Te klein potje voor gadgets?

Gadgets zijn een guilty pleasure van mij. En dus ook een post waar regelmatig geld aan wordt uitgegeven. En waar op dit blog regelmatig over geschreven wordt. Vanaf eind 2018 ben ik hier dieper ingedoken en sinds begin 2019 reserveer ik maandelijks € 100 voor de vervanging van mijn favoriete speeltjes. Daarmee werd het zaadje geplant voor mijn potjessysteem, waar ik sinds begin 2020 mee werk in mijn administratie.

Niks aan de hand zou je zeggen. Maar toch wel. Als ik kijk wat er in het potje zit, en als ik kijk naar de uitgaven die ik de komende jaren verwacht, dan ontstaat er een probleempje. Niet genoeg geld in de spaarpot. De simpele oplossing zou natuurlijk zijn om dan maar minder gadgets te kopen. Maar ik weet niet helemaal zeker of dat gaat lukken.

Onlangs heb ik in mijn administratie eens even eerlijk teruggekeken naar mijn gadget-uitgaven van de afgelopen 5 jaar. In het verleden had ik het dan over telefoon, tablet, laptop en server. Redelijk overzichtelijk. Maar er is meer… Bij de telefoon horen accessoires (zoals een hoes en mijn Airpods), bij de laptop ook een nieuwe draadloze muis. En de SONOS speakers die we eind 2016 aangeschaft hebben en de extra set die vorig jaar voor onze werkkamers is aangeschaft. En de router waarmee ik in 2018 ons netwerk verbeterde en de nieuwe DEVOLO ethernet-over-power adapters waarmee ik in 2020 ons netwerk sneller maakte, zodat Vriendin en ik elkaar gedurende de werkdag niet meer in de weg zitten als we videobellen…

Mijn vorige telefoon heb ik gebruikt tot ‘ie kapot ging. Dat zal ik waarschijnlijk met mijn huidige telefoon ook doen. Mijn laptop en tablet zijn vernieuwd in 2019, die moeten ook nog wel even mee kunnen. Al merk ik wel dat ik de laptop nu ook echt dagelijks gebruik, want ik log in op mijn werkplek via de privé-laptop. De server is momenteel het oudst, die dateert uit 2016. Gevolgd door mijn telefoon uit 2017. Maar beide functioneren nog prima.

Op basis van de historische uitgaven heb ik een prognose gemaakt voor de komende jaren.

Gadget2021202220232024
Telefoon1.400
Laptop3.000
NAS1.750
Netwerkinfra1.750
Tablet800

En op basis daarvan heb ik mijzelf de vraag gesteld of ik wel voldoende reserveer? Ik heb de inhoud van het potje Gadgets / Tech per 1 januari 2021 als uitgangspunt genomen. Daar stort ik maandelijks € 100 bij. En dan blijkt al snel dat dat niet voldoende is. In 2022 duikt het potje zwaar de min in, en komt daar eigenlijk ook niet meer uit.

Ik heb even gespeeld met andere bedragen voor de maandelijkse reservering. Dan kom ik er op uit dat ik mijn reservering eigenlijk moet verhogen naar € 150 per maand. Dan duik ik met de huidige uitgavenprognose nog nét in de min in 2024, maar verder heb ik elk jaar voldoende middelen voor de geplande vervanging van mijn gadgets. En dan maar hopen dat een tussentijds onverwacht defect geen roet in het eten gooit.

De vraag is natuurlijk altijd of dit genoeg is. Want mijn geluidsinstallatie zal ook niet het eeuwige leven hebben, en een tussentijdse upgrade van de netwerkinfrastructuur kan ook zomaar noodzakelijk zijn. Maar dat moeten we maar bekijken als het langskomt. Het zijn maar potjes, ik heb meer spaargeld dan dit. En idem als er geld overblijft, het hoeft allemaal niet op. Ik ben bevoorrecht dat ik me dit kan veroorloven. Het doel is vooral om een beetje stuur te hebben op wat ik wanneer uitgeef, en mijn eigen drang om steeds de nieuwste laptop en iPhone te hebben een beetje te beteugelen…

Hoe ga jij om met de onbedwingbare neiging om nieuwe dingen te kopen?

