Geldnerd.nl

Blog over (financieel) bewust leven

Tag: economist

De top 10 procent

20161124-occupyIedereen is wel bekend met ‘de 1%’. De allerrijksten, die alsmaar rijker worden. Welkom doelwit van het verzet tegen ‘de globalisering’, de bron van alle kwaad volgens veel kiezers in veel landen. Over het algemeen wordt dan verwezen naar de 1% rijksten van de Verenigde Staten. De Occupy Movement had dan ook ‘we are the 99%’ als slogan.

In mijn lijfblad ‘The Economist’ staat dit weekend een artikel over de wereldwijde verdeling van vermogen. Het was gebaseerd op het jaarlijkse Global Wealth Report van Credit Suisse. En het bevatte een paar interessante statistieken.

Als je vermogen hoger is dan US$ 2.222 (ongeveer € 2.105), hoor je bij de rijkste 50% van de wereldburgers. Bij een vermogen boven de US$ 71.560 (€ 67.800) hoor je al bij de rijkste 10%. En boven de US$ 744.400 (€ 705.000) mag je jezelf tot de rijkste 1% van de wereld rekenen. Daar werd ik wel even stil van. Dan besef je weer even hoe ongelijk de koek verdeeld is op deze wereld.

Bij de rijkste 1% hoor ik nog niet. Maar wel ruimschoots bij de rijkste 10%. Het hele artikel vind je hier.

Waar sta jij op de wereldwijde vermogensladder?

error

Dikkere mensen en kleinere huisdieren

Mijn lijfblad The Economist had weer eens een interessant artikel. Althans, dat vindt Geldnerd. Het heeft betrekking op de situatie in Groot-Brittannië, maar ik ben erg benieuwd hoe dit in Nederland is.

Ons HondjeWat blijkt? De Engelsen worden steeds dikker. De gemiddelde volwassene woog in 2014 77,5 kilo, een toename van 5,1 kg sinds 1993. In diezelfde periode is het percentage volwassenen met obesitas gestegen van 14,9% naar 25,6%. Maar terwijl de mensen groeien, krimpen hun hondjes. Dit blijkt uit gegevens van de Kennel Club, een vereniging van hondenliefhebbers. Deze club registreert de gegevens van ongeveer 250.000 hondjes. Een analyse door The Economist laat zien dat het gewicht van de gemiddelde Britse pup in de afgelopen tien jaar is gedaald met ongeveer 12%. Kleinere rassen worden steeds populairder en grotere dieren worden minder populair. De gemiddelde grootte van een hond, zoals gemeten door de omtrek van de nek, daalt ook. Waarom? The Economist denkt aan twee factoren.

De eerste is een dalende levensstandaard. Ook in Groot-Brittannië is het voor inflatie gecorrigeerde uurloon lager geworden dan voor de crisis van 2008. Mensen gaan dus op zoek naar goedkopere honden. Een kleine hond eet veel minder dan een grote hond, en de rekeningen van de dierenarts zijn vaak ook lager.

Daarnaast is er het leven in de stad. De huizenprijzen in Groot-Brittannië zijn sinds 2001 gestegen met 50%, en de bevolkingsdichtheid (gemeten als het aantal personen per kamer) in particuliere huishoudens met een huurwoning steeg met 1/3. Kleinere huizen, met krappe kamers en tuinen, vragen om kleinere huisdieren.

Heb jij na de crisis een kleiner huisdier genomen?

error

Kristallen bol over President Trump

201607 Donald TrumpEerst dacht ik dat het een grap was. Daarna hoopte ik dat het een grap was. Daarna hoopte ik dat de Republikeinen verstandig genoeg zouden zijn om hem af te serveren. En inmiddels hoop ik dat de Amerikanen niet zo’n hekel aan Hillary Clinton hebben dat ze zelfs Trump boven haar verkiezen.

Het moge duidelijk zijn, ik ben geen fan van The Donald. Hij schreeuwt teveel, oversimplificeert, en hij verdeelt mensen in plaats van het zoeken van het gemeenschappelijk belang. Sommige Nederlandse politici doen dat ook, en daar ben ik ook geen fan van.

