Tweehonderd en vijfentwintig duizend kilo en een beetje

Geldnerd is dol op spreadsheets. Of eigenlijk: dol op wat je kunt doen met spreadsheets. Ze helpen je om dingen in cijfers bij te houden. De ontwikkeling door de tijd heen te volgen. Te meten. En wat je meet, beïnvloedt je gedrag.

Dat is bijvoorbeeld het geval met mijn financiële spreadsheets. Mijn Administratie helpt me om te meten hoeveel geld er binnen komt en hoeveel geld er weer uit gaat (en waar dat aan besteed wordt). Mijn Beleggingsspreadsheet helpt mij om me aan mijn eigen beleggingsstrategie te houden, en in de gaten te houden wat dat opbrengt. Mijn Hypotheekspreadsheet bewaakt onze aflossingsstrategie en zorgt ervoor dat we elke maand weten wat we (extra) af moeten lossen.

Maar ik heb meer spreadsheets. Zo houd ik ook elke week een aantal statistieken bij van mijn rondje door de sportschool. Van elke oefening het aantal herhalingen en het gewicht dat ik daarbij gebruik. En aan het eind van de sessie noteer ik een aantal gegevens die mijn sportgadget bijhoudt. Gemiddelde en hoogste hartslag, verbrande calorieën, dat soort dingen.

Sinds een paar weken berekent deze spreadsheet ook een nieuw statistiekje. Geïnspireerd door de maandelijkse Health Reports van de Financial Freedom Sloth (FFS). Een van de finance-bloggers die ik al een jaar of vijf geleden voor het eerst ontmoet heb. Jarenlang hebben we een voorliefde voor financiële onafhankelijkheid, een mooi WordPress Theme, en een strijd tegen overtollige kilo’s gedeeld. In zijn Health Report houdt FFS onder andere bij hoeveel gewicht hij elke week bij elkaar tilt. En dat kan ik natuurlijk ook berekenen. Aantal herhalingen maal kilo’s per oefening.

Mijn registratie is niet helemaal compleet. Want ik registreer alleen de piekoefeningen, niet de opwarmers. Als ik bijvoorbeeld mijn biceps train, dan is mijn piekoefening momenteel 2 maal 10 herhalingen met in elke hand een dumbbell van 16 kilo. Maar om daar te komen, doe ik eerst 10 herhalingen met dumbbells van 10 kilo, daarna 10 herhalingen met dumbbells van 12 kilo, dan 10 herhalingen met dumbbells van 14 kilo. Als opwarmer. En dan pas de piekoefeningen. Het is dus een zwaar vertekend beeld. Ik registreer 2 x 10 x 16 = 320 kilo. Maar in werkelijkheid til ik 320 + 140 + 120 + 100 = 680 kilo. Ook heb ik geen registratie van een aantal trainingssessies in de buitenlucht, die ik tijdens de verschillende corona-lockdowns gedaan heb. Maar alle sessies met de personal trainer in de sportstudio, en mijn eigen sessies in de sportschool, zitten wel in de administratie.

Als ik de gegevens bij elkaar zet voor alle sportsessies sinds de zomer van 2019, dan krijg je onderstaand grafiekje. Lang niet zo indrukwekkend als de gestaag stijgende grafiek van FFS. Ik train natuurlijk ook maar één keer per week.

Maar als ik alle sessies bij elkaar optel, dan lijkt het al heel wat. Ik heb totnogtoe 225.423,5 duizend kilo getild. En waarschijnlijk het dubbele als ik de opwarmers mee zou tellen.

Op dezelfde manier kan ik kijken naar de calorieën die ik verbrand heb, en het aantal uren dat ik getraind heb. Dat zijn dan respectievelijk 47.366 calorieën en 83 uur, 52 minuten en 46 seconden aan trainingstijd. Een volwassen man verbruikt ongeveer 2.500 calorieën per dag. Ik heb dus inmiddels met die 74 trainingssessies genoeg calorieën verbrand voor bijna 19 dagen aan ‘normaal’ verbruik dagen.

