Geldnerd en het sporthorloge

Bron: Apple

Geldnerd heeft al sinds hij een jaar of 8 was een horloge gedragen. Geen dure of exclusieve of luxe klokjes, al heeft hij wel een aantal jaren gedroomd van een leven als James Bond en een Omega SeaMaster. Die kon hij wel betalen, maar zoveel geld wilde hij destijds toch echt niet uitgeven aan een horloge….

In 2014 ben ik gestopt met het dragen van horloges. We woonden toen in het Verre Warme Land, en daar was tijd een relatief begrip. Je maakte een afspraak nooit weken of maanden van tevoren, zoals in punctueel (nou ja…) Nederland. En tijd was al helemaal een relatief begrip.

‘Wanneer kom je langs?’

‘Morgen denk ik.’

En als je dan de volgende dag om drie uur langskwam: ‘Oh, ik had je nog niet verwacht, maar kom binnen…’

Na terugkeer in Nederland ben ik eigenlijk nooit meer echt begonnen met het dragen van mijn horloge. Hij ligt (met een reeds lang lege batterij) in de kast. Als ik wilde weten hoe laat het was, dan keek ik op mijn telefoon. Of op één van de vele klokken waarmee wij onszelf in Nederland omringen. Want tijd is geld en zo.

En toen kwam Healthnerd. En die ging hardlopen. En toen kwam de hardlooptrainer van Healthnerd… En die begon te praten over intervalletjes, en intervaltrainingen, en over hoeveel minuten je over een kilometer moest doen in die intervalletjes. En over het belang van je hartslag. En je hartslagzones. En bij al die dingen wees hij op z’n horloge. Een geavanceerd broertje van het sportmonster dat Luxe Of Zuinig tegenwoordig aan de pols heeft hangen. En Healthnerd haalde ondertussen zijn statistiekjes uit de telefoon en uit zijn hartslagmetertje.

Nu houd ik mijzelf voor dat ik niet gevoelig ben voor marketing. Of in elk geval daar minder gevoelig voor ben dan veel sommige andere mensen. Maar ik ben wel gevoelig voor ‘peer pressure’. En ik ben ook een liefhebber van gadgets. Het Gadgets-potje in mijn administratie is één van de oudste potjes waar ik elke maand een bedrag in stort om dat speelgoed te kunnen betalen.

En dus begon het te knagen. En als je maar lang genoeg knaagt dan valt zelfs de dikste boom om…

Dus stilletjes ging ik kijken naar horloges. Rondvragen bij bevriende hardlopers. En kwam al snel uit op twee opties. Als ik echt voor een sporthorloge zou gaan dan werd het Garmin. Een merk dat ik al ken van het zeezeilen, en waar eigenlijk alle bezitters enthousiast over zijn. Of het zou dan toch een Apple Watch worden. Met mijn smartphone en tablet zit ik immers al diep verankerd in het Apple ecosysteem.

Mijn eisen waren vergelijkbaar met collega Luxe Of Zuinig, een degelijk en krasbestendig toestel dat het wel even uithoudt met een batterij (al ben ik niet iemand die ooit ‘s nachts een horloge zal dragen). Liefst met veel opties voor sportstatistieken en compatibel met mijn favoriete hardloop-apps.

Nu heb je bij Garmin keuze uit heel veel modellen. Eenvoudiger modellen, maar ook heel geavanceerde modellen. Daar krijg ik altijd een beetje keuzestress van. Mijn neiging is dan al gauw om voor de uitgebreidere opties te gaan. Er zijn weinig dingen frustrerender dan over 6 maanden denken ‘zou dit apparaat ook kunnen….’, om vervolgens te ontdekken dat JOUW apparaat dat niet kan, maar de geavanceerdere versie die je niet gekocht hebt kan dat wel… Ik kwam dus al gauw uit bij de geavanceerdere modellen. Met dito prijskaartje. En ondertussen wachtte ik op de presentatie van de nieuwe telefoons en (zo was het gerucht) de nieuwe horloges van Apple. Want er zou een versie komen die speciaal gericht was op sporters. En ik werd niet teleurgesteld.

Beide horloges ben ik ook in de winkel gaan bekijken. Zowel het door mij gewenste Garmin model als de Apple Watch Ultra zijn ‘stevige klokjes’. Ook qua prijs ontliepen ze elkaar niet veel. Uiteindelijk heb ik voor een Apple Watch gekozen. Belangrijkste overweging was dat ik een Garmin echt alleen zou dragen tijdens het hardlopen. Met een Apple Watch is er een gerede kans dat ik die ook nuttig weet te maken buiten het sporten.

