Blog over (financieel) bewust leven

Label: corona (Page 1 of 3)

Derde kwartaal 2020

Begin oktober van het krankzinnige jaar 2020. Het is dus inmiddels tijd voor een terugblik op het derde kwartaal van dit jaar. Een overzicht van de financiële ontwikkelingen in Huize Geldnerd in kwartaalrapport nummer 17. Een kwartaal waarin we eerst te maken kregen met een versoepeling van de coronamaatregelen, maar tegen het einde van het kwartaal gingen de stoplichten op steeds meer plekken weer op oranje. Niet in de laatste plaats hier in Nederland.

Aandelenmarkten

In juli zag ik vooral zijwaartse bewegingen op de beurs, maar daarna steeg de S&P500 door naar nieuwe recordhoogten. Daar merkte ik overigens weinig van, vanwege de dollarkoers… Gegeven de voortdurende economische onzekerheid is het eigenlijk verbazingwekkend dat de aandelenmarkten staan waar ze nu staan. Dit had ik zeker niet verwacht toen de corona-pandemie eerder dit jaar zorgde voor de snelste en sterkste daling in de historie.

Ik koester mijn zegeningen, want elke euro die er aan waarde bijkwam is weer een extra buffer bij toekomstige dalingen. Dalingen die we in de tweede helft van september ook weer voorbij zagen komen. De FED lijkt zelfs compleet de weg kwijt, ze beloven de rente de komende drie jaar niet te verhogen en kijken naar de politiek voor oplossingen omdat hun eigen gereedschapskist leeg is. Het is natuurlijk volstrekt onzeker hoe de toekomst eruit ziet, het sentiment kan ook zo weer omslaan en dan dendert de beurs weer naar boven / beneden (doorhalen wat niet van toepassing is). Aandelenmarkten draaien op emoties, niet op ratio…. En met ook nog de Amerikaanse presidentsverkiezingen voor de deur ben ik benieuwd wat het vierde kwartaal ons gaat brengen. Zeker na dat schreeuw- en ver-plas-feestje het verkiezingsdebat van vorige week. In Europa zat er dit kwartaal helemaal weinig beweging in de koersen.

S&P500 1 jaars grafiek (bron: finance.yahoo.com)

In juli en augustus maakte de Amerikaanse dollar een duikvlucht, ik las dat het de slechtste maand in 10 jaar was. De Euro werd dus sterker. Dat was een sterk contrast met een aantal maanden eerder, toen juist de dollar sterker werd. Niets zo veranderlijk als ‘de markt’, dat blijkt maar weer…. In de media las ik al berichten over een valuta-oorlog. Maar ja, die media hebben in de zomer sowieso weinig om over te schrijven. Het is zoals het is. Ik ontvang nog een groot deel van mijn dividend in Amerikaanse dollars. Daar krijg ik dus nu minder Euro’s voor. Jammer maar helaas. Het was toch al geen extreem goede dividendperiode.

Mijn portefeuille

Mijn portefeuille is goed gespreid over de wereldwijde aandelenmarkt en de markt voor staatsobligaties, met dank aan VWRL en DBZB. En mijn portefeuille beweegt dus keurig mee met de wereldwijde aandelenmarkten. Ik heb ook dit kwartaal elke maand normaal bijgekocht met mijn maandelijkse storting. Verder heb ik, naar aanleiding van een analyse van mijn dividendrendement een minder renderende dividend-ETF vervangen door een betere, en daarmee ook het valutarisico in mijn portefeuille verder verlaagd.

Dit kwartaal heeft mijn portefeuille vooral zijwaartse bewegingen laten zien. Er kwam wat bij, er ging wat vanaf, maar echte groei was er niet te zien. Echte krimp ook niet, en dat is eigenlijk nog wel het meest verbazingwekkend.

De ROI YTD is per einde derde kwartaal -/-6,98 %. De 12-maands XIRR staat op -/- 1,38 %. De ROI YTD was per einde tweede kwartaal -/-9,25 % en de 12-maands XIRR stond toen op -/-3,85 %. En ik sta 9,9 % onder mijn Virtual All Time High (VATH). Het VATH bereken ik door het vorige All Time High (medio februari van dit jaar) te nemen plus alle inleg sinds die datum.

Dividend en Spaarrente

In het derde kwartaal van 2020 ontving ik netto op mijn rekening € 489,01 aan dividend. In het derde kwartaal van 2019 was dat nog € 511,28 en in het tweede kwartaal van 2020 was het 503,87. Aan het einde van het derde kwartaal stond er nog US$ 309,15 aan dividend aangekondigd voor uitbetaling in het vierde kwartaal van 2020. Die reken ik dus, zoals gebruikelijk, nu nog niet mee. Gegeven de vele dividendverlagingen die het afgelopen kwartaal zijn aangekondigd, valt dit me eigenlijk nog best wel mee.

