Waarom ik (nog steeds) blog

Afgelopen week was het weer zover, er kwam weer een melding van mijn blogroll dat de feed van één van de blogs verdwenen was. Meestal, en zo ook in dit geval, betekent dat ook dat de hele blog verdwenen is. Website off-line gehaald, en alle schrijfsels zijn niet meer toegankelijk voor de mensheid.

Het gebeurt vaker. Heel vaak. Zelf blog ik inmiddels ruim vijfeneenhalf jaar. Daarmee ben ik (niet alleen in mijn leeftijd, maar ook als blogger) inmiddels echt een ‘senior’. Een blog beginnen kost minder dan een half uurtje werk, en het internet staat dan ook vol met ooit begonnen blogprojecten. Veel bloggers komen na verloop van tijd (of al heel snel) tot de ontdekking dat het best veel tijd kost. Of onderwerpen raken uitgeput. Of je wordt er toch niet binnen een paar maanden slapend rijk mee. Of andere prioriteiten in het leven krijgen de overhand. In de afgelopen vijfeneenhalf jaar heb ik honderden blogs zien komen en gaan. Slechts zelden komt er dan een afscheidsbericht. Misschien is toegeven dat je stopt lastig? Soms blijf ik dan vertwijfeld en vol vragen achter en hoop ik maar dat het allemaal goed gaat met de veelal anonieme schrijver of schrijfster…

Een tijd geleden kreeg ik een mail van een lezer die zich afvroeg wat ik eigenlijk uit mijn blog haal. Want zo lang bloggen is niet vanzelfsprekend. En echt rijk word ik er ook niet van, de advertentie levert ongeveer voldoende op om de hosting van te betalen. Dat is overigens ook niet mijn doel. Dus verwacht van mij geen boeken, betaalde cursussen, merchandising, sponsordeals en media-optredens om dat allemaal te pluggen. Dat laat ik graag aan andere bloggers met minder scrupules over. Maar waarom dan wel?

Ten eerste helpt het bloggen me om mijn eigen gedachten te ordenen. Door dingen uit te zoeken en op te schrijven, of na te denken over hoe ik dingen doe. Er zou minder structuur in mijn eigen financiën zitten als ik mijn blog niet had. Ik ben al min of meer actief met mijn financiën bezig sinds 2003, maar alles is in een stroomversnelling gekomen sinds ik in 2015 gestart ben met mijn blog.

Ten tweede is het inderdaad ook de interactie met anderen. In de reacties, via de e-mail, en ook daarbuiten. De interactie scherpt ook de gedachten, en de manieren waarop anderen dingen aanpakken inspireert mij ook weer en brengt me op nieuwe ideeën.

De hoeveelheid geld die het kost valt best mee. Ik heb geen betaald ‘Theme’ in WordPress en gebruik ook geen betaalde plugins. Dus de enige jaarlijkse uitgave die ik heb is de hosting. Aan de commerciële kant heb ik alleen de ene Google Ad per pagina. De opbrengsten daarvan waren afgelopen jaar voldoende om die hostingkosten te dekken, maar niet veel meer dan dat.

Sommige bloggers zie ik heel actief (en min of meer openlijk) producten aanprijzen, maar daar doe ik niet aan. Ik heb geen zin in de verplichtingen die het met zich mee brengt, sommigen aanbiedingen die ik hiervoor krijg zijn ronduit onethisch (bedenkelijke investeringsproducten). Ik ken een paar mensen die een poging doen om ervan te leven, maar dat lukt volgens mij eigenlijk niemand. De Nederlandse markt is daarvoor ook te klein. Heel anders dan in Amerika, waar sommige bloggers tonnen lijken te verdienen met hun blog. De afgelopen jaren krijg ik vrijwel wekelijks commerciële aanbiedingen, maar die mensen krijgen allemaal dezelfde standaardreactie dat ik niet geïnteresseerd ben.

Zoals je elders op mijn blog kunt lezen werk ik bij de Rijksoverheid. Mijn werkgever is op de hoogte van deze nevenactiviteit (het staat in mijn personeelsdossier), omdat er functies denkbaar zijn waarbij ik een belangenconflict zou kunnen krijgen. Datzelfde geldt in de buitenwereld. Stel dat ik mede het fiscale beleid in Nederland zou bepalen (dat doe ik niet, maar het zou wel kunnen). Dan zouden sommige kranten er van smullen dat ik ook een blog heb waar ik een sterke persoonlijke mening over bijvoorbeeld Box 3 zou ventileren. Dat zou mijn minister dan in serieuze problemen kunnen brengen, en dat wil ik niet. Mijn baan bij het Rijk is ook één van de redenen waarom ik terughoudend ben met commerciële nevenactiviteiten.

Verder draag ik, net als de meeste finance-bloggers, niet actief uit dat ik ‘Geldnerd’ ben. Dat wil ik graag zo houden. Geld blijft toch een beetje een taboe-thema. Mijn blog staat bijvoorbeeld ook niet genoemd op mijn CV. Zo kan ik redelijk anoniem blijven prutsen met mijn oude lelijke WordPress-installatie in mijn eigen hoekje van het internet.

Wanneer ga jij een blog beginnen?