Ik weet het, dit zegt helemaal niks. Heeft geen enkele betekenis. Behalve dat ik de kilo’s niet getild zou hebben en de calorieën niet verbrand zou hebben als ik niet was gaan sporten. Maar het geeft niet dat het helemaal niks zegt. Het gaat om het idee. Om het stijgende grafiekje. Voor de motivatie.

Hoe motiveer jij jezelf?

En nog een jaar Hondje

Vorig jaar rond deze tijd bezorgde ons Hondje ons een enorme schrik. Het scheelde weinig of hij was er niet meer geweest. Maar sinds die episode dribbelt hij weer vrolijk door het leven. Inmiddels 13,5 jaar oud.

Ouderdom en gebreken

Ouderdom komt met gebreken. Dat geldt voor honden minstens net zo veel als voor mensen. Ons Hondje is helaas geen uitzondering. Hij had al wat last van staar, dat wordt langzaam maar zeker erger. Tijdens onze vakantie merkten we bij de avondwandelingen dat hij last heeft van nachtblindheid. Thuis merken we dat niet zo, op ons vaste rondje kent hij elke boom, struik, en graspol. Maar in een vreemde omgeving werd hij toch onrustig als er geen straatverlichting was.

En het afgelopen half jaar is ons Hondje stokdoof geworden. Hij hoort alleen nog heel harde geluiden dichtbij. En dan schrikt hij zich ook echt een hoedje. Lastig is dat hij ons gewoonweg niet meer hoort als we hem roepen. Dat betekent beter opletten als hij buiten niet aan de lijn is. De combinatie van slechter zien en weinig horen maakt dat hij ons af en toe kwijt is. En in paniek rent hij dan alle kanten op om ons te zoeken. Meestal de verkeerde kanten. En af en toe de straat op. Dat is ook weer slecht voor het hart van Geldnerd en Vriendin…

Verder merken we dat met de leeftijd zijn gewrichtjes wat strammer worden. ‘s Ochtends bij het wakker worden moet hij zich even goed uitrekken, de honden variant van de bekende Dog Pose uit de yoga. Doet hij dat niet, dan is de trap een bijna onneembare hindernis. Hij is er inmiddels een paar keer van afgevallen. Totnogtoe zonder schade, maar we letten dus wel goed op dat hij zijn yoga-oefeningen doet voordat we de ochtendwandeling doen.

En ons Hondje heeft een slecht gebit, dat had hij al toen wij hem adopteerden. Dit voorjaar had zijn gebit weer een saneringsronde nodig, er bleven een stuk of 10 tanden en kiezen achter in de operatiekamer. Hij heeft nog een paar hoektanden over en een aantal kiezen. Maar veel last lijkt hij daar niet van te hebben, de brokjes en hondensnoepjes worden gretig verorberd…

Verder is hij overigens in een prima conditie. Hij slaapt iets meer dan vroeger, maar is verder nog steeds heel levendig en heeft vaak nog de energie van een jonge pup. Dat is ook wat we horen van onze uitlaatservice en de dierenarts. We hopen dan ook dat de gebreken hem niet teveel gaan belemmeren, en dat hij zo lang mogelijk een beetje lol in het hondenleven kan houden.

Medische hondenwetenschap

Sinds zijn ziekte vorig jaar staat Hondje op een dieet van speciale brokken, dat houdt hij de rest van zijn leven. Inmiddels zijn daar twee voedingssupplementen bijgekomen die we dagelijks door zijn brokjes mengen. Hij krijgt een supplement met Omega-3 olie (vis olie) voor zijn stramme gewrichten, en een speciale siroop die de staar in zijn ogen moet afremmen. Aan de doofheid is helaas niets te doen.