Van de spaarrente hoeven we nog steeds niets te verwachten. In dit kwartaal gooide MoneYou zelfs de handdoek in de ring, ze stoppen ermee. Zolang de Europese Centrale Bank nog met negatieve rentes rekent zal dat niet beter worden. En dat zal, verwacht ik nog steeds, jaren en jaren zo voortduren. Op mijn bufferspaarrekening krijg ik nog 0,07% rente.

Spaarpercentage

Eind augustus schreef ik nog vol trots over het feit dat er geld overbleef in mijn potjes. Dat heb ik geweten, het vloog er in september ook weer uit. Maar ja, daar zijn de potjes ook voor. Het is geen spaargeld, het is gespreid geld verzamelen voor onregelmatige uitgaven die wel gewoon in de begroting staan. Dat geld hoort er dus ook zo af en toe uit te vliegen. Het werkt wel, dat potjessysteem, en er zit nog voldoende geld in voor de rest van het jaar.

Mijn spaarpercentage was 31,8% in het derde kwartaal van 2020. In het tweede kwartaal van 2020 was het 58,6%, en voor 2020 tot nu toe bedraagt het 44,8%. Doelstelling voor het gehele jaar 2020 is 45,0%.

Ik lig dus niet helemaal op schema. Dat komt allereerst door de aanschaf van het koffie-apparaat. Verder heb ik weer 20 sessies met mijn personal trainer betaald, en een rekening gehad van de tandarts voor het eerste deel van het vervolg op mijn kaakoperatie. Dat is dus even een kleine piek in de uitgaven. Maar het verschil met mijn doelstelling is ‘maar’ 0,2%, ik verwacht dat ik dit in het vierde kwartaal nog recht kan trekken.

Mijn administratie houdt ook voor mij bij hoeveel No Spend Days (NSDs) ik heb. Dat zijn dagen waarop ik niks betaal met mijn creditcard, pinpas, of contant geld. Corona zorgt er nog steeds voor dat het aantal NSDs hoger is dan ‘vroeger’, gemiddeld had ik er toen een stuk of 10 per maand.

Eigen Vermogen

In het derde kwartaal zijn er geen rente-inkomsten en ook geen verandering van de waarde van ons huis. Daarvoor volg ik de WOZ-waarde, en die komt altijd in het eerste kwartaal. Er is alleen regulier salaris, inleg in mijn beleggingen, reguliere aflossingen van de hypotheek, en natuurlijk de bewegingen van de beleggingsportefeuille op het sentiment van de markten. Mijn contant geld buffer is door de hogere uitgaven netto iets afgenomen, en hier is ook goed zichtbaar dat er nauwelijks beweging zat in mijn aandelenportefeuille.

Waar leidt dat toe? Onderstaand de ontwikkeling van mijn vermogen per kwartaal over de afgelopen jaren. Een groei van mijn eigen vermogen van ‘slechts’ 2,1%.

Beste Uitgave(n)

Met stip onze beste uitgave in dit kwartaal: het nieuwe koffie-apparaat!!! In de app zie ik dat deze in ongeveer drie maanden al bijna 700 kopjes koffie heeft verzorgd, variërend van espresso’s tot latte macchiato… Ik heb een reminder in mijn agenda gezet voor juli volgend jaar. Ik zal dan de jaarstatistiekjes downloaden en mijn ‘businesscase’ bijwerken.

Koffie83
Espresso514
Latte Macchiato71
Cappucino12
Flat White7

Verder weinig bijzonderheden, al zijn onze horeca-uitgaven wel weer gestegen sinds de sluiting is opgeheven. En we hebben in dit kwartaal ook een korte vakantie gehad, de eerste sinds oktober vorig jaar. Ik hoop eigenlijk het dit vierde kwartaal nog iets rustiger aan te kunnen doen op mijn werk, en wellicht nog een paar weken vrij te nemen. Vakantiedagen genoeg immers, en ik merk dat ik het afgelopen jaar (te) weinig rust heb genomen… Hopelijk kan ik nog een paar dagen iets op een kasteel of zo? Al lijkt corona ook daar roet in het eten te gooien.

Hoe was jouw derde kwartaal?

Je kunt oude kwartaalberichten teruglezen via mijn overzichtspagina.

Het sokkendilemma

Hoe langer het duurt, hoe meer impact die corona-pandemie heeft. Op de economie, op ons geestelijk welbevinden, op ons leven. Ook in Huize Geldnerd wordt de impact steeds groter en leidt het tot nieuwe dilemma’s.