En nu ben ik dus bezig om langzaam maar zeker alle opties te ontdekken. En dat zijn er heel veel. De schermpjes in te stellen zodat ik tijdens het hardlopen de juiste statistiekjes zie. De koppelingen met Runkeeper en Spotify zijn gelegd, en ik hoef mijn telefoon dus ook niet meer mee te nemen tijdens hardlooprondjes, het horloge zorgt voor alles. En weer thuis staan de statistiekjes automatisch in mijn Apple Health en Runkeeper omgeving. Is het echt nodig? Nee. Is het leuk? Zeker! Op een van de eerste dagen stond ik met mijn nieuwe horloge bij het fornuis. Ik moest even een timertje zetten voor iets dat stond te koken. Dat deed ik snel even op mijn horloge. ‘Handig,’ was mijn eerste gedachte. ‘Erg dure kookwekker is die Apple Watch,’ dacht ik er meteen achteraan.

Hoe is het met jouw gadgethonger?

Gadgets en Timing

Twee weken geleden keek ik naar de inhoud van de potjes in mijn administratie per 1 januari 2022. Daarbij viel op dat het ‘Gadgets / Tech’ potje wel erg vol zat. Tijd om daar weer eens uitgebreider naar te kijken.

Als het moet…

Ik heb een periode gehad waarin ik elk jaar het nieuwste model iPhone kocht. Dat loopt met de prijzen van die apparaten behoorlijk in de papieren. De omslag kwam voor mij in het Verre Warme Land (VWL). Door de beperkingen in het mobiele internet had het voor mij geen enkele zin om jaarlijks een nieuwe telefoon te kopen. Bovendien waren gadgets slecht verkrijgbaar en was garantie en reparatie een probleem. Dus de telefoon die ik kocht voordat ik naar het VWL vertrok heeft het uiteindelijk bijna vier jaar volgehouden. En de iPhone 8 die ik vervolgens eind 2017 kocht gaat inmiddels al ruim vier jaar mee.

Mijn onofficiële regeltje is sindsdien dat ik dingen pas mag vervangen als het moet. Als het kapot gaat. Daarmee neem ik het risico dat het allemaal bij elkaar komt in de tijd. Dan is het hebben van een potje verstandig. Eigenlijk zou ik dus in staat moeten zijn om in één en dezelfde maand zowel een nieuwe telefoon als tablet als laptop als server te kopen. Daar heb ik een behoorlijk potje voor nodig.

Nu is mijn telefoongebruik wel veranderd de afgelopen jaren, en niet alleen door Corona. De afhankelijkheid van mijn telefoon voor mijn digitale beveiliging is groter geworden, want mijn app voor multifactor authenticatie (MFA) staat op de telefoon. Ook mijn banken gebruiken tegenwoordig vooral de mobiele telefoon voor toegang tot de internetbankieren omgeving en het valideren van betalingen en overboekingen, in plaats van een aparte ‘reader’. Dat pleit er mogelijk voor om de telefoon te vervangen voordat die kapot gaat? Ik heb besloten dat niet te doen, want mijn tablet is voor beide functies de backup. En de kans dat ik beide tegelijk kwijtraak is niet heel groot.

De tablet is vervangen in 2019. En dat was weer de vervanger van de tablet die ik kocht begin 2014. Deze moet dus nog wel even meekunnen. Ik gebruik de tablet vooral als e-reader voor kranten, tijdschriften, en boeken. En om blogjes en andere schrijfsels op te maken. Geen zware grafische toepassingen, gedoe met foto’s en video’s, of zware spelletjes dus.

En dan mijn server, die dateert alweer uit 2016. Tegen mijn verwachting in werd het model toch meegenomen in de upgrade naar de nieuwe firmware van QNAP, daarmee is zijn levensduur weer wat verlengd. De disks zijn nog lang niet vol, zoveel sla ik niet op. In de loop der jaren zijn er wel wat functies bijgekomen. Naast backup-server is het apparaat ook een testserver waar een kopie van mijn websites op draait. En sinds een tijdje experimenteer ik ook met ‘smart home’ toepassingen met Home Assistant. Dat draait in een ‘container’ op mijn server.