Mijn zorgen over de Amerikaanse presidentsverkiezingen hebben een grote invloed op hoe ik naar de beurzen kijk. En recent trof ik een interessant stukje in mijn ‘lijfblad’ The Economist.
Zij hebben een rubriek ‘The World If’. Geschreven vanuit het perspectief ‘stel je voor dat…’. In de uitgave van 16 juli 2016 een prachtig artikeltje. Geschreven alsof Trump 100 dagen geleden president is geworden. Ik hoop van harte dat het nooit werkelijkheid wordt.

Wat hoop jij dat er nooit werkelijkheid wordt?

error

Eindstand beleggen 2015

Better luck next year. Dat was de titel van het artikeltje waarmee The Economist op 31 december 2015 het financiële jaar afsloot. Ik herken het beeld. Veel beweging op de beurs, maar uiteindelijk heeft het nauwelijks ergens toe geleid.

De afgelopen periode heb ik al een aantal keren geschreven over de achtbaan op de beurs in 2015. Uiteindelijk is mijn portefeuille voor het gehele jaar 2015 uitgekomen op +3,5%. Dat is nog steeds veel beter dan het geld op mijn spaarrekening (+1,1%). De AEX is in 2015 4,1% gestegen. De S&P500 index daalde in 2015 met 0,7%. Dus al met al mag ik nog niet klagen met mijn internationale portefeuille.

20151231-Portfolio-YTD-Blur

error

Hoe ik Beleg (4) – Informatie

Een belegger heeft informatie nodig om te kunnen beleggen. Ieder dag worden er gelukkig kranten vol geschreven met beleggingsinformatie. Er zijn nieuwsdiensten (zoals Bloomberg) die niets anders doen dan beleggers van informatie voorzien. Gigantische computers analyseren die berg informatie volledig automatisch om op basis daarvan beleggingsbeslissingen te nemen. Er zijn al beleggingsfondsen die met ‘robots’ werken, de computer neemt zonder menselijke tussenkomst de beleggingsbeslissingen.
En jij denkt dat je het als particuliere belegger in je eentje beter kunt doen?

Ik kan het in elk geval niet. Vandaar ook mijn strategie om me grotendeels op Index-beleggen te richten. En dat heeft grote impact op mijn honger naar beleggingsinformatie. Want die is veel beperkter en algemener geworden.

Ik volg natuurlijk het algemene economische nieuws. Via diverse websites, en het journaal. Ik hoef daarvoor niet de hele dag naar CNN of Bloomberg of Z24 te kijken. Mijn beleggingsstrategie maakt juist dat ik liever geen ad-hoc beslissingen onder druk neem, ik beleg voor de lange termijn. Verder lees ik al meer dan 10 jaar The Economist. Zij schrijven goede achtergronden, en hun voorspellingen over de ontwikkelingen in bepaalde sectoren van de economie zijn vaak precies raak. Op basis daarvan heb ik al een aantal succesvolle beleggingsbeslissingen genomen. En ja, ook enkele wat minder succesvolle…

Voor informatie over fondsen en ontwikkelingen in beleggingsland gebruik ik Morningstar. Zij hebben een enorme (gratis toegankelijke) database met informatie over vrijwel alle aandelen en beleggingsfondsen die er zijn. Ik kan de koersen van de afgelopen 10 jaar terugkijken, rapporten over het fonds lezen en allerlei kenmerken en indicatoren raadplegen. Ook houd ik mijn beleggingen bij in hun gratis Portfolio Service. Ik beleg veel in ETFs en sectorfondsen die tientallen, soms honderden aandelen bevatten. Met de X-Ray van Morningstar kan ik dan in één oogopslag zien hoe mijn portefeuille verdeeld is over sectoren, landen, et cetera. Ook handig is de Watchlist, waar ik fondsen die ik overweeg te kopen een tijdje kan volgen.

201510 Fear IndexHet moeilijkste blijft om op basis van al die beschikbare informatie vooral geen impulsieve dingen te doen. Overigens kan ik jullie het boek ‘The Fear Index’ van Robert Harris aanbevelen (Nederlandse titel: De angst-index). Dat gaat over een bedrijf dat belegt met behulp van kunstmatige intelligentie…

Waar haal jij je beleggingsinformatie vandaan?

error

© 2019 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