Vakantie zonder internet

  • Berichtcategorie:The HOT Life

De afgelopen periode zijn Geldnerd, Vriendin, en Hondje heerlijk een paar weken op vakantie geweest. Ouderwetsch weer eens in het buitenland. Niet met het vliegtuig, maar op een dag rijden vanuit Nederland. We hadden een huisje gehuurd ergens op het platteland in een rustige groene regio. En we hielden ons rustig. Hondje kan geen lange wandelingen meer maken, wij waren ook aan een paar weken rust toe, en het was (met name de eerste week) erg warm, met temperaturen die opliepen tot meer dan 40 graden Celsius.

En het huisje had geen internetverbinding. Geen WiFi. Dat was niet eens echt een bewuste keuze, al hadden we het wel zien staan bij de recensies van het huisje. Het was gewoon geen issue. We zorgden dat we meer dan voldoende boeken op onze tablets / e-readers hadden staan. Ik checkte dat mijn belangrijkste Evernote-folders, voor het schrijven van blogjes, ook offline beschikbaar waren op mijn tablet. En daarmee vertrokken we voor een offline vakantie.

Helemaal offline waren we natuurlijk niet. Op onze telefoons hadden we gewoon 4G ontvangst. Eén of twee streepjes, meestal. Niet altijd overigens, soms werd het opeens voor een aantal uren 3G. Dat verschil was wel merkbaar… En na een noodweer in de omgeving hebben we ook een paar dagen last gehad van regelmatig stroomuitval, en helemaal geen mobiel internet.

We waren binnen de EU, dus konden gewoon onze Nederlandse databundels gebruiken zonder extra kosten (soms komt er echt wel iets goeds uit de Europese Unie, beste landgenoten). Maar eigenlijk hebben we dat niet veel gedaan. Af en toe checkte ik het nieuws in Nederland, maar ‘af en toe’ was niet eens elke dag. Volgens de statistieken van mijn telefoon heb ik de meeste data verstookt met mijn privé e-mail (nieuwsbrieven) en mijn hardloop-apps. Daarna volgt op afstand de app van mijn lijfblad The Economist.

Nu is Geldnerd ook geen typische moderne internetgebruiker. Mijn leven wordt niet bepaald door social media waar ik 25 keer per dag moet posten wat ik allemaal voor fantastische dingen aan het doen ben, en voortdurend moet checken welke fantastische dingen andere mensen aan het doen zijn om mijn eigen teleurstelling te organiseren, mijn zelfvertrouwen te ondermijnen, en weg te zinken in een bodemloze put van depressie. Ook verspil ik geen tijd aan het zoveelste vertederende filmpje met katten, honden, jonge olifanten of andere dieren, of ‘lachwekkende’ filmpjes van stunts of bloopers van ongelofelijke domheid. Ik vrees dat onze wereld daar miljoenen mensuren per jaar maand week dag mee verspilt. Veel mensen hebben blijkbaar niets nuttigers te doen met hun tijd. Al gun ik iedereen natuurlijk zijn of haar favoriete vorm van vermaak. Verwacht alleen niet dat ik daar vrolijk aan mee doe…

De vakantie heeft me ook weer laten zien dat ik mijn telefoon voornamelijk functioneel gebruik. De bank-apps om mijn saldo te checken en de cashflow te managen. Boeken en nieuwsbrieven lezen. Normaliter ook blogs, maar dat heeft (als enige) door het ontbreken van een internetverbinding even op een laag pitje gestaan. Mijn hardloop-apps. De camera. En bellen. Ook daar is een telefoon heel geschikt voor. Je zou het bijna vergeten.

Heb ik het internet gemist? Minder dan ik vooraf verwacht had. Ik was natuurlijk ook buiten mijn normale omgeving en los van mijn normale levenspatroon. In die setting is een internetverbinding anno 2022 moeilijker te missen. En dat terwijl het pas een jaar of 20 ‘gebruikelijk’ is om thuis een vaste internetverbinding te hebben.

Best gezond eigenlijk, een paar weken nauwelijks internet. Toch ben ik niet van plan om nu af en toe mijzelf het internet te ontzeggen. Geldnerd houdt niet van challenges. Dat is voor een ander soort sukkels mensen. Minder apps of minder internet is niet de oplossing. Het is een kwestie van eigen discipline en intrinsieke motivatie. Of, bij veel mensen, het gebrek daaraan…

Gelukkig is er internet. Anders kon ik mijn blogposts niet meer publiceren.

Zit jij wel eens een tijdje zonder internet?

De geen-challenge challenge

Overal struikel ik erover. Challenges. Een maand niet dit doen. Een maand juist wel dat. Leven van 1, 2, 3 Euro per dag. Niet pinnen. Opruimen. Je kunt het zo gek niet verzinnen of er wordt wel een challenge voor georganiseerd. Al dan niet tegen betaling, al dan niet in groepsverband, al dan niet met ‘leuke prijzen’…

Ik doe er niet aan mee. Het voelt niet goed en het past niet bij mij, het is zo incidenteel. Na een maand heb je een ‘hoera het is gelukt moment’. Of weken eerder heb je al de teleurstelling dat het je toch weer niet gelukt is. En daarna verval je weer in je oude gedrag. Het is niet anders dan het gemiddelde dieet. Challenges zijn ook niet nieuw, ze bestaan al eeuwen. Bijvoorbeeld binnen de diverse religies, denk maar aan de islamitische Ramadan en het christelijke Vasten. De religies zijn we achter ons aan het laten, maar de behoefte aan de ‘challenges’ zit blijkbaar erg diep bij ons, aardse stervelingen…

Ik probeer juist om mijn gedrag structureel bij te sturen. Dat is lastiger, dat weet ik. Maar daar heb ik op langere termijn veel meer aan. Voor 2018 is dat het drastisch verminderen van mijn ‘snackgedrag’, waarover ik in januari uit de kast ben gekomen. Hierbij wil ik iedereen overigens nog bedanken voor het medeleven, de herkenning en de tips. Het is me in elk geval tot dit moment gelukt om volledig snackloos door 2018 te gaan, en daar ben ik best wel trots op.

De meest praktische suggestie daarbij kwam trouwens van Vriendin. Zij adviseerde me om bij het verlaten van mijn kantoor linksaf te gaan, en niet rechtsaf. Dan stap ik bij de volgende halte op mijn tram. Die is iets verder lopen (op zichzelf al gezond), en er zijn geen snackmogelijkheden.

Dus. Ook een challenge, maar een permanente. Die geeft overigens wel minder inspiratie voor blogjes, dat is dan soms wel weer een nadeel. Maar ja, met een geen-challenge challenge spreek ik mijzelf wel een beetje tegen, natuurlijk.

Doe jij wel eens mee aan een challenge?