Mijn laptop is vervangen in 2019, de oude uit 2014 werd erg traag. Sindsdien is het gebruik van de laptop geïntensiveerd, sinds het voorjaar van 2020 gebruik ik die ook om vanuit huis in te loggen op mijn werkplek voor het dagelijkse thuiswerken. Verder ben ik geen intensieve gebruiker, ik speel geen zware spellen (waar halen mensen de tijd vandaan? oh ja niet iedereen blogt). Het zou dus best kunnen dat deze laptop het volhoudt tot in 2024. Maar as ‘ie kapot zou gaan moet er wel meteen een nieuwe komen. Potjes volstorten dus!

Klein grut

Toen ik door mijn administratie struinde, op zoek naar de diverse gadgets, viel me nog iets op. De afgelopen jaren is er ook het nodige ‘klein grut’ ons huis binnengekomen. Een router, een printer, WIFI toegangspunten (en in 2020 snellere versies voor het videovergaderen), mijn SONOS systeem, en recenter de slimme thermostaat en een aantal slimme schakelaars voor het aansturen van verlichting. Toen ik dat bij elkaar optelde kwam ik ook nog op een bedrag van gemiddeld zo’n € 700 per jaar. En dat naast de ‘grote drie’ laptop, server en smartphone.

201320142015201620172018201920202021
Smartphone8001.200
Laptop1.7502.700
Server8001.700250
Tablet750800
SONOS900400
Router200
WIFI-punten300400
Printer425
Thermostaat525
Schakelaars100
Totaal8003.30003.3251.2002003.750800625

Oplettende lezers missen mijn sportgadget. Dat klopt, die wordt namelijk uit mijn Gezond Leven potje betaald, niet uit het Gadgets potje. Niemand schrijft voor dat ik consistent moet zijn…

Wat betekent dit voor het potje?

Begin januari zat er € 3.100 in het potje voor Gadgets en Technologie. Gegeven de leeftijd van met name mijn server en mijn telefoon vind dat geen overbodige luxe. Ik wil als uitgangspunt gaan hanteren dat ik minimaal twee van de ‘grote drie’ laptop, server en smartphone gelijktijdig moet kunnen vervangen en daarnaast ook de ‘klein grut’ uitgaven voor een jaar wil kunnen doen. Dat zou voorlopig betekenen dat er minimaal € 5.000 in het potje zou moeten zitten. Ik ga dus nog maar even door met de reguliere storting van € 200 per maand in dit potje. Als een van de ‘grote drie’ dit jaar toch vervangen wordt, of als er meer dan € 5.000 in het potje zit, kijken we wel weer verder.

Ondertussen is de eerste gadget van 2022 ons huis ook al binnengeslopen. We hebben een Chromecast gekocht. Die werd noodzakelijk wenselijk omdat onze Samsung TV steeds minder apps ondersteunt en wij het vertikken om na 5 jaar een nieuwe TV te kopen. En die aankoop praat ik voor mezelf goed door te denken dat het in elk geval geen (veel duurdere) Apple TV is….

En wat een luxe en voorrecht dat ik me dit gewoon kan veroorloven.

Denk jij ook vooruit voor grote uitgaven?

Te klein potje voor gadgets?

Gadgets zijn een guilty pleasure van mij. En dus ook een post waar regelmatig geld aan wordt uitgegeven. En waar op dit blog regelmatig over geschreven wordt. Vanaf eind 2018 ben ik hier dieper ingedoken en sinds begin 2019 reserveer ik maandelijks € 100 voor de vervanging van mijn favoriete speeltjes. Daarmee werd het zaadje geplant voor mijn potjessysteem, waar ik sinds begin 2020 mee werk in mijn administratie.

Niks aan de hand zou je zeggen. Maar toch wel. Als ik kijk wat er in het potje zit, en als ik kijk naar de uitgaven die ik de komende jaren verwacht, dan ontstaat er een probleempje. Niet genoeg geld in de spaarpot. De simpele oplossing zou natuurlijk zijn om dan maar minder gadgets te kopen. Maar ik weet niet helemaal zeker of dat gaat lukken.