Het laatste dilemma zit in mijn kledingkast. Begin dit jaar heb ik een grote investering gedaan in kleding die ik eigenlijk sindsdien niet gedragen heb. En mijn halfjaarlijkse controle in augustus ging vrijwel geruisloos voorbij. Er was eigenlijk niets aan vervanging toe. In de uitverkoop scoorde ik een paar poloshirts en een trui met forse korting. In het koudere seizoen zit ik meestal in spijkerbroek en trui te videobellen. In het warmere seizoen is het een spijkerbroek met poloshirt. Het aantal keren dat ik de afgelopen zes maanden een overhemd heb gedragen is op de vingers van één hand te tellen. En tussen eind maart (sollicitatie voor mijn nieuwe baan) en medio september heb ik géén kostuum gedragen, medio september had ik voor het eerst weer een afspraak buiten de deur waar het kostuum met de stropdas even wenselijk was.

Maar nu is er dan toch weer een dilemma. Een sokkendilemma nog wel. Want mijn sokkengebruik is veranderd door corona. Mijn collectie bestaat vooral uit de bekende Happy Socks. Een kleine noot van vrolijkheid onder mijn degelijke donkerblauwe kostuums. Maar ik had ook een kleine collectie van identieke paren donkerblauwe sokken. Voor gelegenheden waar kleurigheid en vrolijkheid misschien niet gepast was. Niet de goedkoopste sokken, maar goedkoper dan de collectie Gelukkige Sokken.

Corona impact

Dramatisch tromgeroffel…. Vanaf medio maart draag ik vooral de saaie donkere sokken tijdens het thuiswerken. Want dan slijten de vrolijke sokken minder. Met als gevolg dat de kleine collectie (die ook al een tijdje niet meer aangevuld was) nu toch echt bijna op is. En bij dit soort sokken is stoppen geen optie. Dat deed mijn oma vroeger nog wel, met de zelfgebreide sokken die wij altijd droegen. Maar de hedendaagse herensokken zijn wegwerpartikelen geworden.

Maar hier ontdekte ik toch ook wel een voordeel van het hebben van een collectie identieke sokken. Want het is natuurlijk zelden zo dat beide sokken gelijktijdig kapot gaan. En bij identieke sokken bewaar je gewoon het intacte exemplaar. Als er dan een volgende sok sneuvelt, maak je van twee weessokken weer één gelukkige sokkenfamilie. Zo haalde ik in elk geval het maximale uit het sokkenleven.

Maar de bodem is nu in zicht. Er is nog één paar over. Tijd voor een nieuwe aanschaf. En dat worden, met dank aan Vriendin, goedkopere exemplaren. Zij is fan, vandaar. En zo leidt de corona-pandemie nog tot een kleine extra besparing in mijn kledingbudget.

Welke nieuwe dilemma’s heb jij door de corona-pandemie?

Alles wordt anders? Yeah right….

De gevaarlijkste woorden bij economische verandering zijn ‘dit keer is het anders’. Dat is tot op heden nog nooit zo geweest, we zullen zien wat er in de toekomst gebeurt. Ook deze keer zijn sommige mensen hoopvol. Maar er zijn wel wat dingen die ik me afvraag…

Leven op krediet?

De afgelopen 10 jaar hebben we één van de langste onafgebroken periodes van economische voorspoed gehad in de historie van de moderne mens. Je kunt je afvragen of het verstandig is geweest om de gezamenlijke schuld op de wereld in die periode steeds verder op te laten lopen. Bij het aangaan van schuld neem je een voorschot op toekomstig inkomen. Jouw toekomstig inkomen moet immers die schuld terugbetalen, inclusief de rente. Dat geldt voor landen, bedrijven, en individuen. Door de Corona-crisis is dat toekomstige inkomen voor veel mensen ineens een stuk minder zeker geworden. En is het dus minder zeker dat mensen / bedrijven / landen die schulden wel allemaal terug kunnen betalen.

De schuld van de een is het spaargeld van een ander. Niet terugbetalen op deze schaal kan vervelende schokken door het financiële systeem veroorzaken. Uiteindelijk zie je dat die schulden dan opgekocht worden door centrale banken. De enige instituten in de wereld die geld kunnen ‘maken’ en daarmee de pijn voor anderen kunnen verzachten. Dat doen ze al op ongekende schaal.

