Blog over (financieel) bewust leven

Label: creditcard (Page 2 of 2)

Kruisrekeningen en Mijn Creditcard

Een speciale groep rekeningen in mijn administratie zijn de ‘Kruisrekeningen’, groep 9000 aan de uitgavenkant en 900 aan de inkomstenkant. Deze zijn een ‘spiegel’ van elkaar en gebruik ik voor de zogenaamde ‘Kruisposten’.

Als ik bijvoorbeeld geld overmaak van mijn lopende rekening naar een spaarrekening, dan kom ik het bedrag twee keer tegen. Eén keer op het afschrift van de lopende bankrekening, en één keer op het afschrift van de spaarrekening. Maar het is geen uitgave of inkomst in de zin van mijn vermogen, het geld blijft ‘binnen’. Door de debetboeking op 9000 te zetten en de creditboeking op 900, bereik ik dat. Het is ook een goed controlemiddel. Rekening 9000 en rekening 900 moeten altijd hetzelfde bedrag tonen. Tegenover iedere boeking op 9000 staat een boeking op 900, en andersom.

Ik gebruik deze groep ook voor andere dingen waar nog iets tegenover moet staan. Zo heb ik een Derdenrekening Privé. Als ik bijvoorbeeld samen met iemand uit ga eten, en we kiezen ervoor om de rekening te delen, dan komt het voor dat ik het hele bedrag betaal. De ander maakt het restant dan aan mij over. Wat ik dan in mijn administratie doe is de betaling in twee delen splitsen. Mijn helft boek ik op de uitgavenrekening voor Horeca. De andere helft boek ik op de Uitgavenrekening Derden Privé. Zodra de ander het geld aan mij overmaakt boek ik die betaling op de Inkomstenrekening Derden Privé. Ook deze rekeningen moeten dus altijd hetzelfde bedrag tonen. En sinds ik dit zo doe vergeet ik nooit meer wie er mij nog geld schuldig is.

Soms moet ik iets doen voor mijn werk wat ik dan kan declareren. Hiervoor gebruik ik de Derdenrekening Zakelijk (declaraties). Het werkt hetzelfde. Mijn uitgave boek ik op de Uitgavenrekening Derdenrekening Zakelijk. Zodra mijn baas me terugbetaalt boek ik die betaling op de Inkomstenrekening Derden Zakelijk. Ook deze rekeningen moeten altijd met elkaar in evenwicht zijn, en ik vergeet nooit meer om iets te declareren.

Ook voor de uitgaven op mijn creditcard heb ik iets bedacht. Mijn bank boekt dat bedrag in een keer maandelijks van mijn rekening af. Maar soms zitten daar wel 10 verschillende posten in, zeker als ik op vakantie ben geweest. Ik houd gedurende de maand precies bij wat ik met mijn creditcard doe. Die afzonderlijke boekingen zet ik ook alvast in mijn spreadsheet, met het juiste rekeningnummer. Zodra de bank het heeft afgeboekt, vervang ik die ene bankboeking door al die afzonderlijke creditcardbetalingen die ik gedurende de maand heb bijgehouden. En daar heb ik uiteraard een macro voor gebouwd.

Soms denk ik dat ik een beetje ben doorgeschoten in mijn administratiedrift. Wat denk jij?

Financial Weapon of Mass Destruction

In 2014 werd er in Nederland ruim 2,9 miljard keer gepind. De totale waarde van die transacties was 88,5 miljard Euro. Wij zijn echt een land van pinners. Ook werd er 180,2 miljoen keer met iDEAL afgerekend, het internet-betaalsysteem van de banken. Cijfers over het gebruik van creditcards zijn iets moeilijker te achterhalen, maar die lijkt in 2014 tussen de 40 en 50 miljoen keer te zijn gebruikt. Dat is dus fors minder.
We hebben in Nederland een behoorlijk modern betaalsysteem. Op mijn buitenlandse reizen zie ik dat bijvoorbeeld pinnen in andere landen minder gangbaar is. Maar iDEAL is wel echt een Nederlands systeem. Bij een buitenlandse webwinkel kun je er meestal niet mee betalen.

En daar komt de creditcard in beeld. In veel andere landen veel meer gebruikelijk dan in Nederland, al schijnt het dat 60% van de Nederlanders er minimaal eentje in z’n portemonnee heeft zitten. Niet geheel onomstreden, en veel goeroe’s op het gebied van personal finance noemen het doorknippen van al je credit cards als één van de eerste stappen op weg naar financiële gezondheid. Nederland is geen grote fan van creditcards, schreef ook de NRC een tijdje geleden.

Het is waar dat een creditcard risico’s heeft. Dat zit in de aard van het beestje. Creditcardbetalingen worden pas aan het eind van de maand afgeschreven, het geld wordt dus voorgeschoten. Zonder rente, als je de creditcardrekening aan het eind van de maand ook echt betaalt. Doe je dat niet, dan wordt er rente berekend. En die is met zo’n 15 procent per jaar een stuk hoger ligt dan bijvoorbeeld een lening of gewoon rood staan bij de bank.

Wij calvinistische Nederlanders zijn niet zo heel dol op schulden, daar zal onze ‘instinctieve afkeer’ van de creditcard vast mee te maken hebben. In de Verenigde Staten is de creditcard een veel breder gebruikt betaalmiddel. En daar wordt ook gretig gebruik gemaakt van de mogelijkheden. Medio 2015 had het gemiddelde Amerikaanse huishouden een creditcard-schuld van $ 7.281. Let op: dit is gemiddeld! Dus dat is inclusief huishoudens die geen schulden hebben. Voor de meeste huishoudens is dit meer dan een maandsalaris. En 15% rente op dit bedrag is ruim $ 1.092 per jaar. De schuld stijgt dan ook nog iedere maand. In een artikel heb ik de creditcard wel eens omschreven zien worden als een ‘Financial Weapon of Mass Destruction’: geef iedereen een creditcard en de meeste mensen blazen zichzelf op.

Zelf heb ik een creditcard, die is onderdeel van het standaardpakket van mijn bank. Ik gebruik ‘m vooral om grotere aankopen te doen voordat mijn salaris binnenkomt, zodat ik het geld op mijn spaarrekening niet hoef te gebruiken. En ook bepaalde (online) aankopen zoals vliegtickets en hotelboekingen doe ik ermee. Als ik iets ‘voor moet schieten’ voor mijn werk doe ik het ook vaak met de creditcard. Als ik dan direct declareer heb ik het geld meestal al binnen voordat de creditcardafrekening komt. En mijn creditcard wordt keurig elke maand afbetaald.

Het is natuurlijk best een groot risico: creditcards maken het wel heel gemakkelijk om te veel geld uit te geven – en met die rente wordt het dan al snel een heel duur krediet. Een creditcard gebruiken vereist discipline. Maar dat is eigenlijk het centrale thema van omgaan met geld, of niet?

Hoe sta jij tegenover creditcards?

Newer posts »

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