hondenleven in de hitte gewoond hebt. Hij ligt steeds vaker dicht tegen ons aan. En we merken dat hij weer begint te verharen. Hopelijk krijgt hij iets van een wintervachtje. We overwegen anders om wat truitjes en jasjes voor hem te kopen. Ik vind (vond) dat altijd een verschrikkelijk gezicht, mensen met aangeklede hondjes, maar dat voel toch anders als je eigen hondje om half zeven ’s ochtends bibberend naast je door de regen loopt.

We hebben ook groot(s) ingeslagen in het kledingsegment. Ik heb een nieuwe regenjas en twee nieuwe winterjassen gekocht. Op de wensenlijst staan eigenlijk nog een paar truien, en een paar goede wandelschoenen. Maar daarmee ga ik proberen te wachten tot de uitverkoop begint. Dat kon al niet met de jassen, en dat deed wel even pijn in het kledingbudget.

Ik vind de herfst best een fijn jaargetijde. Van mij mag er best een paar keer een stormachtige wind om het huis gieren. En dan lekkere zelfgemaakte stevige soep, en ’s avonds laat een glaasje whiskey. En lange wandelingen met Hondje, met onderweg warme chocolademelk.

Wat vind jij van de herfst?

Dikkere mensen en kleinere huisdieren

Mijn lijfblad The Economist had weer eens een interessant artikel. Althans, dat vindt Geldnerd. Het heeft betrekking op de situatie in Groot-Brittannië, maar ik ben erg benieuwd hoe dit in Nederland is.

Ons HondjeWat blijkt? De Engelsen worden steeds dikker. De gemiddelde volwassene woog in 2014 77,5 kilo, een toename van 5,1 kg sinds 1993. In diezelfde periode is het percentage volwassenen met obesitas gestegen van 14,9% naar 25,6%. Maar terwijl de mensen groeien, krimpen hun hondjes. Dit blijkt uit gegevens van de Kennel Club, een vereniging van hondenliefhebbers. Deze club registreert de gegevens van ongeveer 250.000 hondjes. Een analyse door The Economist laat zien dat het gewicht van de gemiddelde Britse pup in de afgelopen tien jaar is gedaald met ongeveer 12%. Kleinere rassen worden steeds populairder en grotere dieren worden minder populair. De gemiddelde grootte van een hond, zoals gemeten door de omtrek van de nek, daalt ook. Waarom? The Economist denkt aan twee factoren.

De eerste is een dalende levensstandaard. Ook in Groot-Brittannië is het voor inflatie gecorrigeerde uurloon lager geworden dan voor de crisis van 2008. Mensen gaan dus op zoek naar goedkopere honden. Een kleine hond eet veel minder dan een grote hond, en de rekeningen van de dierenarts zijn vaak ook lager.

Daarnaast is er het leven in de stad. De huizenprijzen in Groot-Brittannië zijn sinds 2001 gestegen met 50%, en de bevolkingsdichtheid (gemeten als het aantal personen per kamer) in particuliere huishoudens met een huurwoning steeg met 1/3. Kleinere huizen, met krappe kamers en tuinen, vragen om kleinere huisdieren.

Heb jij na de crisis een kleiner huisdier genomen?