Het blijft een duur Hondje…

Eerder schreef ik al dat ons Hondje twee abonnementen heeft. Een eigen Zorgplan en de Uitlaatservice. Die laatste indexeert, voor het eerst in vier jaar, zijn tarieven. Het maandtarief voor een wandeling op elke werkdag gaat per 1 januari aanstaande van € 255 naar € 278. Het zorgplan kost € 15,75 per maand. We zijn dus al bijna € 300 kwijt aan ons Hondje voordat hij ook maar een brokje gegeten heeft.

En soms slijten er dingen. Zijn uitlaatriem gaf onlangs de geest na ruim 7 jaar trouwe dienst. Daar moest dus een nieuwe voor komen. Verder komt er regelmatig een zending met dieetbrokken, kauwstokjes, speeltjes, en hondensnoepjes, van de internetdierenwinkel. En sinds kort dus ook de voedingssupplementen. Kortom, ons Hondje blijft bakken met geld kosten in ruil voor alle liefde en vreugde die hij ons geeft. Er zijn weinig dingen waar ik blijer en rustiger van wordt dan ‘s avonds met een e-book in mijn favoriet stoel zitten terwijl Hondje op mijn schoot ligt te slapen.

In onderstaande grafiek zie je de uitgaven per maand per jaar aan ons Hondje. Gemiddeld is dit € 380 per maand, exact hetzelfde gemiddelde per maand als na de medische episode vorig jaar.

En natuurlijk ook weer de procentuele verdeling van de kosten van Hondje over de verschillende categorieën. Ook die is nauwelijks verschoven ten opzichte van vorig jaar. Ons Hondje is dus best een constante factor in onze financiën.

Nog steeds een duur Hondje, en nog steeds zouden we hem voor geen goud willen missen. We hopen dat hij nog heel langs bij ons mag blijven.

Ben jij ook zo dol op jouw huisdier?

Gezond Leven systeem

Nu ik geschreven heb over mijn Werksysteem, wordt het tijd om ook eens wat uitgebreider te schrijven over mijn persoonlijke systeem om een gezondere levensstijl te ondersteunen. Dat is twintig jaar lang best een worsteling geweest. Daar is verandering in gekomen in de zomer van 2019. En met wat coronaworstelingen houdt het systeem nog steeds stand.

Ten opzichte van mijn voorgaande levensstijl heb ik twee belangrijke wijzigingen doorgevoerd. En dat is echt geen rocket science. Ik ben meer gaan bewegen en beter op gaan letten wat ik eet. Enerzijds waren dat allebei eenvoudige stappen. Ik heb twintig jaar helemaal niets aan sport gedaan. En totaal niet opgelet wat ik at en dronk. Maar anderzijds was het een enorme stap. En daar heb ik hulp bij gezocht.

Bewegen

Vanaf de zomer van 2019 tot december 2020 heb ik gewerkt met een personal trainer. Elke week een uur. Daarna maakte de Corona-lockdown daar een einde aan. Sinds augustus train ik weer zelfstandig, bij een andere sportschool. Voorlopig met het arsenaal aan oefeningen dat ik in anderhalf jaar heb opgebouwd.

Ik houd mijn oefeningen wekelijks bij. In een spreadsheet uiteraard. Dat doe ik al sinds de allereerste trainingssessie. Voor iedere oefening het gewicht waarmee ik train en het aantal herhalingen. En voor de sessie als geheel een aantal basisstatistieken die verzameld worden door mijn sportgadget. Gemiddelde en hoogste hartslag, verbrande calorieën, percentage veterbanden, totale tijd van de trainingssessie. Dat levert me een schat aan informatie op over mijn voortgang.

En inmiddels durf ik te zeggen dat de wekelijkse trainingssessie onderdeel is van mijn systeem. Ik heb het gemist tijdens de lockdown. Al durfde ik pas weer te beginnen na de vaccinaties, om geen grote risico’s met mijn eigen gezondheid te nemen.

Wat ik maar niet in mijn systeem krijg is hardlopen. Het zou goed beter zijn als ik één, nog liever twee, keer per week ook een rondje zou gaan hardlopen. Cardiofitness als aanvulling op de krachttraining. Ik heb er een app voor die mij in 10 weken naar 5 kilometer hardlopen zou moeten brengen. En ik ben al een aantal keren opnieuw begonnen.