Telefoon om mee te bellen

Medio oktober was er weer het jaarlijkse ‘hebberigheidsmoment’. Voor Geldnerd in elk geval wel. Waar ik het over heb? De aankondiging van de nieuwe iPhones natuurlijk! Geldnerd is al meer dan 10 jaar een tevreden gebruiker van dit product uit het Apple-universum.

Mijn huidige telefoon, een iPhone 8, is inmiddels drie jaar oud. Destijds gaf mijn iPhone 5S er na vier jaar trouwe dienst de brui aan. De iPhone 8 voldoet nog prima. Ik krijg nog keurig ieder jaar de nieuwe versie van het iOS besturingssysteem van Apple. De batterij loopt iets sneller leeg tegenwoordig, maar dat is gebruikelijk. Vanuit dat perspectief is er dus eigenlijk geen enkele reden om een nieuwe telefoon te kopen. Maar toch merk ik dat het elke keer begint te kriebelen als de nieuwe modellen weer gepresenteerd worden. Betere camera, meer geheugen, beter scherm, nieuwer, sneller, hipper, nieuwer, nieuw, nieuw….

Meestal duurt dat gevoel maar een paar dagen. Dus zolang ik de verleiding kan weerstaan om gedurende die periode naar de webshop te gaan en ‘per ongeluk’ op de KOOP MIJ knop te klikken, gaat het wel goed. Maar dat is iets wat me gedurende die dagen wel bezig houdt. Ik ben er echt bewust over aan het nadenken. Jezelf bewust onbekwaam voelen is altijd nog beter dan onbewust kopen, denk ik dan maar….

Dit jaar schoot mij gedurende die ‘moeilijke periode’ nog een andere gedachte door het hoofd. Want mijn telefoongebruik is gedurende 2020 erg veranderd. Dat komt door het thuiswerken en de corona-crisis. ‘Vroeger’ gebruikte ik de telefoon veelal onderweg en soms op kantoor. Mailtjes checken, reacties op mijn blog modereren, even naar de beleggingsportefeuille kijken, nieuws checken, een (e)book of tijdschrift lezen en naar muziek luisteren.

Maar dat is nu grotendeels weggevallen. Ik zit thuis op mijn kantoor te werken en te (video)bellen, en tussendoor switch ik gewoon even van venster om die dingen te doen die ik voorheen op mijn telefoon deed. Als ik naar mijn gebruik van de afgelopen 8 maanden kijk, dan is die telefoon tegenwoordig vooral om mee te bellen. Je verwacht het niet, toch? Nog een extra reden om even niet op die koop-knop te drukken.

Hoe is het met jouw telefoongebruik?

Gluren op mijn thuiswerkplek?

  • Berichtcategorie:ICTWonen

De thuiswerkplek. Daar gebeurt het tegenwoordig. In het verleden was het vooral de plek waar ik één keer per week mijn administratie doe. Waar ik blogjes schreef en voorbereidde. Waar ik lekker zat te knoeien met mijn spreadsheets. Urenlang puzzelen om nieuwe functionaliteiten uit te werken of problemen op te lossen. En gemiddeld één dag per week zat ik er de hele dag, mijn thuiswerkdag. Om mijn mail bij te werken, stukken te lezen / redigeren / schrijven, en af en toe een telefonische bespreking te doen.

De Thuiswerkdag

Dat veranderde op maandag 16 maart. De eerste dag van inmiddels een lange thuiswerkperiode. Vanaf dat moment zit ik er elke werkdag, meestal vanaf een uur of 8 tot een uur of 6. Ik begin met opstarten, inloggen op de kantoorwerkplek en even de mail checken. Om 08.30 uur heb ik een dagstart met mijn MT-leden. Even een half uurtje met de managers die aan mij rapporteren. We nemen door hoe de diverse processen er voor staan, en hebben in deze periode ook even bijzondere aandacht voor de medewerkers. Zijn er zieken, gaat het met iedereen nog een beetje OK in deze bizarre tijden, dat soort dingen. Normaal ook belangrijk, maar extra op dit moment. Vanaf 09.00 uur beginnen de ‘gewone vergaderingen’. In die zin zijn mijn dagen niet anders dan ‘vroeger’. Het gaat vooral via de video. Ik heb momenteel drie tools in gebruik, afhankelijk van de partijen die er deelnemen. Meestal gaat het via Cisco Webex, soms via Microsoft Teams, Skype for Business of FaceTime. Tussen 12.00 en 13.00 proberen Vriendin en ik samen te pauzeren om te lunchen, daarna gaat het vergaderen eigenlijk door tot een uur of vijf. Tussendoor ook nog losse telefoontjes en e-mails. Ik heb een aantal reguliere overleggen geschrapt. Je komt er in deze situatie achter dat sommige vergaderingen echt overbodig zijn. Dat gaan we wat mij betreft zo houden als deze situatie weer normaliseert. Nooit meer terug naar de oude situatie dus. En ik sluit de dag af met het opschonen en ordenen van mijn actielijstje, en het maken van een lijstje met gespreksonderwerpen voor de dagstart met mijn MT voor de volgende dag. Het gaat allemaal op een of andere manier wat gestructureerder dan ‘vroeger’ op kantoor.