Niks aan de hand, zul je denken. Er wordt gewoon geld bijgedrukt. Maar al voor deze crisis was duidelijk dat daar ook grote risico’s aan zitten, onder andere het risico op hoge inflatie. En toen gingen we allemaal nog uit van een ‘gewone’ economische daling, niet van een economie die op volle snelheid tegen een muur aanrijdt en van de ene op de andere dag vrijwel tot stilstand komt.

Mijn lijfblad The Economist had afgelopen weekend een hoofdartikel over de huidige handelwijze van regeringen en centrale banken. Zij noemen het een ingrijpende verschuiving in de economie, van het soort dat maar één keer per generatie voorkomt. In de jaren zeventig gingen we van Keynesiaans denken naar het strenge monetarisme van Milton Friedman. In de jaren negentig kregen de centrale banken hun onafhankelijkheid. En nu tijdens de corona-pandemie hebben we een combinatie van grootse staatsschulden en het bijdrukken van geld (‘quantitative easing’) door de centrale banken, mede mogelijk gemaakt door de extreem lage inflatie (en dito rente).

Kunnen we iedereen helpen?

In 2008 was het eenvoudig. Er was een probleem met de banken. Dus werden ze ‘gekocht’ door de overheid, en er werden ook op andere manieren grote bedragen in gepompt zodat ze hun diensten konden blijven verlenen en de economie enigszins draaiend konden houden. In ruil daarvoor kregen de banken strengere regelgeving en beperkingen opgelegd. We wilden ze eigenlijk niet redden maar we moesten wel, ze waren ‘too big to fail’.

Maar nu? Ineens heeft iedereen hulp nodig. De luchtvaartsector was er als eerste bij. En inmiddels ben je een eikel als je nog niet je hand hebt opgehouden bij de overheid, lijkt het wel. Geldnerd is al heel lang ambtenaar, maar inmiddels zijn er heel veel mensen in overheidsdienst. Ze worden in elk geval met overheidsgeld betaald. Nederland had in 2015 een bruto binnenlands product (bbp) van ongeveer € 670 miljard. De overheid gaf destijds zo’n € 270 miljard uit. Dat kun je niet zomaar verdubbelen, in elk geval niet als er geen productie tegenover staat. De huidige steunmaatregelen zijn dus geen houdbaar model. Maar we hebben inmiddels wel iets van 90 miljard aan overheidssteun toegezegd aan iedereen. Dat is dus meer dan 10% van het BBP. En er wordt nu een krimp verwacht van een procent of 7. Die krimp zou dus 15 – 20 procent zijn zonder overheidssteun. En dan hebben wij een overheid die zich dat kan veroorloven… Dat is niet overal het geval.

Voor mij als belegger is het ook een interessant gegeven. Met miljarden aan ‘belastinggeld’ (eigenlijk: door centrale banken gecreëerd geld) wordt de economie zo goed en zo kwaad als het gaat gesteund. Daarmee worden de effecten van de crisis gedempt, de scherpe randjes worden er af gehaald. Het dempt mijn risico als belegger. Toch past het niet zo goed bij mijn liberale blik op de wereld. Bij rendement hoort ook risico. Rendement zelf houden en bij risico meteen naar de overheid kijken is wel een heel bijzonder economisch model.

Niet meer terug naar de oude situatie?

En wat nou als we niet meer teruggaan naar de oude situatie? Vaker thuiswerken blijkt voor een substantieel deel van de medewerkers best een optie. Dat hebben we de afgelopen periode wel bewezen. Oplossingen voor beter digitaal samenwerken en digitale bijeenkomsten met grotere groepen zijn nog even wennen. Ook in Huize Geldnerd denken we na over een betere thuiswerkplek. Maar verder ben ik voor. Het scheelt een hoop verplaatsingen. Geldnerd heeft jaren geleden al bedacht dat woon-werkverkeer verloren levensvreugde is, en is toen op een half uurtje lopen van z’n werk gaan wonen. Het geeft ook minder stress. Bij de werkgever van Geldnerd zijn we er serieus mee bezig. We zien allerlei innovaties ineens versneld van de grond komen. Ik ben benieuwd hoe we hier over een paar jaar op terugkijken.

Wereldwijd zagen we dat de (letterlijke) stilstand enorme effecten heeft op onze leefomgeving. Bijvoorbeeld hier in beeld gebracht door The Guardian, en bij ons eigen KNMI kijken ze naar de ‘seismische ruis’ en de luchtvervuiling. Nog een reden om misschien niet helemaal terug te gaan naar de oude situatie? Helaas duurde dat niet lang. Begin juni was de lucht boven China weer net zo vuil als voor de crisis. En eind juni maakten we in Nederland alweer net zoveel autokilometers als voor de crisis (al waren ze wel anders verdeeld over de dag, dus de ochtendspits is nog rustig).

