Blog over (financieel) bewust leven

Label: hamsteren

Dagboek van een quarantaine

Op vrijdag 13 maart 2020 gingen Geldnerd en Vriendin in zelf-quarantaine. Alle afspraken werden afgezegd, en we realiseerden ons dat we het een poosje met elkaar en in ons huis zouden moeten redden. Inmiddels zijn we vijfeneenhalve week verder, dat is langer dan we destijds hoopten dat het zou duren. We verwachten dat we nog wel even onder de huidige omstandigheden zullen leven en werken. Het is dus tijd om een tussenbalans op te maken: hoe gaat het in Geldnerd HQ tijdens de corona-quarantaine?

Werken

Sinds die bewuste vrijdag werken Geldnerd en Vriendin allebei volledig thuis. Dat kan gelukkig in ons werk. Mijn dagen bestaan, net als op kantoor, voornamelijk uit overleggen. Maar in plaats van samen met collega’s in een vergaderzaaltje te kruipen, gebeurt het nu via telefoon en video. Dat vind ik wel intensiever dan traditioneel vergaderen. Het betekent ook dat ik doordeweeks de hele dag achter mijn laptop zit. Op kantoor doe ik dat niet, daar zwerf ik met mijn tablet van vergadering naar vergadering. ‘s Avonds en in het weekend heb ik duidelijk minder zin om achter het scherm te kruipen. Dat zou nog wel eens een bedreiging kunnen worden voor het bloggen. Ik merk wel dat ik me gedurende de dag af en toe bewust van het beeldscherm moet losrukken. Even een rondje lopen of iets anders doen. Als ik niet oppas, zit ik de hele dag op mijn stoel aan het scherm gelijmd, dat is redelijk slopend.

In ons huis hadden we, vanaf de dag dat we er wonen, één gezamenlijke werkkamer. Twee bureaus, elk een kast, je kent het wel. Goede verstelbare stoelen en ook de bureaus in hoogte verstelbaar. We zijn nu erg blij dat we die investeringen destijds gedaan hebben. Maar op de eerste gezamenlijke werkdag thuis realiseerden we ons wel dat dit geen succes ging worden. Als je allebei de hele dag naast elkaar zit te bellen en te video-conferencen dan word je helemaal gek.

in eerste instantie verhuisde een van ons dus elke dag naar de woonkamer, om aan de eettafel te werken. Maar ook dat was niet ideaal. Geen verstelbare stoel en tafel, en je zat toch elke avond tegen een werkplek aan te kijken. Na enkele weken hebben we dus een tweede werkkamer ingericht. Daarmee werd de woonkamer weer gewoon woonkamer. We beseffen dat we een enorme luxe hebben, met twee werkkamers. Het huis was eigenlijk een slag te groot voor ons toen we het kochten, maar we wilden hier heel graag wonen. En die extra ruimte komt nu wel goed van pas.

Stilletjes gaan we er inmiddels van uit dat we nog minimaal een jaar voor een groot deel thuis zullen werken, dus ik denk ook na over de uitbreiding van mijn eigen werkplek thuis. Een groter beeldscherm met een goed toetsenbord en een goede muis. En snellere WIFI, zodat er geen problemen ontstaan als we allebei tegelijkertijd aan het streamen zijn. Dat soort dingen. Maar daar neem ik even rustig de tijd voor. Grote aankopen moet je niet overhaasten.

We merken wel dat we ons werk bewuster afsluiten aan het einde van de werkdag. Bureau opruimen, actielijstje bijwerken, apparatuur uit, en de deur van de werkkamer dicht. Ik kijk ook ‘s avonds niet meer op mijn werktelefoon of laptop, dat was vroeger nog wel eens een valkuil. Maar als ik dat nu nog zou doen is er helemaal geen onderscheid meer tussen werk en privé.