De Thuiswerkplek

De inrichting van mijn thuiswerkplek is niet ingewikkeld, in lijn met mijn minimalistische principes. Ik heb een goede, verstelbare bureaustoel. En ook een in hoogte verstelbaar bureau. Beide zijn goed ingesteld. De werkgever mag dan verantwoordelijk zijn voor de arbo-omstandigheden op mijn thuiswerkplek, in de praktijk heb ik daar nog nooit iets van gemerkt. Ik zorg voor mijzelf. Mijn werklaptop ligt op kantoor in een kluisje, maar die sleepte ik sowieso al niet mee naar huis. Thuis werk ik op mijn privé-laptop. Vaak staat de tablet ernaast, video op de een en vergaderstukken op de ander. Meestal met mijn draadloze oordopjes in. Al houden die het, met de uren die ik vergader, geen hele dag uit. Ik heb een hekel aan draden en kabels. En ook aan papier.

Het Wensenlijstje

Na al deze weken heb ik toch wel wat wensen als het om de inrichting van mijn werkplek gaat. Dat meldde ik al in mijn eerdere verslag over deze quarantaine. Daar heb ik dus over nagedacht. En dat zelfs zonder affiliate links en ander gedoe…

Ik begin vooral te merken dat ik voortdurend naar beneden zit te turen op een niet al te groot scherm. Een groter scherm moet er dus komen, in hoogte verstelbaar. Misschien wel zoiets. Dan kan ik tenminste in het weekend ook 160 kolommen tegelijk bekijken in mijn spreadsheets. Of toch iets bescheideners?

En dan wil ik eigenlijk ook een beter toetsenbord. Draadloos uiteraard, want ik heb een hekel aan kabels. oplaadbaar, pratend met Bluetooth. Zoiets dus, al zal ik dan wel de batterijen apart op moeten laden.

Met een aparte monitor heb ik ook een separate webcam nodig, mijn huidige webcam zit in de rand van het laptopscherm. Misschien deze wel, met een geïntegreerd klepje voor mijn privacy.

Tsja, en dat past natuurlijk allemaal niet op de poorten van mijn laptop. Die is nog geen jaar oud, en wil ik graag nog een aantal jaren blijven gebruiken. Dus heb ik een berichtje gestuurd aan mijn laptopleverancier. Ze hebben namelijk allerlei soorten docking stations, maar op hun website word ik niet heel goed wijs welke er nu bij mijn laptop past. Volgens de ondersteuners van mijn leverancier wordt het dan deze.

En dan wil ik ook graag een goede draadloze koptelefoon. Met active noise cancelling en een ingebouwde microfoon voor de online vergaderingen. Oplaadbaar. Daar moet ik nog even goed naar kijken. En eigenlijk is onze WIFI na ruim drieëneenhalf jaar ook wel aan een upgrade toe. We gebruiken van die netwerkapparaten die via het stopcontact werken, dat gaat prima in ons huis. Dat vertrekt vanuit de meterkast, waar het internet binnenkomt en ons modem en de router staan. Met aansluitpunten in mijn werkkamer en de woonkamer. Die zou ik willen upgraden naar een nieuwere generatie. En dan ook een extra aansluitpunt realiseren in de nieuwe werkkamer van Vriendin. Dan ontstaat er geen file meer als we allebei tegelijk in een videovergadering zitten.

Da’s wel genoeg hè? Misschien nog een setje externe luidsprekers om het af te maken? Vroeger zou ik al deze dingen meteen besteld hebben. Nu heb ik eerst maar eens een lijstje gemaakt en de bedragen bij elkaar opgeteld. Ruim € 2.000 is het. Dus ik ga eerst maar eens even wachten en hier rustig over nadenken.