Onlangs heb ik in mijn administratie eens even eerlijk teruggekeken naar mijn gadget-uitgaven van de afgelopen 5 jaar. In het verleden had ik het dan over telefoon, tablet, laptop en server. Redelijk overzichtelijk. Maar er is meer… Bij de telefoon horen accessoires (zoals een hoes en mijn Airpods), bij de laptop ook een nieuwe draadloze muis. En de SONOS speakers die we eind 2016 aangeschaft hebben en de extra set die vorig jaar voor onze werkkamers is aangeschaft. En de router waarmee ik in 2018 ons netwerk verbeterde en de nieuwe DEVOLO ethernet-over-power adapters waarmee ik in 2020 ons netwerk sneller maakte, zodat Vriendin en ik elkaar gedurende de werkdag niet meer in de weg zitten als we videobellen…

Mijn vorige telefoon heb ik gebruikt tot ‘ie kapot ging. Dat zal ik waarschijnlijk met mijn huidige telefoon ook doen. Mijn laptop en tablet zijn vernieuwd in 2019, die moeten ook nog wel even mee kunnen. Al merk ik wel dat ik de laptop nu ook echt dagelijks gebruik, want ik log in op mijn werkplek via de privé-laptop. De server is momenteel het oudst, die dateert uit 2016. Gevolgd door mijn telefoon uit 2017. Maar beide functioneren nog prima.

Op basis van de historische uitgaven heb ik een prognose gemaakt voor de komende jaren.

Gadget2021202220232024
Telefoon1.400
Laptop3.000
NAS1.750
Netwerkinfra1.750
Tablet800

En op basis daarvan heb ik mijzelf de vraag gesteld of ik wel voldoende reserveer? Ik heb de inhoud van het potje Gadgets / Tech per 1 januari 2021 als uitgangspunt genomen. Daar stort ik maandelijks € 100 bij. En dan blijkt al snel dat dat niet voldoende is. In 2022 duikt het potje zwaar de min in, en komt daar eigenlijk ook niet meer uit.

Ik heb even gespeeld met andere bedragen voor de maandelijkse reservering. Dan kom ik er op uit dat ik mijn reservering eigenlijk moet verhogen naar € 150 per maand. Dan duik ik met de huidige uitgavenprognose nog nét in de min in 2024, maar verder heb ik elk jaar voldoende middelen voor de geplande vervanging van mijn gadgets. En dan maar hopen dat een tussentijds onverwacht defect geen roet in het eten gooit.

De vraag is natuurlijk altijd of dit genoeg is. Want mijn geluidsinstallatie zal ook niet het eeuwige leven hebben, en een tussentijdse upgrade van de netwerkinfrastructuur kan ook zomaar noodzakelijk zijn. Maar dat moeten we maar bekijken als het langskomt. Het zijn maar potjes, ik heb meer spaargeld dan dit. En idem als er geld overblijft, het hoeft allemaal niet op. Ik ben bevoorrecht dat ik me dit kan veroorloven. Het doel is vooral om een beetje stuur te hebben op wat ik wanneer uitgeef, en mijn eigen drang om steeds de nieuwste laptop en iPhone te hebben een beetje te beteugelen…

Hoe ga jij om met de onbedwingbare neiging om nieuwe dingen te kopen?

Telefoon om mee te bellen

Medio oktober was er weer het jaarlijkse ‘hebberigheidsmoment’. Voor Geldnerd in elk geval wel. Waar ik het over heb? De aankondiging van de nieuwe iPhones natuurlijk! Geldnerd is al meer dan 10 jaar een tevreden gebruiker van dit product uit het Apple-universum.

Mijn huidige telefoon, een iPhone 8, is inmiddels drie jaar oud. Destijds gaf mijn iPhone 5S er na vier jaar trouwe dienst de brui aan. De iPhone 8 voldoet nog prima. Ik krijg nog keurig ieder jaar de nieuwe versie van het iOS besturingssysteem van Apple. De batterij loopt iets sneller leeg tegenwoordig, maar dat is gebruikelijk. Vanuit dat perspectief is er dus eigenlijk geen enkele reden om een nieuwe telefoon te kopen. Maar toch merk ik dat het elke keer begint te kriebelen als de nieuwe modellen weer gepresenteerd worden. Betere camera, meer geheugen, beter scherm, nieuwer, sneller, hipper, nieuwer, nieuw, nieuw….

Meestal duurt dat gevoel maar een paar dagen. Dus zolang ik de verleiding kan weerstaan om gedurende die periode naar de webshop te gaan en ‘per ongeluk’ op de KOOP MIJ knop te klikken, gaat het wel goed. Maar dat is iets wat me gedurende die dagen wel bezig houdt. Ik ben er echt bewust over aan het nadenken. Jezelf bewust onbekwaam voelen is altijd nog beter dan onbewust kopen, denk ik dan maar….