En oh ja: de koffie is thuis véél beter dan op kantoor…

Regelmaat

We doen erg ons best om onze regelmaat en gewoontes te handhaven. Dat geeft houvast in deze vreemde tijden, en zorgt voor rust. Rust in huis en in ons hoofd. We staan op de normale tijd op. Ik doe na het ontbijt een opruimrondje. We gaan allebei naar ons werk(kamertje). Idealiter lunchen we samen. Hondje brengt ook regelmaat. ‘s Ochtends vroeg, eind van de middag en laat in de avond laten we hem uit. Aan het einde middag doen we dat nu vaak samen als afsluiting van onze werkdag, en iets uitgebreider om even af te kicken van het werk en een frisse neus te halen. Verder gaat Hondje gewoon elke werkdag met de uitlaatservice mee. Dat scheelt ons werktijd, hij krijgt lekker z’n beweging met z’n vriendjes, en het zorgt ervoor dat de uitlaatservice de crisis ook overleeft.

Wat we wel merken: het is makkelijker om de was bij te houden, en andere kleine huishoudelijke taken. Want we zijn vaker thuis en hebben minder reistijd (al was die voor ons allebei al ruimschoots minder dan een uur per dag).

Naar Buiten

Behalve voor het uitlaten van Hondje kwamen we de eerste weken alleen maar buiten om naar de supermarkt te gaan. Bezorgtijdstippen bij de online supermarkten zijn in Geldnerd City niet meer te krijgen, dan moet je ‘s nachts wakker blijven en tussen 00.00 en 00.05 uur je slag slaan. De eerste weken was boodschappen doen een stressvolle ervaring. Blijkbaar brengt zo’n crisis in sommige mensen toch het slechtste naar boven. Na enkele weken werd dat rustiger en inmiddels is het weer vrijwel genormaliseerd. Het is door de dosering van klanten zelfs rustiger in de winkels dan we voorheen gewend waren. En sinds twee weken zitten we ook weer op het normale ritme van één keer per week boodschappen doen. We geven wel iets meer uit, maar dat is niet zo vreemd omdat we nu ook zeven dagen per week thuis lunchen, en niet meer buiten de deur eten.

Door de verplichte sluiting van de sportscholen kon Healthnerd een aantal weken niet met zijn personal trainer aan de slag. Na een week of 3, en met de hulp van het prettige voorjaarsweer, was er gelukkig een oplossing. We sporten buiten in een park. De sessie is één-op-één en we houden zorgvuldig afstand. Mijn trainer heeft allerlei alternatieve oefeningen bedacht die we in die omgeving met weinig hulpmiddelen kunnen doen. Ik merk dat ik dat toch erg gemist had in de eerste weken quarantaine, het heeft een hele goede invloed op mijn geestelijke en fysieke gesteldheid. Ik kan me niet meer voorstellen dat ik twintig jaar niets aan lichaamsbeweging heb gedaan.

Het was ook wel nodig, dat sporten. Door het vele thuiszitten en de stress en onzekerheid van de eerste weken gingen we iets meer snoepen. Troostvoedsel. We hebben ons er enigszins mee verzoend, je mag jezelf ook wel een beetje verwennen in deze tijd. Gelukkig ben ik, met hulp van het sporten, wel redelijk goed op gewicht gebleven.

Herontdekking Van Het Tosti-apparaat

Er wordt niet alleen maar gesnoept in Huize Geldnerd. De ontbijtroutines zijn ongewijzigd. Bij de lunch zorgen we wel vaak voor een extraatje, bijvoorbeeld een kopje soep. En deze periode is voor ons ook de herontdekking van het tosti-apparaat. Regelmatig wordt de lunch opgeleukt met een nieuwe creatie, en bij de wekelijkse boodschappen kopen we extra lekker beleg.

De meeste avonden wordt er in Huize Geldnerd gewoon gekookt. In 99 van de 100 gevallen gebeurt dat door Vriendin. Iets waarvoor ik haar eeuwig dankbaar ben, want ze is er veel handiger en beter in dan Geldnerd. Overigens bak ik wel meesterlijke pannenkoeken! En minimaal eens per week doen we een uitgebreide bestelling die we thuis laten bezorgen. Afgelopen week was dat bijvoorbeeld een heerlijke rijsttafel. Nu we niet buiten de deur kunnen eten proberen we onszelf op deze manier toch een beetje te verwennen.