Wie zal dat betalen?

De hulp van de werkgever is op dit moment beperkt. Als onderdeel van het Individueel Keuzebudget (IKB) kan ik per vijf jaar € 1.851 belastingvrij besteden aan de inrichting van mijn thuiswerkplek. Maar dat mag alleen besteed worden aan stoffering en meubilair, en niet voor een computer en randapparatuur. Wat denkt mijn werkgever, de vakbonden, en de belastingdienst? Dat we allemaal nog met perkament en ganzeveer achter hoge schrijftafels zitten?

Er wordt wel gesproken over een aanvullende regeling. De overheid zal wel moeten. Het is wel duidelijk dat de rijksoverheid als een van de laatste sectoren weer ‘terug naar normaal’ zal gaan. Dat komt omdat wij ambtenaren sowieso nutteloos zijn door voorbeeldgedrag en de druk die wij op het openbaar vervoer leggen, en ook omdat het in onze kantoorkolossen met strikte werkpleknormen best lastig wordt om de ‘anderhalve meter samenleving’ door te voeren. Dus wellicht dat er ergens de komende maanden een bedragje vanuit de werkgever komt. Die is immers wel verantwoordelijk voor de arbo-omstandigheden, ook bij thuiswerken.

Maar uiteindelijk moet ikzelf natuurlijk het leeuwendeel betalen. Vandaar dat ik er goed over na wil denken. Gelukkig heb ik een potje voor gadgets en technologie, dat inmiddels ook redelijk gevuld is.

Hoe ziet jouw thuiswerkplek eruit?

Nieuwe speeltjes

  • Berichtcategorie:ICT

Geldnerd is dol op gadgets, dat is vrij algemeen bekend. Al leg ik mijzelf daarbij wel grenzen op en ‘spaar’ ik er sinds begin dit jaar zelfs voor. Vroeger kocht ik (vrijwel) elk jaar de nieuwste versie. Daar ben ik mee opgehouden. Alles is begin 2014 vervangen toen we naar het Verre Warme Land vertrokken. Eind 2017 hield mijn smartphone (van het bekende fruitmerk) ermee op, die heb ik vervangen. Want zonder gaat niet. Maar mijn tablet en laptop hielden het nog steeds uit, al vond ik de laptop wel traag worden.

Niet zo gek met een laptop van ruim 5 jaar oud. Stug bleef ik doortypen. Dat mijn spreadsheets wat trager werden in hun berekeningen nam ik voor lief. Het heeft me uitgedaagd om stukken code efficiënter te programmeren. En ik dronk er, afhankelijk van het tijdstip van de dag, een extra kopje koffie of thee of een wijntje bij. En ik keek om me heen naar nieuwe ontwikkelingen en modellen. Totdat afgelopen week ineens diverse toetsen moeilijk gingen doen. Specifiek de ‘e’ en de ‘i’. Toch wel belangrijke knopjes op het toetsenbord. Nog niet helemaal kapot, maar af en toe weigerden ze dienst. Een schoonmaakbeurt van het toetsenbord hielp niet. Tegelijkertijd lanceerde mijn favoriete laptopmerk een nieuwe versie van het model waarop ik al 5 jaar naar tevredenheid werk. Dus werd er ‘klikkerdeklik’ een nieuwe laptop besteld. Het fijne aan financiële vrijheid is dat je daar niet over hoeft na te denken. Het geld is er gewoon, en de aankoop stond al voor 2019 in de planning. Eigenlijk al voor 2018, maar toen hoefde het nog niet.

Ruim vijf jaar met een laptop doen, voor mij is het een unicum. Voorheen kwam er elke twee à drie jaar een nieuwe, zonder nadenken. Voor mij toch ook wel een bewijs dat ik echt financieel bewuster aan het leven ben.