Dit jaar schoot mij gedurende die ‘moeilijke periode’ nog een andere gedachte door het hoofd. Want mijn telefoongebruik is gedurende 2020 erg veranderd. Dat komt door het thuiswerken en de corona-crisis. ‘Vroeger’ gebruikte ik de telefoon veelal onderweg en soms op kantoor. Mailtjes checken, reacties op mijn blog modereren, even naar de beleggingsportefeuille kijken, nieuws checken, een (e)book of tijdschrift lezen en naar muziek luisteren.

Maar dat is nu grotendeels weggevallen. Ik zit thuis op mijn kantoor te werken en te (video)bellen, en tussendoor switch ik gewoon even van venster om die dingen te doen die ik voorheen op mijn telefoon deed. Als ik naar mijn gebruik van de afgelopen 8 maanden kijk, dan is die telefoon tegenwoordig vooral om mee te bellen. Je verwacht het niet, toch? Nog een extra reden om even niet op die koop-knop te drukken.

Hoe is het met jouw telefoongebruik?

Gluren op mijn thuiswerkplek?

De thuiswerkplek. Daar gebeurt het tegenwoordig. In het verleden was het vooral de plek waar ik één keer per week mijn administratie doe. Waar ik blogjes schreef en voorbereidde. Waar ik lekker zat te knoeien met mijn spreadsheets. Urenlang puzzelen om nieuwe functionaliteiten uit te werken of problemen op te lossen. En gemiddeld één dag per week zat ik er de hele dag, mijn thuiswerkdag. Om mijn mail bij te werken, stukken te lezen / redigeren / schrijven, en af en toe een telefonische bespreking te doen.

De Thuiswerkdag

Dat veranderde op maandag 16 maart. De eerste dag van inmiddels een lange thuiswerkperiode. Vanaf dat moment zit ik er elke werkdag, meestal vanaf een uur of 8 tot een uur of 6. Ik begin met opstarten, inloggen op de kantoorwerkplek en even de mail checken. Om 08.30 uur heb ik een dagstart met mijn MT-leden. Even een half uurtje met de managers die aan mij rapporteren. We nemen door hoe de diverse processen er voor staan, en hebben in deze periode ook even bijzondere aandacht voor de medewerkers. Zijn er zieken, gaat het met iedereen nog een beetje OK in deze bizarre tijden, dat soort dingen. Normaal ook belangrijk, maar extra op dit moment. Vanaf 09.00 uur beginnen de ‘gewone vergaderingen’. In die zin zijn mijn dagen niet anders dan ‘vroeger’. Het gaat vooral via de video. Ik heb momenteel drie tools in gebruik, afhankelijk van de partijen die er deelnemen. Meestal gaat het via Cisco Webex, soms via Microsoft Teams, Skype for Business of FaceTime. Tussen 12.00 en 13.00 proberen Vriendin en ik samen te pauzeren om te lunchen, daarna gaat het vergaderen eigenlijk door tot een uur of vijf. Tussendoor ook nog losse telefoontjes en e-mails. Ik heb een aantal reguliere overleggen geschrapt. Je komt er in deze situatie achter dat sommige vergaderingen echt overbodig zijn. Dat gaan we wat mij betreft zo houden als deze situatie weer normaliseert. Nooit meer terug naar de oude situatie dus. En ik sluit de dag af met het opschonen en ordenen van mijn actielijstje, en het maken van een lijstje met gespreksonderwerpen voor de dagstart met mijn MT voor de volgende dag. Het gaat allemaal op een of andere manier wat gestructureerder dan ‘vroeger’ op kantoor.

De Thuiswerkplek

De inrichting van mijn thuiswerkplek is niet ingewikkeld, in lijn met mijn minimalistische principes. Ik heb een goede, verstelbare bureaustoel. En ook een in hoogte verstelbaar bureau. Beide zijn goed ingesteld. De werkgever mag dan verantwoordelijk zijn voor de arbo-omstandigheden op mijn thuiswerkplek, in de praktijk heb ik daar nog nooit iets van gemerkt. Ik zorg voor mijzelf. Mijn werklaptop ligt op kantoor in een kluisje, maar die sleepte ik sowieso al niet mee naar huis. Thuis werk ik op mijn privé-laptop. Vaak staat de tablet ernaast, video op de een en vergaderstukken op de ander. Meestal met mijn draadloze oordopjes in. Al houden die het, met de uren die ik vergader, geen hele dag uit. Ik heb een hekel aan draden en kabels. En ook aan papier.