Deels is het dat ik hardlopen gewoon niet leuk genoeg vind. En deels is het ook dat ik het gewoonweg niet in mijn weekritme gepast krijg. Wat natuurlijk onzin is, want ‘geen tijd’ bestaat niet. Het is altijd ‘geen prioriteit’. Ik overweeg nu, zeker omdat de donkere en koude tijd van het jaar weer aangebroken is, een tweede wekelijkse sessie in de sportschool te plannen. De eerste sessie richt ik dan op krachttraining, de tweede sessie op cardiofitness. Of twee gemengde sessies, dat kan natuurlijk ook.

Eten en drinken

Behoudens bijzondere medische situaties is mijn gewicht een resultante van de calorieën die ik eet en de calorieën die ik verbrand. Jarenlang gedachteloos en ongezond eten en drinken zonder enige regelmatige vorm van lichaamsbeweging leidde tot een behoorlijk fors overgewicht. Het werd mij dus al snel duidelijk dat ik er niet zou komen met alleen maar meer bewegen. Ik moest ook bewuster gaan eten.

Een van de eerste stappen van bewustwording is bij mij altijd de realisatie dat ik veel te weinig van het onderwerp af weet. Oh, genoeg kookboeken hier in huis, en sommige worden soms zelfs opengeslagen. Maar bewust eten, wat is dat eigenlijk? En hoe doe je dat. De conclusie was dus al snel dat ik hier ook hulp bij nodig had. Dus ging ik naar de diëtist. En daar kom ik nog steeds met enige regelmaat.

Wat voor mij ook werkt: een eetdagboek. Ik schrijf elke dag op wat ik eet en drink. Niet ingewikkeld met een app en een calorieën-teller, maar gewoon een eenvoudig lijstje in mijn online notitieboek Evernote. Dat geeft al heel veel inzicht en bewustwording. Al vroeg kwam ik er achter dat ik veel te veel koolhydraten at. Pasta, rijst, aardappelen. ‘Makkelijk’. Daar hanteer ik nu geadviseerde hoeveelheden voor. Ik wil me nog eens gaan verdiepen in het Low Carb High Fat (LCHF) dieet, ik denk dat daar voor mij persoonlijk goede aanknopingspunten in zitten. Ook dronk ik te veel frisdrank, met name Coca Cola Zero. Maar daar werd in augustus een ‘nieuwe verbeterde formule’ van geïntroduceerd. Daarvan kreeg ik maagklachten, en sindsdien drink ik veel minder frisdrank. Is een verslechtering toch nog ergens goed voor.

Uitgebreidere maaltijden moet ik van mezelf liefst compenseren. Bij een borrel of dinertje neem ik nu vaak een lichtere lunch om alvast wat ruimte in te bouwen. Blijft over mijn voorliefde voor (zoete) snacks. Daar is eigenlijk maar één oplossing voor in Huize Geldnerd. Zorgen dat ze niet in huis zijn. Als ze er liggen, dan worden ze geconsumeerd. Niet per stuk, maar per pak. En ik drink iets te graag een lekker glaasje wijn bij het avondeten. Ook dat probeer ik te beperken, en in elk geval niet meer te doen op werkdagen. Maar een kortere werkweek helpt dan natuurlijk niet.

Financiën

Tsja, en op dit blog kom je natuurlijk ook voor financiële dingen. Dus wat kost me dat nou, dat Gezond(er) Leven systeem?

De afrekening van de diëtist loopt via de zorgverzekering en moet ik dus zelf betalen als onderdeel van mijn eigen risico. Dat kost iets meer dan € 35 per sessie, en ik ga eens in de twee à drie maanden.

