Geldnerd.nl

Blog over (financieel) bewust leven

Tag: goede doelen

Ik ben slecht met goede doelen

Het wordt tijd om nog maar eens een bekentenis te doen. Geldnerd is niet zo heel goed met liefdadigheid en goede doelen. Eigenlijk geef ik er heel zelden aan. In het verleden was dat anders. Ik was lid van de nodige ‘goede-doelen-clubjes’. Maar die zijn er door de jaren heen, in de verschillende financiële opruimacties en in de echtscheiding, allemaal uitgegaan. Vriendin daarentegen doet er wel heel veel aan, er gaat bijna geen week voorbij of er ploft hier wel een bedelbrief of een tijdschrift van een van haar goede doelen op de mat. Ik lees elk jaar vooral de overzichtjes met de salarissen die alle directeuren en bestuurders van de verschillende goede doelen verdienen. Om die te betalen heb je al behoorlijk wat donaties nodig… Ik gooi ook mijn oude kleding in de verzamelcontainers van het Leger des Heils. En verder wil ik eerst mijn eigen financiële doelen bereiken.

Eerder heb ik er ook wel eens over geschreven. Toen budgetteerde ik nog gewoon voor goede doelen. Maar zelfs dat doe ik tegenwoordig niet meer. Soms voel ik me er een beetje schuldig over. Ik houd veel geld over en mijn leven is comfortabel en veilig, en tegelijkertijd zijn er mensen die doodgaan, dieren die mishandeld worden, en natuur en milieu die gered moeten worden. Maar er zijn allerlei redenen om wel of niet aan goede doelen te geven. Voor mij heeft dat weinig te maken met de vraag of iemand een ‘goed’ of een ‘slecht’ mens is. En ik voel me ook niet verantwoordelijk voor al het leed in de wereld, maar ik heb wel het voorrecht dat ik het goed genoeg heb om een bijdrage te kunnen leveren aan het verbeteren ervan. Maar dat doe ik maar zelden.

En het kan natuurlijk ook nog goed komen met mij. Misschien ga ik, nadat ik eerder stop met werken, mijn dagen wel vullen met vrijwilligerswerk voor allerlei goede doelen. Of misschien laat ik, als ik dood ga, mijn hele resterende vermogen wel na aan één of meer goede doelen. Ik weet het niet. Gelukkig bevind ik mij in Nederland in goed gezelschap.

Ben jij beter met goede doelen dan ik ben?

error

Rijken zijn eikels?

Rijkdom leidt tot meer onethisch gedrag. Een onderzoek van een Amerikaanse psycholoog heeft dat aangetoond. Zoals de onderzoeker het omschreef: mensen met meer geld zullen vaker hun eigenbelang boven het belang van anderen stellen. Als je wat verder leest in het onderzoek blijkt dat het iets genuanceerder ligt dan dat, maar toch. In de Verenigde Staten is het onderzocht en de gemiddelde rijke geeft een kleiner percentage van zijn of haar inkomen aan goede doelen dan mensen uit de lagere inkomensgroepen. Dat zal volgens Geldnerd ook komen omdat mensen in lagere inkomensgroepen een groter deel van het (of hun hele) inkomen nodig hebben om te overleven. Ander onderzoek toonde aan dat mensen die het zelf moeilijker hebben eerder geneigd zijn om oog te hebben voor de nood van anderen. En daarom ook eerder geneigd zijn om te geven voor de nood van een ander.

Hoe kom ik hier zo op? Omdat ik zat na te denken over mijn Goede Doelen Budget. Want ik heb er ieder jaar een post voor op mijn begroting staan. Gewoon een vast bedrag, ik heb het niet gekoppeld aan mijn inkomen. Soms denk ik dat ik dat wel zou moeten doen. Maar ja, dan vind ik ook weer dat ik die goede doelen moet bekijken, om te zien of ze hun directeuren niet teveel betalen en of er niet een te groot deel van de giften aan de strijkstok blijft hangen. En dat wordt me teveel werk.

Ik heb ook geen vaste Goede Doelen waar ik lid of donateur van ben. Ieder jaar kies ik er een paar uit waarvan het werk op dat moment volgens mij wat extra aandacht nodig heeft, en daar doe ik een gift. Ik zoek ook vaak wat Goede Doelen in de buurt, zoals afgelopen jaar de straathondjes in het Verre Warme Land. Voorlopig houd ik mijn Goede Doelen Budget zoals het nu is.

Hoe ga jij om met Goede Doelen?

error

Als ik er niet meer ben

Nog even en ik ben aan mijn derde testament toe. En ik ben nog lang geen 50… Mijn eerste testament maakten mijn ex en ik toen we samen een huis kochten. We hebben bewust gekozen voor een financiering op basis van één inkomen, en wilden ook de zaken goed regelen ‘voor het geval dat’. Een van de eerste dingen die ik tijdens de echtscheiding heb gedaan, is dat testament herroepen. Want haar laten erven als er iets met mij zou gebeuren leek me niet zo’n fijn idee (en dat gevoel was wederzijds…).

Toen ik een aantal jaren later een samenlevingsovereenkomst afsloot met Vriendin, hebben we direct ook allebei een testament laten maken. De notaris gaf een fijne korting, en op dat moment was onze overweging ook om de zaken goed te regelen ‘voor het geval dat’. We zouden namelijk niet al te lang daarna naar het Verre Warme Land vertrekken. Het testament is eenvoudig. Mijn aandeel in een eventuele woning en inboedel gaan naar Vriendin. De rest wordt verdeeld over enkele goede doelen en familieleden van ‘de volgende generatie’.

Inmiddels zie ik alweer allerlei relevante ontwikkelingen. Zo ben ik aan het nadenken over een Leventestament. De rompslomp eromheen (jaarlijks bijwerken) schrikt me nog een beetje af. Maar het komt wel tegemoet aan één van mijn grootste angsten: dat er iets met mij gebeurt en ik als ‘kasplantje’ verder zou moeten. Dat is voor mij een heel persoonlijk iets, dat wil ik echt niet.

Ook lees ik steeds meer over het ‘Digitaal Testament’. Nu een steeds groter deel van mijn leven uit nulletjes en eentjes bestaat is dat ook wel iets om over na te denken. Sowieso ga ik eens per jaar door al mijn gebruikersaccounts heen en verwijder de accounts van websites die ik niet meer gebruik. Dat valt nog niet altijd mee, maar gelukkig zijn er websites die kunnen helpen.

Ik heb ook een document gemaakt met daarin allerlei praktische zaken, zoals een overzicht van waar mijn bankrekeningen lopen. Dat document werk ik jaarlijks bij, en mijn beoogd executeur testamentair heeft een kopie. Ik wil het voor mijn nabestaanden niet lastiger maken dan noodzakelijk.

Onlangs las ik dat, als er geen erfgenamen zijn, de erfenis afgewikkeld wordt door de overheid. Eventueel geld dat overblijft komt in beheer bij het ministerie van Financiën, in de zogenaamde ‘consignatiekas’. Daar wordt het 20 jaar bewaard, en dan vervalt het aan de Staat. Recente cijfers kon ik niet vinden, maar blijkens antwoorden op Kamervragen zat er in 2011 € 24,9 miljoen in de consignatiekas.

De rubriek ‘Geld en Recht’ van het Algemeen Dagblad heeft in december 2015 overigens een handige checklist gepubliceerd voor het maken van een testament.

Hoe heb jij de zaken geregeld voor ‘als je er niet meer bent’?

error

© 2019 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