Het Wensenlijstje

Na al deze weken heb ik toch wel wat wensen als het om de inrichting van mijn werkplek gaat. Dat meldde ik al in mijn eerdere verslag over deze quarantaine. Daar heb ik dus over nagedacht. En dat zelfs zonder affiliate links en ander gedoe…

Ik begin vooral te merken dat ik voortdurend naar beneden zit te turen op een niet al te groot scherm. Een groter scherm moet er dus komen, in hoogte verstelbaar. Misschien wel zoiets. Dan kan ik tenminste in het weekend ook 160 kolommen tegelijk bekijken in mijn spreadsheets. Of toch iets bescheideners?

En dan wil ik eigenlijk ook een beter toetsenbord. Draadloos uiteraard, want ik heb een hekel aan kabels. oplaadbaar, pratend met Bluetooth. Zoiets dus, al zal ik dan wel de batterijen apart op moeten laden.

Met een aparte monitor heb ik ook een separate webcam nodig, mijn huidige webcam zit in de rand van het laptopscherm. Misschien deze wel, met een geïntegreerd klepje voor mijn privacy.

Tsja, en dat past natuurlijk allemaal niet op de poorten van mijn laptop. Die is nog geen jaar oud, en wil ik graag nog een aantal jaren blijven gebruiken. Dus heb ik een berichtje gestuurd aan mijn laptopleverancier. Ze hebben namelijk allerlei soorten docking stations, maar op hun website word ik niet heel goed wijs welke er nu bij mijn laptop past. Volgens de ondersteuners van mijn leverancier wordt het dan deze.

En dan wil ik ook graag een goede draadloze koptelefoon. Met active noise cancelling en een ingebouwde microfoon voor de online vergaderingen. Oplaadbaar. Daar moet ik nog even goed naar kijken. En eigenlijk is onze WIFI na ruim drieëneenhalf jaar ook wel aan een upgrade toe. We gebruiken van die netwerkapparaten die via het stopcontact werken, dat gaat prima in ons huis. Dat vertrekt vanuit de meterkast, waar het internet binnenkomt en ons modem en de router staan. Met aansluitpunten in mijn werkkamer en de woonkamer. Die zou ik willen upgraden naar een nieuwere generatie. En dan ook een extra aansluitpunt realiseren in de nieuwe werkkamer van Vriendin. Dan ontstaat er geen file meer als we allebei tegelijk in een videovergadering zitten.

Da’s wel genoeg hè? Misschien nog een setje externe luidsprekers om het af te maken? Vroeger zou ik al deze dingen meteen besteld hebben. Nu heb ik eerst maar eens een lijstje gemaakt en de bedragen bij elkaar opgeteld. Ruim € 2.000 is het. Dus ik ga eerst maar eens even wachten en hier rustig over nadenken.

Wie zal dat betalen?

De hulp van de werkgever is op dit moment beperkt. Als onderdeel van het Individueel Keuzebudget (IKB) kan ik per vijf jaar € 1.851 belastingvrij besteden aan de inrichting van mijn thuiswerkplek. Maar dat mag alleen besteed worden aan stoffering en meubilair, en niet voor een computer en randapparatuur. Wat denkt mijn werkgever, de vakbonden, en de belastingdienst? Dat we allemaal nog met perkament en ganzeveer achter hoge schrijftafels zitten?

Er wordt wel gesproken over een aanvullende regeling. De overheid zal wel moeten. Het is wel duidelijk dat de rijksoverheid als een van de laatste sectoren weer ‘terug naar normaal’ zal gaan. Dat komt omdat wij ambtenaren sowieso nutteloos zijn door voorbeeldgedrag en de druk die wij op het openbaar vervoer leggen, en ook omdat het in onze kantoorkolossen met strikte werkpleknormen best lastig wordt om de ‘anderhalve meter samenleving’ door te voeren. Dus wellicht dat er ergens de komende maanden een bedragje vanuit de werkgever komt. Die is immers wel verantwoordelijk voor de arbo-omstandigheden, ook bij thuiswerken.