In mijn kwartaalrapportage zagen we in maart al een enorme stijging van het aantal No Spend Days (NSDs), dagen waarop ik geen geld uitgeef. Het zal je niet verbazen dat dit beeld in april niet gewijzigd is. Mijn regelmatige transacties in het bedrijfsrestaurant en in diverse koffietentjes in de omgeving van kantoor zijn volledig tot stilstand gekomen. Het zorgt ervoor dat ik in maart en april wat extra geld aan mijn buffer kan toevoegen.

Menselijk Contact

In deze periode heb ik vaker en langer telefonisch contact met familie en vrienden, merk ik. En af en toe zijn er afspraken via videobellen. Maar dat is toch anders dan elkaar in het echt zien, en één van de moeilijkste aspecten van de quarantaine. Mensen zijn sociale wezens, contact met andere mensen is net zo noodzakelijk voor ons welbevinden als voedsel en water. Ik ben heel erg benieuwd hoe we als samenleving reageren als we hier langere tijd van verstoken blijven.

Verwachting

Ik schreef het al, wij gaan er van uit dat we nog minimaal een jaar voor een groot deel thuis zullen werken. Geldnerd en Vriendin werken in grote kantoorpanden met veel etages, liften en kantoortuinen. Allemaal dingen die moeilijk passen in de anderhalvemetersamenleving. Op deze manier is het hier nog wel even vol te houden. We merken wel dat alleenstaande collega’s en gezinnen met (jonge) kinderen het een stuk zwaarder hebben dan wij. Voor onszelf, en voor alle andere mensen, hopen we vooral dat we de komende periode stapsgewijs wat kunnen gaan ‘normaliseren’. We kijken dan ook erg uit naar de besluiten die de regering morgen gaat nemen. We hopen dat we binnenkort weer eens op bezoek kunnen bij onze naaste familie, maar pas als dat geen risico meer is voor kwetsbare groepen.

Verder gaan we er van uit dat we dit jaar niet naar het buitenland op vakantie kunnen gaan. Verre vakanties naar landen met een zwakkere gezondheidszorg (zoals de Verenigde Staten….) lijken ons helemaal niet aan te raden. Maar ook traditionele vakantielanden als Frankrijk, Duitsland en Spanje hebben op dit moment veel strengere regels dan wij in Nederland. Ik heb niet het idee dat ze van plan zijn om deze zomer al weer honderdduizenden Nederlandse vakantiegangers te ontvangen. Vanuit de gedachte dat we ons zo min mogelijk moeten verplaatsen hebben we zelf ook nog geen vakantie in eigen land geboekt. We gaan vooralsnog maar even uit van vakanties in Rundumhause en Hintergarten. Waar het overigens zeer goed toeven is.

Hoe gaat het met jou in deze vreemde periode?

Plunderen! Hamsteren!

Landgenoten! Graag wil ik hier, op mijn eigen kleine hoekje van het internet, mijn diepe, diepe teleurstelling in jullie uitspreken. En hierbij ontneem ik Nederland de status van ‘beschaafd land’. We zijn officieel terug in de Middeleeuwen, wat mij betreft. Beschaving was blijkbaar een heel erg dun laagje vernis.

Waar ik het over heb? Het hamstergedrag. Eén crisis is alles wat ervoor nodig heb. Eén mededeling dat we een paar weken thuis moeten zitten, en we hollen met z’n allen naar de supermarkt. Daar werken we van achteren naar voren. Ook door het proces van spijsvertering. We beginnen aan het einde, en kopen dus al het toiletpapier dat we kunnen vinden. Vervolgens gaan we terug naar de houdbare dingen. Pasta, pastasaus, blikgroenten, want als we niet naar de fastfood-restaurants kunnen willen we andere troep eten. De chips en de koekjes, want je wilt wel iets te knabbelen hebben terwijl je naar alle extra journaals zit te kijken. En dan nemen we ook nog maar even alle groente en al het brood mee, nu we er toch zijn.