Hetzelfde blijven doen? Wat moeten we anders?

Tweede kwartaal 2020

Het jaar 2020 is halverwege. Een jaar dat ons nog lang zal heugen, ik ben blij dat ik mijn blog heb als dagboek om een beetje zicht te houden op de (financiële) gebeurtenissen die dat met zich meebrengt. Vier jaar lang maak ik inmiddels elk kwartaal een overzicht. Geldnerd begon in september 2015, het eerste kwartaaloverzicht verscheen na het derde kwartaal van 2016. Dat was het eerste volledige kwartaal dat we terug waren in Nederland, na bijna 3 jaar verblijf in het Verre Warme Land. Het is dus inmiddels tijd voor kwartaaloverzicht nummer 16: een terugblik op het tweede kwartaal van 2020.

Aandelenmarkten

Ook dit kwartaal was de hele wereld nog in de ban van het corona-virus. China leek het onder controle te hebben, Europa zat er middenin met een aantal landen in lock-down. In Nederland was het lang de centrale vraag of er genoeg IC-bedden zouden zijn. En Amerika stevende af op een enorme crisis in de gezondheidszorg, totdat het ingehaald werd door nieuws over politiegeweld en de golf van wereldwijd protest die daarop volgde. Het regende berichten over stilstand, achteruitgang, ontslagen. Alle seinen stonden op roder dan rood en minner dan in de min.

En de beurs? Die begon te stijgen als een gek. Ik snap er nog steeds geen bal van. Behalve dat het wederom bewijst dat ‘de markt’ verre van rationeel is. Analisten buitelden over elkaar heen om verklaringen te vinden. Zelf denk ik aan een mix van mensen die tegen beter weten in hopen dat alles heel snel weer bij het oude is, en een gebrek aan andere beleggingen waar geld mee te verdienen is. Wat me ook zo verbaasde: de enorme wachtrij aan particulieren die voor het eerst een beleggingsrekening wilden openen. Wees welkom! Maar vertel me eens: waarom juist nu? Was het omdat de kranten schreven dat de beurzen ‘historisch laag’ stonden? Dan moet je even naar de lange-termijn grafieken kijken, en weet je wel beter….

S&P500 10 jaars grafiek (bron: IEX)

Donderdag 11 juni ging het weer mis, en kregen we voor de zoveelste keer dit jaar te maken met ‘een van de slechtste beursdagen ooit’. Je kunt van 2020 zeggen wat je wilt, maar volatiel is het allemaal wel. Wat nou weer de oorzaak was? Diverse media wezen naar de voorzitter van de FED, het Amerikaanse stelsel van centrale banken. Die was somber over de vooruitzichten van de Amerikaanse economie. Maar dat had hij al vaker laten weten. Er leek ook angst te zijn voor een tweede golf aan corona-besmettingen. Maar het kan ook zo zijn dat verschillende partijen gewoon hun winst namen na het rentebesluit van de FED. Sinds de bodem van de markt was er al zo’n 30% bij gekomen. Binnen drie maanden. Terwijl de economische crisis nog moet beginnen. Bizar.

S&P500 1 jaars grafiek (bron: IEX)

De dollar was aan het einde van het eerste kwartaal iets volatieler geworden. Dat is in het tweede kwartaal zo gebleven. Maar een echte trend kan ik er nog niet in ontdekken. Het is net zo willekeurig als het Twittergedrag van de Amerikaanse president…

Mijn portefeuille

Mijn portefeuille is goed gespreid over de wereldwijde aandelenmarkt en de markt voor staatsobligaties, met dank aan VWRL en DBZB. En mijn portefeuille beweegt dus keurig mee met de wereldwijde aandelenmarkten. Ik heb ook dit kwartaal elke maand normaal bijgekocht met mijn maandelijkse storting. Zowel VWRL, de wereldwijd gespreide aandelentracker, als DBZB, de ETF met wereldwijde staatsobligaties. Want helemaal gerust was (en ben) ik er toch nog niet op. Maar ik ben wel stout geweest. In mei ‘moest’ ik eigenlijk VWRL kopen van mijn balanceertooltje. Maar ik heb DBZB gekocht, de obligatietracker. Omdat ik het gevoel had dat er geen stevige basis lag onder de stijgende koersen. Market timing, foei Geldnerd! De eerste week baalde ik van die aankoop, want VWRL spoot nog omhoog. Maar vanaf 11 juni sloeg mijn gevoel om. En vervolgens kocht ik eind juni gewoon weer VWRL op € 76.