Maar uiteindelijk moet ikzelf natuurlijk het leeuwendeel betalen. Vandaar dat ik er goed over na wil denken. Gelukkig heb ik een potje voor gadgets en technologie, dat inmiddels ook redelijk gevuld is.

Hoe ziet jouw thuiswerkplek eruit?

Nieuwe speeltjes

Geldnerd is dol op gadgets, dat is vrij algemeen bekend. Al leg ik mijzelf daarbij wel grenzen op en ‘spaar’ ik er sinds begin dit jaar zelfs voor. Vroeger kocht ik (vrijwel) elk jaar de nieuwste versie. Daar ben ik mee opgehouden. Alles is begin 2014 vervangen toen we naar het Verre Warme Land vertrokken. Eind 2017 hield mijn smartphone (van het bekende fruitmerk) ermee op, die heb ik vervangen. Want zonder gaat niet. Maar mijn tablet en laptop hielden het nog steeds uit, al vond ik de laptop wel traag worden.

Niet zo gek met een laptop van ruim 5 jaar oud. Stug bleef ik doortypen. Dat mijn spreadsheets wat trager werden in hun berekeningen nam ik voor lief. Het heeft me uitgedaagd om stukken code efficiënter te programmeren. En ik dronk er, afhankelijk van het tijdstip van de dag, een extra kopje koffie of thee of een wijntje bij. En ik keek om me heen naar nieuwe ontwikkelingen en modellen. Totdat afgelopen week ineens diverse toetsen moeilijk gingen doen. Specifiek de ‘e’ en de ‘i’. Toch wel belangrijke knopjes op het toetsenbord. Nog niet helemaal kapot, maar af en toe weigerden ze dienst. Een schoonmaakbeurt van het toetsenbord hielp niet. Tegelijkertijd lanceerde mijn favoriete laptopmerk een nieuwe versie van het model waarop ik al 5 jaar naar tevredenheid werk. Dus werd er ‘klikkerdeklik’ een nieuwe laptop besteld. Het fijne aan financiële vrijheid is dat je daar niet over hoeft na te denken. Het geld is er gewoon, en de aankoop stond al voor 2019 in de planning. Eigenlijk al voor 2018, maar toen hoefde het nog niet.

Ruim vijf jaar met een laptop doen, voor mij is het een unicum. Voorheen kwam er elke twee à drie jaar een nieuwe, zonder nadenken. Voor mij toch ook wel een bewijs dat ik echt financieel bewuster aan het leven ben.

Mijn tablet, van hetzelfde bekende fruitmerk als mijn telefoon, was ook wel aan vervanging toe. Net zo oud als de laptop, gekocht net voordat ik naar het Verre Warme Land vertrok. Inmiddels out-of-support, nieuwe updates van het besturingssysteem kan ik niet meer downloaden. Hij deed het nog wel prima. Maar ook deze heb ik toch maar vervangen door het nieuwste model. De oude heb ik ingeruild, dat sust mijn geweten qua duurzaamheid een beetje, zorgt dat ik geen la vol oude elektronica krijg thuis, en leverde een mooie korting op bij de aankoop van de nieuwe. En ik had ‘m inmiddels ook vrijwel helemaal bij elkaar gespaard door het nieuwe Voorzieningenfonds, dat ik eind vorig jaar gestart ben. Het ‘mocht’ dus. Ik gebruik mijn tablet dagelijks, ook als e-reader voor boeken. Mijn tijdschriften komen er op binnen. En de meeste blogjes die hier verschijnen zijn geheel of gedeeltelijk getypt op mijn oude apparaat. Moge er nog vele volgen!

Een nieuwe laptop betekende voor mij op dit moment wel een keuze voor Office 365. Want het migreren van mijn spreadsheets naar Java gaat traag. En ik wil ze nog niet kwijt. Wel heb ik mijn abonnement met fikse korting gekocht. Dat leverde nog wel even een spannend moment op… Want zouden mijn spreadsheets het wel helemaal blijven doen in Office 365? Dat was gelukkig het geval, ik moest alleen even de import en export directories opnieuw instellen. Verder heb ik de afmetingen van de grafieken aanpast aan mijn nieuwe scherm. Nu kan ik lekker ‘pielen’ met alle nieuwe opties voor grafieken en dergelijke, ik zat immers op een stokoude versie (Office 2013).

Dus. Zomaar ineens twee nieuwe speeltjes! En nu ben ik voorlopig wel weer even klaar met geld uitgeven.

Heb jij ook nieuwe speeltjes?