We hamsterden in het weekend. En gedurende de week gingen we er gewoon mee door. Toen Geldnerd dinsdagavond (voor het eerst in een week) bij onze lokale grootgrutter kwam en het slagveld overzag, was dat heel slecht voor zijn gemoedsrust…

We kopen als we bang zijn, dat is wel duidelijk. We hamsteren alsof we bang zijn dat de meest basale voedselvoorziening uit gaat vallen. Teunie van Eenvoudig Leven verkoopt ongekende hoeveelheden meel en bloem, en spreekt zelfs van een meel-oorlog. We hamsteren paracetamol zodat die nu op rantsoen is.

Tegelijkertijd lees ik berichten over diefstal van medische hulpmiddelen uit ziekenhuizen. Hoe diep ben je gezakt als je mondkapjes steelt? Oplichters die oudjes ‘helpen’ met boodschappen en hun pinpas stelen. Phishingmails met het verzoek je bankpas op te sturen en een ‘antibacteriële bankpas’ terug te krijgen. Dat zijn dan nog individuen of kleine groepjes die de weg kwijt zijn. Maar dat hamsteren, dat hebben we samen gedaan. Met z’n allen. Ga je diep schamen! Denk aan deze blog als je een rol toiletpapier uit jouw voorraad voor de komende jaren haalt. En denk aan deze blog als je over een jaar de ongebruikte voedselvoorraad in de vuilnisbak gooit. Want dit wordt de grootste voedselverspilling van de eeuw…

Je hebt gehamsterd hè? Beken het maar!

Je kunt er niet tegen werken

Nog steeds zijn er chaotische taferelen op de beurzen. Nog nooit is de stemming zo snel omgeslagen. In de media en bij heel veel andere financebloggers heb je er al heel veel over kunnen lezen. De langste bull market tot nu toe is ten einde en we hebben nu een bear market. Nogal abrupt, op 9 maart vierde de bull market z’n 11e verjaardag, en 2 dagen later was het voorbij. Calculated Risk, één van mijn favoriete Amerikaanse economische blogs, is zelfs (voor het eerst sinds 2006) in verhoogde staat van recessie-waakzaamheid gegaan. En we hebben een pandemie. Maar ik ga niet schrijven over het Corona-virus en alle tips herkauwen die je elders ook kunt lezen. Ik probeer hier immers een serieuze financiële blog neer te zetten.

Inmiddels is het meer dan 35 jaar geleden dat Geldnerd (mini-Geldnerd) z’n eerste aandeeltje kocht. De ‘Zwarte Maandag’ crash van 1987 was de eerste waarin hij, als middelbare scholier toen nog, een deel van zijn vermogentje zag verdampen. Mijn papieren verlies nu is een veelvoud van het verlies toen. Al was het destijds procentueel nog net iets groter… Ik zeg bewust ‘papieren verlies’. Want ik zou het geld pas echt kwijt zijn als ik mijn portefeuille nu verkocht. Maar dat doe ik niet. Ik doe nog steeds niets.

Het gaat wel hard nu. Van het gat tussen mijn inleg en de actuele waarde is nu 2/3 weg. In drie weken tijd. Mijn portefeuille zat dit weekend 25,1% van z’n piekwaarde, en die was 4 weken geleden. Maar ik ga gewoon door met ademhalen, het trekt wel weer bij. En ja, dat kan een paar jaar duren. De enige manier om echt verlies te maken is nu verkopen als je in het rood staat. Heb je tijd, en heb je het geld niet nodig, laat het lekker op de beurs staan. Dat roepen we al jaren, nu is de echte test voor alle beleggers en finance-bloggers. Het went nooit, zo’n daling van de beurs, en ik heb er al een aantal meegemaakt. 1987, 2001, 2008… Het voelt altijd als jammer. Maar het is de enige zekerheid voor lange-termijn beleggers: af en toe moet je even een deel van je papieren winst inleveren. Of je hele winst en nog wat.