De personal trainer kostte € 60 per sessie. Dat hakte er dus best wel in. De sportschool is een stuk goedkoper. Ik ben begonnen met een 10-rittenkaart. Die kost mij € 14,35 per sessie. Eerst maar eens kijken hoe het beviel, immers. Daarna had ik al snel uitgerekend dat een abonnement veel goedkoper is. Mits ik trouw elke week bleef gaan natuurlijk. Iets met stok en deur waar die achter staat, en de meeste sportscholen leven volgens mij van de klanten die wél een abonnement hebben en niet komen sporten… Maar zelfs met één keer trainen per week is een abonnement voordeliger. Ik kan dan kiezen tussen een maand-, kwartaal-, halfjaar- en jaar-abonnement. Met 50+ korting. Als ik één keer per week train lopen de kosten dan stapsgewijs terug naar € 8,50 per sessie, bij twee keer per week trainen wordt dat zelfs € 4,25 per sessie. Mits ik volhoud. Ik heb voorlopig gekozen voor een halfjaar-abonnement. Dat kost mij € 38,50 per maand.

Voor mijn Gezond(er) Leven systeem heb ik een potje in mijn voorzieningensysteem. Oorspronkelijk ging daar € 300 per maand in. Dat is inmiddels teruggebracht naar € 100 per maand. Hiervan kan ik ruimschoots de sportschool en de diëtist betalen, en dan hou ik ook nog geld over om af en toe nieuwe sportkleding en schoenen te kopen.

Tussenstand

Ben ik op mijn streefgewicht? Nee, nog (steeds) niet. Daarvoor houd ik misschien ook iets teveel van lekker eten en een goed glaasje wijn of whisky. Maar mijn gezondheid en gewicht zijn een stuk beter dan voorheen! En, het allerbelangrijkste, ik wil echt niet meer terug naar mijn oude ik. Want wat heb ik aan al die resultaten van mijn financiële systeem als ik niet gezond kan blijven om er van te genieten?

Hoe houdt jij jouw leven een beetje gezond?

NB: Hoera! Dit is blogpost nummer 800!

Corona en een oude Healthnerd

Onlangs verscheen er een grote groene vink in mijn CoronaCheck app. Dus moet ik van mijzelf ook weer naar de sportschool. Ik heb bewust gewacht tot ik volgens de vaccinatie-experts beschermd ben, ik probeer om niet teveel risico te nemen met mijn gezondheid. Die grote groene vink was voor mij dus een voorwaarde. Maar ook het moment van de waarheid. Ik moest weer.

Mijn wekelijkse sportuurtje was geschrapt sinds eind december 2020. Toen werden de coronamaatregelen aangescherpt en ging de sportschool ook weer dicht. Gezien het seizoen zag ik buiten trainen niet zo zitten. En hardlopen deed ik af en toe wel, maar met die vorm van bewegen heb ik een haat-liefde verhouding. Ik vind het, zelfs met een afwisselende muzieklijst, niet leuk genoeg om dat echt in mijn systeem te krijgen.

Omdat mijn eerdere sportstudio en personal trainer inmiddels niet meer samenwerken ga ik daar niet meer heen. Het was de combinatie van de trainer en ‘op kruipafstand van huis’ die voor mij werkte. Dezelfde trainer op een kwartier fietsen zag ik niet zitten, en dezelfde sportschool met een andere trainer vond ik ook geen fijn idee. Ik ben dus best goed in het opwerpen van barrières voor mijzelf…

Gelukkig zijn er andere opties. Ik wist van een andere sportschool, ook op kruipafstand van huis. Een ‘gewone’ sportschool waar ik zelf kan trainen en desgewenst hulp kan vragen. Dat scheelt ook nog eens een paar honderd euro per maand in de uitgaven. En ik vertelde mijzelf dat ik altijd nog terug kan naar de personal trainer als het me niet lukt om mijzelf te motiveren. Want sporten, dat heb ik nodig.