De ROI YTD is per einde tweede kwartaal -/-9,25% De 12-maands XIRR staat op -/-3,85%. Dat is weer heel anders dan de ROI YTD van -/-22,1% en de 12-maands XIRR van -/-15,3% aan het einde van het eerste kwartaal.

Dividend en Spaarrente

Aan het einde van het eerste kwartaal sprak ik de verwachting uit dat mijn dividendopbrengsten te lijden zouden hebben onder de effecten van corona. In het tweede kwartaal is dat nog niet echt zichtbaar. Het kwartaal begon met een stevige dividendbetaling van VWRL.

In april kwam onder meer Shell met een dividendverlaging van historische omvang, waarmee de toon gezet werd. In de eerste helft van juni kondigde VWRL als eerste van mijn portefeuillefondsen het dividend aan. Dat dividend was ruim 40% lager dan in het tweede kwartaal van vorig jaar.

In het tweede kwartaal van 2020 ontving ik netto op mijn rekening € 503,87 aan dividend. In het tweede kwartaal van 2019 was dat nog € 508,57. Een kleine daling, iets groter als je in ogenschouw neemt dat ik in dat jaar wel elke maand extra aandeeltjes gekocht heb. Aan het einde van het tweede kwartaal stond er USD 33,03 aan dividend aangekondigd voor uitbetaling in het derde kwartaal van 2020. Die mag ik dus nog niet meetellen.

Van de spaarrente hoeven we nog steeds niets te verwachten. Medio juni werd aangekondigd dat de spaarrente op mijn bufferrekening per 22 juni verlaagd zou worden van 0,10% naar 0,07%. Vriendin kreeg van één van haar spaarrekeningen elders zelfs bericht dat de rente naar 0,00% ging, en dat bij een bank die enkele jaren geleden nog één van de hoogste rentes in Nederland bood. Zolang de Europese Centrale Bank nog met negatieve rentes rekent zal dat niet beter worden. En dat zal, verwacht ik, nog jaren en jaren duren.

Spaarpercentage

Mijn spaarpercentage was 58,6% in het tweede kwartaal van 2020. In het eerste kwartaal van 2020 was het 41,1%, en voor 2020 tot nu toe bedraagt het 50,7%. Doelstelling voor het gehele jaar 2020 is 45,0%. Ik lig dus op schema. Met een beetje hulp van corona, dat wel.

Mijn administratie houdt ook voor mij bij hoeveel No Spend Days (NSDs) ik heb. Dat zijn dagen waarop ik niks betaal met mijn creditcard, pinpas, of contant geld. Het aantal NSDs was in het tweede kwartaal een stuk hoger dan gebruikelijk, dat zal je niet verbazen. In juni is er wel een daling te zien. In die maand heb ik namelijk afscheid genomen van mijn oude baan, en met enkele mensen heb ik één-op-één een borrel gedronken in de anderhalvemeter-horeca. Op verschillende dagen, en die tellen dan uiteraard niet mee als NSD.

Eigen Vermogen

In het tweede kwartaal geen bijzonderheden zoals een verandering van de WOZ-waarde. Ik moet het echt hebben van mijn spaarpercentage, het dividendinkomen en de bewegingen van de aandelenmarkten.

De vorige keer was deze waterval-grafiek een experimentje. Inmiddels heb ik ‘m standaard ingebouwd in mijn Dashboard. Dat was een behoorlijke klus, Visual Basic en waterval-grafieken gaan niet goed samen, de standaard waterval-grafiek die tegenwoordig in Excel zit kun je nog niet eens aanroepen via Visual Basic. Maar een dagje puzzelen en programmeren bracht de oplossing, en nu is het in mijn Dashboard één druk op de knop… Binnenkort volgt daar nog een apart nerd-blogje over.

Geen rode balkjes deze keer, alle componenten leverden een positieve bijdrage aan mijn vermogensontwikkeling. Ik ontving geen rente en er veranderde niets aan de (WOZ) waarde van onze woning, dus die categorieën zijn niet zichtbaar.

Waar leidt dat toe? Onderstaand de ontwikkeling van mijn vermogen per kwartaal. Dit was het zevende kwartaal op rij dat mijn spaarpercentage boven de 40% lag.

Beste Uitgave

Voor mezelf heb ik niet zoveel bijzondere uitgaven gedaan. Ik heb het thuisnetwerk een beetje gemoderniseerd, dat was het wel. Maar één uitgave springt eruit. In juni heb ik, bij mijn afscheid van mijn oude werkplek, een aantal collega’s het prachtige (en wat mij betreft van harte aanbevolen) boek van Lonneke Lodder cadeau gedaan. Want het leven is echt te kort om op kantoor te zitten. Ik hoop dat de (inmiddels ex) collega’s er iets van leren!

