Het wordt tijd om nog maar eens een bekentenis te doen. Geldnerd is niet zo heel goed met liefdadigheid en goede doelen. Eigenlijk geef ik er heel zelden aan. In het verleden was dat anders. Ik was lid van de nodige ‘goede-doelen-clubjes’. Maar die zijn er door de jaren heen, in de verschillende financiële opruimacties en in de echtscheiding, allemaal uitgegaan. Vriendin daarentegen doet er wel heel veel aan, er gaat bijna geen week voorbij of er ploft hier wel een bedelbrief of een tijdschrift van een van haar goede doelen op de mat. Ik lees elk jaar vooral de overzichtjes met de salarissen die alle directeuren en bestuurders van de verschillende goede doelen verdienen. Om die te betalen heb je al behoorlijk wat donaties nodig… Ik gooi ook mijn oude kleding in de verzamelcontainers van het Leger des Heils. En verder wil ik eerst mijn eigen financiële doelen bereiken.

Eerder heb ik er ook wel eens over geschreven. Toen budgetteerde ik nog gewoon voor goede doelen. Maar zelfs dat doe ik tegenwoordig niet meer. Soms voel ik me er een beetje schuldig over. Ik houd veel geld over en mijn leven is comfortabel en veilig, en tegelijkertijd zijn er mensen die doodgaan, dieren die mishandeld worden, en natuur en milieu die gered moeten worden. Maar er zijn allerlei redenen om wel of niet aan goede doelen te geven. Voor mij heeft dat weinig te maken met de vraag of iemand een ‘goed’ of een ‘slecht’ mens is. En ik voel me ook niet verantwoordelijk voor al het leed in de wereld, maar ik heb wel het voorrecht dat ik het goed genoeg heb om een bijdrage te kunnen leveren aan het verbeteren ervan. Maar dat doe ik maar zelden.

En het kan natuurlijk ook nog goed komen met mij. Misschien ga ik, nadat ik eerder stop met werken, mijn dagen wel vullen met vrijwilligerswerk voor allerlei goede doelen. Of misschien laat ik, als ik dood ga, mijn hele resterende vermogen wel na aan één of meer goede doelen. Ik weet het niet. Gelukkig bevind ik mij in Nederland in goed gezelschap.

Ben jij beter met goede doelen dan ik ben?