Mijn tablet, van hetzelfde bekende fruitmerk als mijn telefoon, was ook wel aan vervanging toe. Net zo oud als de laptop, gekocht net voordat ik naar het Verre Warme Land vertrok. Inmiddels out-of-support, nieuwe updates van het besturingssysteem kan ik niet meer downloaden. Hij deed het nog wel prima. Maar ook deze heb ik toch maar vervangen door het nieuwste model. De oude heb ik ingeruild, dat sust mijn geweten qua duurzaamheid een beetje, zorgt dat ik geen la vol oude elektronica krijg thuis, en leverde een mooie korting op bij de aankoop van de nieuwe. En ik had ‘m inmiddels ook vrijwel helemaal bij elkaar gespaard door het nieuwe Voorzieningenfonds, dat ik eind vorig jaar gestart ben. Het ‘mocht’ dus. Ik gebruik mijn tablet dagelijks, ook als e-reader voor boeken. Mijn tijdschriften komen er op binnen. En de meeste blogjes die hier verschijnen zijn geheel of gedeeltelijk getypt op mijn oude apparaat. Moge er nog vele volgen!

Een nieuwe laptop betekende voor mij op dit moment wel een keuze voor Office 365. Want het migreren van mijn spreadsheets naar Java gaat traag. En ik wil ze nog niet kwijt. Wel heb ik mijn abonnement met fikse korting gekocht. Dat leverde nog wel even een spannend moment op… Want zouden mijn spreadsheets het wel helemaal blijven doen in Office 365? Dat was gelukkig het geval, ik moest alleen even de import en export directories opnieuw instellen. Verder heb ik de afmetingen van de grafieken aanpast aan mijn nieuwe scherm. Nu kan ik lekker ‘pielen’ met alle nieuwe opties voor grafieken en dergelijke, ik zat immers op een stokoude versie (Office 2013).

Dus. Zomaar ineens twee nieuwe speeltjes! En nu ben ik voorlopig wel weer even klaar met geld uitgeven.

Heb jij ook nieuwe speeltjes?

Grote aankopen en vervangen

Ik zou het niet gaan doen, maar ik ben toch overstag. Vanaf 1 januari 2019 reserveer ik voor de vervanging van mijn speeltjes. Geldnerd is van gedachten veranderd dus.

Tot nu toe betaalde ik dit gewoon uit mijn lopende rekening. Dat ging (meestal) goed, maar niet altijd. En ik vind het ook een veilig idee om mijzelf hierin een beetje af te remmen. Dus we gaan dat nu anders doen. Aan mijn lijst met automatische overboekingen, die elke maand plaatsvinden zodra mijn salaris is binnengekomen, heb ik er eentje toegevoegd. Een overboeking van € 100 naar mijn spaarrekening, onder de noemer Voorzieningenfonds. En ik heb het ook ingebouwd in mijn administratiespreadsheet, daar kan ik nu automatisch zien welk bedrag er al in het Voorzieningenfonds zit.

De bedoeling is dat ik hiermee mijn grotere uitgaven aan gadgets ga betalen.

De € 100 komt uit de extra overboekingen die ik afgelopen jaren heb opgebouwd. Elke keer als mijn salaris stijgt, verhoog ik mijn spaarbedrag. Dat was inmiddels opgelopen tot een leuk bedragje per maand. Nu verlaag ik dat extra spaarbedrag dus met € 100 per maand, en in plaats daarvan maak ik die € 100 over onder de noemer Voorzieningenfonds. Wel gewoon naar die ene spaarrekening, want ik houd het graag simpel en overzichtelijk. Mijn administratiespreadsheet houdt vervolgens voor mij bij hoeveel er in het fonds zit.

Waarom ben ik toch overstag gegaan? Na mijn eerdere blog over mijn gadgets heb ik er nog eens diep over nagedacht. Mijn oude systeem zorgde voor pieken en dalen in mijn liquiditeit. Die strijk ik glad door hier gewoon maandelijks een bedrag voor te reserveren. En dat ik het geld apart zet, hoeft niet te betekenen dat het ook op moet. Feitelijk is het ook gewoon een buffer bovenop mijn reguliere buffer [wat te doen met overvolle buffer].

Verander jij wel eens van gedachten over de inrichting van jouw administratie?

Een bril is geen gadget

Mijn blog is er eerst en vooral ook mijn eigen gedachten te ordenen. Dat betekent soms ook dat er gedachten verschijnen die nog niet helemaal ‘rijp’ zijn. Daar werd ik weer eens mee geconfronteerd toen ik onlangs schreef over mijn jaar (bijna) zonder gadgets. In deze blog liepen twee dingen door elkaar: mijn gadgets en mijn grotere uitgaven. Dus in deze blog mijn vervolggedachten.