Hoe was jouw tweede kwartaal?

Je kunt oude kwartaalberichten teruglezen via mijn overzichtspagina.

Verzonken kosten door corona?

Sunk costs (in het Nederlands ook wel ‘verzonken kosten’), zijn in de economie kosten die al gemaakt zijn en niet meer ongedaan te maken zijn. Dat zeggen de economieboekjes en ook Wikipedia. En ook in je persoonlijke financiën komen ze af en toe voor. Ik kwam tenminste een behoorlijke post tegen toen ik door mijn administratie heenliep.

Afgelopen jaar ben ik namelijk nogal afgevallen, daar heb ik vaak over geschreven. En begin dit jaar, toen het gewichtsdoel bereikt was, ben ik behoorlijk tekeer gegaan in de kledingkast. Er kwamen twee nieuwe kostuums en een stapel nieuwe overhemden. Die ik voor mijn werk dagelijks gebruik. Ik had bewust de tweede helft van vorig jaar geen enkel kledingstuk vervangen in mijn geoptimaliseerde garderobe. Want ik wilde mijn kleding niet te groot kopen als dat niet meer nodig is. Geldnerd kon dus weer ‘strak in het pak’.

En toen kwam corona.

En gingen we thuis werken. Sinds medio maart. In eerste instantie met de gedachte van ‘een paar weken’, maar al snel werden dat maanden. Inmiddels weten we hier zeker dat het tot september duurt, maar waarschijnlijk langer. Met z’n allen terug naar kantoor kan hier helemaal niet zolang er geen vaccin is en de anderhalve-meter regels gelden. Er is onvoldoende ruimte om iedereen een plekje te geven. Om over de verwachte wachttijd bij de liften maar te zwijgen. Misschien af en toe een paar uurtjes met je eigen team, dat zal het wel worden.

Vanaf het begin zag je de kledingregels relaxter worden. Directeuren tijdens video-vergaderingen in slobbertruien en later in slechtzittende poloshirts. Er werd er zelfs eentje in een camouflage-hoodie gesignaleerd. Ook ik gaf al gauw de voorkeur aan een lekkere warme trui. Alleen voor bijzondere gesprekken haalde ik nog wel eens een overhemd uit de kast. Dat is sinds medio maart nu een keer of vijf gebeurd. Dat betekent dat eenderde van mijn overhemden sinds medio maart een keer gedragen is, en de rest heeft werkeloos in de kast gehangen. Mijn kostuums zijn sinds medio maart nog helemaal niet gebruikt, van de twee nieuwe kostuums heb ik er eentje zelfs helemaal niet meer gedragen sinds het passen in de winkel. Een extra broek (broeken slijten sneller dan jasjes, vandaar), die ik bij dat kostuum besteld had en die nageleverd werd, heeft drie maanden in de winkel gehangen voordat ik een keer in de buurt was op ‘m op te halen.

Niet zo’n heel zinvolle uitgave dus, die grote hoeveelheid kleding. In elk geval niet op dit moment.

Investopedia constateert terecht dat je verzonken kosten niet moet meewegen in toekomstige besluiten, omdat ze voor de huidige en toekomstige staat van de financiën niet relevant meer zijn. En zo kijk ik er ook maar naar. De kostuums en de overhemden hangen hier in de kast. Voorlopig zullen ze weinig gedragen worden. Dus slijten ze ook niet. Het zal waarschijnlijk betekenen dat ik de komende 12 maanden minder aan kleding uit ga geven. Want wat je niet gebruikt hoef je ook niet te vervangen. Want ik heb nu niet de neiging om bij de komende kledingkast-check gewoon weer een stapel nieuwe overhemden en een nieuw kostuum te kopen, gewoon ‘omdat ik dat altijd doe’ en omdat er weer boorden en manchetten versleten zijn. En waarschijnlijk zal ik de kostuums en overhemden echt nog wel ‘verslijten’ voordat ik stop met werken. Hoop ik.

Heb jij te maken met ‘verzonken kosten’ door corona?

Sparen is maatschappelijk ongewenst gedrag!

Verantwoordelijk omgaan met je eigen financiën en niet al je geld uitgeven. Dat is maatschappelijk ongewenst gedrag. Staatsgevaarlijk zelfs.

Het zijn niet mijn woorden, daar kun je je vast iets bij voorstellen. Bij Geldnerd, en in de wereld van financiële bloggers, is het spaarpercentage bijna heilig. Wat mij betreft is het dus tegenovergesteld. Maar dat is niet een gangbare mening, dat weet ik ook wel. ‘Men’ wil dat we geld uitgeven. Het systeem van economische groei (in deze tijd: van economisch herstel) is er op gebaseerd dat we al ons geld uitgeven. Liefst nog iets meer, in de vorm van schulden.