Zelf ben ik op dit moment weer terug waar ik eind maart 2019 was, qua portefeuillewaarde. Maar mijn portefeuille staat dus nog steeds hoger dan mijn totale inleg. Ik heb dus nog steeds ‘papieren winst’. In dit tempo duurt dat overigens niet lang meer. We zullen zien wat deze week weer brengt. Er is trouwens een treffende overeenkomst tussen zeer goede en zeer slechte dagen op de beurs. Op beide dagen denk ik af en toe: ‘daar kan ik met mijn gewone baan niet tegenaan werken’.

Ik ga je niet vertellen wat je moet doen. Daar ben ik niet zo van, daar zijn andere bloggers veel beter (belerender) in dan ik. Ik ga je wel vertellen wat ik doe en waarom. Geldnerd neemt zijn lezers serieus, en ik ga er in elk geval van uit dat jij wijs genoeg bent om je eigen financiële besluiten te nemen. Ik doe nog steeds niets. Ik blijf gewoon rustig zitten. Als mijn salaris volgende week weer gestort wordt maak ik gewoon het gebruikelijke bedrag over naar mijn beleggingsrekening. En ik ga gewoon weer bijkopen volgens het advies dat mijn beleggingsspreadsheet geeft, om dichter bij de gewenste verdeling over fondsen te komen. Ik ga, met andere woorden, gewoon door met het plan dat ik al jaren uitvoer.

Wat ik niet ga doen: uitgebreid bijkopen. Daar heb ik de vrije cash niet voor. Soms vind ik dat wel jammer. Maar als ik wel veel contanten zou hebben, dan was er teveel geld dat heel lang niets staat te doen. Dus het is eigenlijk maar goed dat het is zoals het is. Ik ben nu wel extra blij met onze tweesporenstrategie: elke maand inleggen op de beleggingen én elke maand extra aflossen op de hypotheek. Want die laatste levert ook in slechte beursmaanden een positief rendement op. #teamlagelasten

En ik heb nog een handelingsperspectief in mijn portefeuille zitten. Als de beurs (en mijn portefeuille) echt 40-50% daalt dan verkoop ik wellicht mijn obligaties, en wil ik van het vrijkomende bedrag aandelen-ETFs kopen. De obligaties houden tot nu toe redelijk stand, al was er afgelopen week wel een omslagpunt. Of misschien doe ik dat ook wel niet. We zullen zien.

Voor iedereen die er van overtuigd is dat het deze keer anders is? Ik denk het niet (en JL Collins is het met me eens). En als dat wel zo is dan (1) merken we dat pas op langere termijn en (2) maakt het niet zo heel veel uit waar je je geld hebt zitten en hoe het belegd is. Geld kun je niet eten. Toiletpapier overigens ook niet. Als er ooit nog iemand in mijn bijzijn beweert dat Nederlanders een nuchter volkje zijn, dan zal ik ze herinneren aan deze periode. Voor de niet-financiële aspecten van de huidige crisis kan ik je overigens deze mooie blog van Van Her Naar HOT van harte aanbevelen!

Heb jij al gehamsterd?

Nesteldrang

Nee, we zijn niet zwanger. Gelukkig niet, we hebben onze handen al vol aan ons Hondje. En als ‘Opa Geldnerd’ ben ik er natuurlijk ook veel te oud voor. Maar we hebben in Huize Geldnerd wel ‘last’ van nesteldrang. Op één of andere manier zijn we heel erg bezig met het ‘optimaliseren’ van onze leefruimte voor de komende donkere en koude maanden.

Onze tuin is uiteraard al ‘winterklaar‘. Vriendin zorgt voor een permanente stroom van oud brood, pinda’s en vetbollen. Steeds meer vogeltjes weten onze tuin dan ook te vinden. We rekenen erop dat het nog wel drukker wordt bij het ‘Geldnerd & Vriendin Bird Fastfood Restaurant’ als het eenmaal echt winter is.