De anderhalf jaar werken met een personal trainer heeft mij een mooie collectie aan oefeningen opgeleverd voor specifieke spiergroepen. Ik deed dus een proeftraining bij deze sportschool, die op minder dan 5 minuten lopen van ons huis zit. Want het kan niet laagdrempelig genoeg zijn… En dat beviel me. Het is een echte ‘buurtsportschool’. Mensen van middelbare leeftijd, zoals ikzelf. Geen keiharde technomuziek die door de ruimte schalt en het gebruik van oordopjes noodzakelijk maakt. Geen opgeblazen spierbundels en graatmagere skeletmeisjes die een onderlinge competitie hebben wie het meest sterk / slank / sneu is. Maar passend bij een Healthnerd op leeftijd.

Op basis van mijn collectie oefeningen heb ik een programma voor mijzelf samengesteld. En ben ik weer vrolijk begonnen met een wekelijkse training. Keurig in een spreadsheet waarbij ik wekelijks bij elke oefening bijhoud hoeveel herhalingen ik met elk gewicht uitvoer. Mijn training heb ik verschoven naar de vrijdagochtend. Voorheen trainde ik vrijdag van 17.00 – 18.00. Inmiddels werk ik vier dagen per week, en gebruik ik dus het sportuurtje op vrijdagochtend om met een goed gevoel mijn weekend te starten.

Waar ik wel even van schrok… Je weet dat je oud bent als je leeftijdskorting krijgt op je sportschool abonnement. Ja echt. 50+ krijgt 15% korting. Ik moet even wennen aan het idee. Mijn allereerste leeftijdskorting. Nou ja, het helpt bij het spaarpercentage zullen we maar zeggen.

En waar ik ook van schrok… Ruim zeven maanden stilzitten betekent de facto opnieuw beginnen. Bij elke oefening. Ik kom nog niet in de buurt van de persoonlijke records die ik eind 2020 bereikt had. Mijn verdiende loon, denk ik. Dus nu weer hard aan het werk om die coronakilo’s eraf te trainen.

Hoe gaat het met jouw gezondheid?

Duurste Hondje van de wereld?

Niet zo heel lang geleden schreef ik een update over de kosten van ons Hondje. Blijkbaar heeft hij dat gelezen, en zinde hij op wraak omdat wij zo weinig aan hem uitgeven….

De afgelopen maand heeft hij ons dan ook behoorlijk op kosten gejaagd. En ons behoorlijk laten schrikken, want het scheelde maar een haartje of we waren ons Hondje kwijt geweest.

Ruim € 1.300 in iets meer dan een maand. Vooral aan medische kosten. Je weet dat dit kan gebeuren met een huisdier, zeker als het beestje wat ouder wordt. Ons Hondje is inmiddels 12,5 jaar. En we houden heel veel van hem, dus ik heb het er graag voor over om hem nog langer bij ons te houden. Maar mijn achterstand op de spaardoelstelling zal ik wel niet meer inhalen dit jaar. En de gemiddelde maandelijkse kosten van ons Hondje stijgen van € 352 naar € 380, de dierenarts heeft nu een iets groter aandeel in de totale kosten….

Wat is er gebeurd?

Het begon op een zaterdagochtend. Hondje wilde absoluut niet opstaan en had ook geen zin in de ochtendwandeling. Eén plasje maar. Verder stond hij bibberend naast me. Nou doet hij wel vaker gek als hij iets verkeerds gegeten heeft. Maar het werd erger gedurende de dag. ‘s Middags droeg ik hem naar het uitlaatgebied, 50 meter van onze voordeur. Bibberend stond hij om zich heen te kijken, een zielig hoopje ellende. Ook zondag werd het niet beter. Integendeel. We overwogen om de weekenddienst van onze dierenarts te bellen, maar ‘s middags leek hij wat op te knappen. De tweede nacht bracht geen verdere verbetering. Dus op maandagochtend belden we de dierenarts, waar we snel terecht konden.