Ik geef toe, er is de nodige overlap… Dat komt ook omdat ik, naast mijn kledingbudget (waar eerder al veel over te doen was), niet zo heel veel uitgeef. Ik ga wel eens met iemand naar de kroeg of een hapje eten. En ik heb een budget voor uitstapjes en vakanties. Maar dan heb je de grote uitgaven wel gehad. Behalve dus die andere categorie grote uitgaven die periodiek terugkomen: mijn gadgets en mijn bril…

En ik geef ook toe, ik heb een dure smaak. ‘Duur fruit’, zoals Chris van The Pursuit of Hot opmerkte. Als ik iets koop, dan koop ik ook iets met specificaties waardoor het lang(er) mee kan. Ik koop echt niet elke nieuwe telefoon die uitgebracht wordt, maar ben van de iPhone 5S naar de iPhone 8 gegaan. En dan alleen nog omdat de 5S er technisch mee ophield (maar gelukkig nog goed genoeg was om de inruilkorting te krijgen). En waar ik vroeger elke twee jaar een nieuwe laptop kocht (ik houd mijn uitgaven bij sinds 2003, dus dat was makkelijk na te zoeken…), gaat de machine waar ik dit stukje op zit te tikken nu alweer bijna 4 jaar mee. Langzaamaan veranderen er dus wel dingen in mijn consumentengedrag. Maar ook voor die laptop geldt: als er een nieuwe komt, dan wordt het een model met stevige specificaties en een dito prijskaartje. Omdat ‘ie dan langer meegaat, en geen belemmering is voor de hobby’s en experimenten die ik ermee uitvoer.

Mijn budget voor gadgets is mijn ‘pretgeld’. Mijn ‘quality of life’ geld. Omdat ik gewoon geen zin heb om supersober te leven. Maar ook nu wil genieten van de mooie dingen van het leven. Daarin maakt iedereen z’n eigen keuzes.

In dat licht las ik laatst een interessant stukje bij Budgets Are Sexy. iPhone gebruikers zijn sowieso geneigd om meer uit te geven dan Android gebruikers. Al denk ik zelf eerder dat het omgekeerd is. Je bent geneigd om meer uit te geven, dus ben je bereid meer te betalen voor een smartphone. Alhoewel het prijsverschil tussen de topmodellen van Samsung en Apple natuurlijk heel beperkt is, die twee houden elkaar overduidelijk goed in de gaten. Maar in het Android-kamp heb je ook (veel) goedkopere modellen, dus dan is meer spreiding in de antwoorden ook waarschijnlijker. Het artikel meldde overigens ook dat iPhone-gebruikers 27% meer kans hadden om ‘erg gelukkig’ te zijn met hun leven, en meer geneigd waren gelukkig te zijn in een relatie. Maar goed, ik heb hier geen zin om in te gaan op het verschil tussen ‘correlatie’ en ‘causaal verband’, dat kan Mariimma veel beter dan ik.

En die bril? Tsja… Daar spelen twee overwegingen een rol. De eerste is dat mijn ogen gewoon niet best zijn. Zware afwijking, cilinder, en vanwege de leeftijd ook varifocus. Als je dan niet jampotjes wilt lopen, zijn de glazen duurder dan gemiddeld (extra dun, krasbestendig, dat soort dingen). Kunnen ze goedkoper dan ik nu heb? Vast en zeker! En dat geldt ook voor mijn montuur. Maar daar speelt ook een beetje ijdelheid een rol. Mijn omgeving, en vooral ook Vriendin en Hondje, moeten er elke dag tegenaan kijken. Zelf hoef ik er alleen maar doorheen te kijken. Dan vind ik wel dat die bril er, ook na 21/2 jaar dagelijks gebruik, nog goed uit moet zien. In het verleden heb ik hier wel eens op bezuinigd, maar daar ben ik van teruggekomen. Mijn ogen zijn belangrijk, ze maken het mij mogelijk om naar deze wereld te kijken. Daar heb ik dat geld graag voor over.

De bril is voor mij dus een ‘must’. De gadgets zijn ‘wants’. Maar wat ze gemeenschappelijk hebben is dat ik er bewust voor kies om hieraan het geld uit geven dat ik doe. Daar mag iedereen verschillend over denken, ik ben erg blij dat ik me daar niets van aan hoef te trekken.

Denk jij bewust na over jouw uitgaven?