Aan beide kanten van de Atlantische Oceaan las ik de afgelopen weken berichten die sparen, niet al je geld uitgeven, omschreven als onverantwoord gedrag. Gedrag waarmee wij het economisch herstel in de weg zitten. Op The Simple Dollar (TSD) las ik dit bericht. Dat verwijst naar een CNN-artikel dat ik ook al gelezen had. Dat maakt het wel heel erg bont, het noemt sparen een bedreiging voor de economie. Zoals TSD terecht constateert worden er met opzet negatieve woorden waarmee de keuze om te sparen als ‘slecht’ wordt weggezet. Ook in ‘the land of the free’ (wat tegenwoordig al een heel relatief begrip is) ben je blijkbaar niet vrij om te kiezen wat je met je eigen geld doet. Consumeren zul je, en schulden maken!

Dichter bij huis voelt ook het FD zich bedreigd, met de kop ‘Sterk stijgend spaaroverschot zit herstel economie in de weg‘. De hoofdeconoom van de Europese Centrale Bank (ECB) noemt zelfs de vraag hoe lang huishoudens hun uitgaven uitstellen een van de grote macro-kwesties van het moment. En de Groningse hoogleraar Garretsen zegt zelfs dat er na het opheffen van de lockdowns eigenlijk weer ontspaard zou moeten worden. Stel je toch eens voor dat we ons allemaal verantwoord zouden gedragen en blijven sparen? De wereld zou in elkaar storten! Ik wordt ondertussen wel nieuwsgierig naar de persoonlijke financiële situatie van de heren (ja, het zijn weer heren) van de ECB en Groningen.

Ook mijn lijfblad The Economist constateerde dat de Amerikanen een recordbedrag gespaard hadden, voor hun doen dan. Hun bericht was gelukkig feitelijk en neutraal, één van de redenen waarom ik dol ben op dat blad.

NRC publiceerde eind mei een artikel waarin ze ingingen op het verrassend snelle herstel op de aandelenmarkten, dat ik ook in mijn eigen portefeuille terugzie.

In het artikel waarschuwt de NRC voor de ‘valse dageraad’. Want de macro-economische voorspellingen zijn zelden in de historie zo negatief geweest als nu. Ook het ondernemersvertrouwen en het consumentenvertrouwen zit in een diep dal. Dus het zou kunnen zijn dat de echte klap nog moet komen. Zelf ben ik bijvoorbeeld erg benieuwd hoe de tweedekwartaal-cijfers van het bedrijfsleven eruit gaan zien. Dat zien we vanaf de tweede helft van juli. Om nog maar te zwijgen over de langere-termijn effecten. Wat gaat er bijvoorbeeld gebeuren áls bedrijven inderdaad hun productieketens anders in gaan richten? De afgelopen maanden hebben erg duidelijk gemaakt dat we erg afhankelijk zijn geworden van het gesleep met spullen over deze planeet, en dat we daardoor erg kwetsbaar zijn geworden. Herinrichting kan een voordeel voor Europa zijn (zo eist de Franse regering dat Renault meer auto’s in Frankrijk maakt in ruil voor steun), maar kan ook nadelen hebben. De loonkosten zijn hier immers hoger en dat kan tot duurdere producten leiden.

Tegelijkertijd hebben we nog nooit een snelle economische omslag als deze meegemaakt. En al onze modellen zijn ook maar gewoon modellen: vereenvoudigde weergaven van de werkelijkheid, leerde ik tijdens mijn studie bij het vak Modelbouw. Daar moet je je altijd bewust van blijven. Een model kan nooit de hele werkelijkheid omvatten. Dat werd ook gememoreerd door één van mijn favoriete economen, Paul Krugman, in een Q&A met Bloomberg (waar de NRC overigens ook naar verwijst). Onze modellen zijn nooit gebouwd voor, en zeker nog nooit getest in, een extreme situatie als dit. Een wereldeconomie die op volle snelheid tegen een muur aanrijdt en in één klap vrijwel tot stilstand komt. We weten dus helemaal niet of onze modellen wel kunnen voorspellen wat er nu gaat gebeuren. Best spannend dus.

Zo. Nu eerst maar eens al mijn beleggingen verkopen en al mijn geld overmaken naar de lopende rekening. En daarna de stad in om te consumeren en daarmee de wereld te redden!

Ga jij nu ook al jouw geld uitgeven?

« Older posts

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