Verder hebben we de laatste kamer van ons huis vrijwel ingericht. Dat kon de afgelopen twee jaar niet, door een hardnekkige lekkage in de badkamer van onze buren was de muur erg vochtig. Het lijkt erop dat dit nu is opgelost (afkloppen…). Dus hebben we het logeerbed opgezet, terwijl een bouwdroger druk bezig is om het vocht uit de muur te trekken. Gelukkig hebben we afgelopen week, toen de aannemer kwam meten, geconstateerd dat de muur nu snel droger wordt. Dit is overigens het laatste opleverpunt van ons huis, waar we in december 2 jaar wonen.

Verder heb ik een rondje gemaakt langs alle kasten waar bezittingen van mij in liggen. Mijn kledingkasten, de kasten in de logeerkamer, en de kasten in de studeerkamer. Zelfs mijn deel van het kastje in de badkamer heb ik niet overgeslagen. Dat leverde toch nog weer twee vuilniszakken op, en een zak voor de kledingcontainer. Ook na jarenlang minimaliseren gaat er bij mij nog meer uit dan er in komt. Het is een rondje dat ik vooralsnog twee keer per jaar doe, in het voorjaar en in het najaar.

Afgelopen september hebben we het jaarlijkse onderhoud van de CV-ketel al uit laten voeren, inclusief het nalopen van alle radiatoren. Eén radiatorkraan bleek een beetje te lekken, die hebben we laten vervangen. Ook is het hele systeem ontlucht en bijgevuld. De laatste weken staat de verwarming weer tevreden te snorren. Daarnaast heb ik tijdens de eerste koude weken alle raam- en deurkozijnen nog een keer langsgelopen. Hier zijn nog weer de nodige meters tochtstrip verwerkt. Dat zal ook nog weer schelen in het comfort en in de gasrekening.

En tsja, ik merk dat ik ook weer een beetje aan het hamsteren geslagen ben. Voorraadje hondenvoer. Een paar flesjes whiskey. Ik houd mezelf maar voor dat het nog voortkomt uit onze tijd als jagers-verzamelaars, waarbij dit het verschil tussen leven en dood kon betekenen. En dan kijk ik naar de foto’s van Project Lonica, die druk bezig is met haar houtvoorraad. Maar daar zijn we hier in de Randstad, met (in onze omgeving) supermarkten die zeven dagen in de week tot 22.00 uur open zijn, natuurlijk wel heel ver van afgedwaald…

Laat de winter maar komen. Stiekem heb ik de eerste playlists met kerstmuziek al afgespeeld op Spotify. Alleen ons Hondje bibbert wat af, die mist nog steeds het klimaat in het Verre Warme Land waar hij geboren is.

Hoe bereidt jij je voor op de donkere, koude en natte dagen?

Op

wilkinson-protector-3Eindelijk. Het is zover. Mijn scheermesjes zijn op. Gisterenochtend is het laatste mesje in gebruik genomen. Het einde van een tijdperk. Mijn inschatting was dus correct. En het is inmiddels ruim 9 jaar geleden dat ik voor het laatst nieuwe scheermesjes gekocht heb.

Maar nu gaat het er dan toch van komen. Het scheersysteem dat ik gebruik bestaat uiteraard al jaren niet meer. Ik ben dus op zoek naar iets anders. Dat valt nog niet mee, want scheren is vooral marketing. Die erop neerkomt dat je zonder een spoortje bloed spiegelglad wordt en woest aantrekkelijk blijkt voor de dames. Zo werkt het bij mij meestal niet. Ik zoek vooral een systeem wat met mijn beperkte motoriek bij uitschieten niet direct leidt tot een slagaderlijke bloeding. En een systeem wat makkelijk te reinigen is en niet meteen verstopt raakt met baardharen als ik weer eens een keer een aantal dagen geen zin heb om te scheren.

Maar vooral ga ik ook wat beter op mijn voorraadvorming letten. Want 9 jaar is een beetje lang, dat zijn best veel mesjes.

Voor welk scheermarketingsysteem ben jij gevallen?

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