De dierenarts gaf ons Hondje een antibiotica-injectie en deed een algemene controle. Ons Hondje is al wat ouder, en uit eerdere controles weten we dat hij een hartruisje heeft. We zijn dus snel doorverwezen naar het dierenziekenhuis. Daar kreeg ons Hondje een hartecho. Dat is iets wat zowel Vriendin als ik nog nooit gehad hebben, maar Hondje dus inmiddels wel. Gelukkig bleek uit de echo dat zijn hart geen problemen geeft. Dat is fijn nieuws, maar daarmee wisten we nog niet wat de oorzaak van de symptomen van Hondje was. Dinsdag ging het ook nog niet beter. ‘s Middags gingen we terug naar de dierenarts en werd er bloed afgenomen. Maar alle waarden waren normaal. We kregen een kuurtje met ontstekingsremmers mee. We kregen ook het verzoek om de dag erna op drie tijdstippen urine op te vangen en de samples te komen brengen voor onderzoek. Het werd weer een slapeloze nacht. Hondje was rusteloos en wij waren bezorgd.

Woensdagochtend om 06.30 uur liep ik met Hondje en een soeplepel buiten. Zodra hij zijn poot optilde stak ik de soeplepel eronder om de urine op te vangen. Met een pipet nam ik een sample. Later op de ochtend en in de loop van de middag deden we dat nog een keer, en daarna bracht ik de samples naar de dierenarts. Eind van de middag kregen we een telefoontje. Ook zijn nierwaarden waren fantastisch voor een hondje van deze leeftijd. Dat was fijn nieuws, maar daarmee wisten we nog steeds niet wat de oorzaak van de symptomen van Hondje was. We gingen dus gewoon door met het kuurtje dat we de dag ervoor gekregen hadden.

Donderdag verliep rustig. Het ging bij vlagen iets beter, maar echt zichzelf was hij niet. En vrijdagochtend was het weer slechter. Telefonisch overlegden we met de dierenarts. We gingen naar het dierenziekenhuis voor een echo van de buikholte. En vreesden ondertussen voor het ergste, want ons Hondje was inmiddels een lusteloos hoopje ellende. De buikecho leverde gelukkig wel iets op. Zijn alvleesklier was duidelijk opgezet. Er werd gelukkig geen tumor gezien, want dat was waar we bezorgd over waren. Een gericht bloedonderzoek bevestigde vervolgens dat de alvleesklier ontstoken was. Hondje kreeg een morfine-injectie en een injectie met middelen tegen de misselijkheid. En gewapend met een stapel medicijnen, dieetvoer en ons Hondje mochten wij weer naar huis.

Enkele uren later thuis stortte Hondje volledig in. Wankelend stond hij te bibberen op zijn pootjes en te piepen. Even later lag hij doodstil op mijn schoot. Daar, op dat moment, was ik bang dat we hem zouden verliezen. Een telefoontje met het dierenziekenhuis bracht geruststelling. Hondje was zo stoned als een garnaal door de morfine. Niet alle honden reageerden zo heftig, maar hij had duidelijk een ‘slechte trip’. En dat kon nog wel even duren….

We hadden eindelijk weer een redelijke nacht. Dat zal van de uitputting geweest zijn. En de volgende ochtend rond 06.30 uur werden we gewekt door een Hondje dat met veel kabaal van het bed sprong om uitgebreid te gaan drinken. Bij de wandeling daarna had hij zelfs alweer een beetje praatjes, liep hij vooruit en nam hij uitgebreid de tijd om te snuffelen en te plassen. Eten wilde hij nog nauwelijks en het toedienen van de medicijnen was een drama. En hij was rusteloos. Stukjes kip en andere snacks waar pilletjes in verstopt waren herkende hij feilloos en legde hij naast zich neer. Dat bleef eigenlijk het hele weekend zo en ook op maandag werd het niet beter.

En ondertussen werd ons Hondje incontinent. Als we ‘m niet elke drie uur uitlieten gebeurden er ongelukjes. Hij dronk ook veel, veel meer dan normaal. Dus belde ik dinsdagochtend de dierenarts maar weer op. En liep weer met een soeplepel naast het Hondje om een nieuw urinesample op te vangen. Nog een onderzoek, en het bleek dat Hondje nog weer een nieuwe infectie had opgelopen, vermoedelijk een blaasontsteking. Waarschijnlijk omdat na anderhalve week ziek zijn z’n weerstand erg verzwakt was. Dus liep ik even later met een antibioticakuur voor een week de praktijk weer uit. De dierenarts verzekerde mij dat deze pilletjes naar lever smaken. Ik heb haar niet gevraagd of ze dat zelf voorgeproefd heeft…

Het hielp gelukkig wel. We verpulverden de tabletjes, mengden het met wat water en strooiden het over de gekookte kipfilet waar we hem nog steeds mee verwenden, en die hij (met de medicijnen) gulzig opat. De incontinentie verdween. En langzaam kreeg hij zijn levenslust en energie weer terug. Hij is er nog.

Bij ons overheerst de opluchting dat we ons Hondje nog wat langer bij ons kunnen houden. We zijn blij dat onze financiën op orde zijn en dat we ons deze medische kosten kunnen veroorloven. En ook dat we ’s nachts weer gewoon door kunnen slapen. Hij moet wel de rest van z’n leven op dieet, dus de eerste zak met dieetbrokken zit ook al in dit kostenoverzicht.

Hoe gaat het met jouw huisdier?

Dagboek van een Healthnerd (3)

De laatste keer dat Healthnerd hier van zich liet horen was op 11 november. Toen werden heel stoer de laatste loodjes aangekondigd. Daarna werd het stil. En stilte is niet altijd een goed teken.

Later die week werd ik geopereerd aan mijn kaak. Die operatie had iets meer voeten in de aarde dan vooraf verwacht werd. Het herstel dus ook. En dat leidde tot verdere veranderingen in mijn eetpatroon. Veranderingen die ik inmiddels blijvend durf te noemen. En die ervoor zorgden dat de neerwaartse lijn van mijn gewicht in de loop van november weer werd opgepakt. Het weekend voor Kerstmis dook ik de ‘range’ in die ik, samen met mijn diëtist, als doel had gesteld. Ik beken dat ik met tranen in mijn ogen op de weegschaal stond. Twintig jaar overgewicht in een half jaar teruggebracht naar een gezond BMI, van 27,7 naar 24,6.

Zonder slag of stoot ging het niet. Na de operatie mocht ik drie weken niet sporten. Toen ik weer begon, was ik geschokt over de voortgang die ik was kwijtgeraakt. Gelukkig kwam dat, met de hulp van mijn personal trainer, snel weer terug. Na een week of vier waren we weer ‘op niveau’. En ook op dit moment sta ik mezelf elke week een uur af te beulen tussen de gewichten. Heerlijk. Eens in de zes weken staat ook het bezoek aan de diëtist nog in de agenda. Afvallen is één ding, maar daarna weer stabiliseren en voorkomen dat je terugvalt in oude gewoontes is ding twee.

Waar sta ik dan nu? Zoals verwacht leverde de Kerst- en Nieuwjaarsperiode wel weer even een klein piekje ‘buiten de range’ op. Maar op 5 januari woog ik alweer 86 kilo. En in de weken daarna heb ik me weer keurig aan mijn eetpatroon gehouden. Na ruim een half jaar durf ik wel te zeggen dat mijn levensstijl structureel veranderd is.

In januari ben ik ook begonnen met het vervangen van mijn garderobe. Hierbij week ik af van mijn gewoonte om alles online te bestellen. Want ik was onzeker over mijn maat. Ik heb me dus over mijn aversie voor winkels heengezet en ben ‘de stad ingegaan’. Dat is zeer ongebruikelijk in Huize Geldnerd. Mooi moment was de aanschaf van een spijkerbroek. Dat is een van de basisstukken van mijn garderobe. Ik ben in de taille maar liefst twee maten naar beneden gegaan. Dat voelt enorm goed. Overigens ga ik in de toekomst gewoon weer online bestellen, want ik weet nu weer wat er past en wat niet.

Een van de twee dalende grafieken waar ik blij van word (de andere is de hypotheekschuld)

Hoe is het met jouw gezondheid?