Dagboek van een Healthnerd (2)

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Een tijdje geleden schreef ik over de pieken en dalen van Healthnerd en de acties die ik daarop ondernam, en later heb ik jullie nog een keer meegenomen in de stand van zaken. Maar dat is alweer een tijdje geleden, en het is hier al even stil. Is het weer niet gelukt?

Nou, integendeel! Een programma afspreken met een personal trainer en dat volledig vooruit betalen is voor mij een goede stok achter de deur. Ik ga trouw elke week trainen. Af en toe sport ik zelfs al twee of drie keer per week. Elke week houd ik in mijn spreadsheet bij hoe het gaat met iedere oefening. Welke gewichten, hoeveel herhalingen, dat soort dingen. En ik registreer een aantal statistiekjes van de hele sessie. Die worden bijgehouden door mijn sportgadget. Dan gaat het om dingen als gemiddelde en piek hartslag, verbrande calorieën, en dat soort dingen.

Even werd ik gehinderd door een blessure, ik bleek de verschijnselen van een tennisarm en RSI-klachten te hebben. Maar dat heb ik meteen laten behandelen. Een paar weken heb ik de betreffende arm ontzien door daar met een lichter gewicht te trainen dan de andere arm. En daarna ging het weer prima. Het aantal keren dat ik per week sport is, zoals gezegd, ook uitgebreid. Nog steeds hang ik één keer per week met de personal trainer aan de gewichten. De cardio-interval training vul ik nu in door één of twee keer per week te gaan hardlopen. En ook dat begin ik leuk te vinden!

Mijn dieet gaat eigenlijk best OK. De meeste dagen houd ik mij er keurig aan. Af en toe heb ik een off day en ga ik me te buiten aan slechte dingen. Maar tot nu toe zijn dat incidenten, en pak ik de boel daarna gewoon weer op. Wat me heel erg helpt is het bijhouden van een eetdagboek. Ik schrijf alles op wat ik eet. Echt alles. Niet om punten te berekenen zoals de Weight Watchers doen. Maar om mezelf een spiegel voor te houden. En dat werkt. Wat ik ook fijn vind is dat ik gewoon alles mag eten. Maar met mate. En over de ‘slechte dingen’ had mijn diëtiste een advies dat ik zeer ter harte neem: als je zondigt/jezelf verwent met lekkere dingen, neem dan goede kwaliteit. Dus toen ik onlangs op een borrel was en de bitterballen langs zag komen, was mijn eerste gedachte “als het een Van Dobben zou zijn, met goede mosterd, dan had ik er eentje genomen”. Maar het waren overduidelijk goedkope ovenbitterballen. En die laat ik dus tegenwoordig liggen.

Een neveneffect: tegenwoordig neem ik vaker mijn lunch mee naar kantoor. Dat is gezonder, maar leidt ook tot fors lagere uitgaven in het bedrijfsrestaurant op kantoor. Ik had verwacht dat we daardoor iets hogere uitgaven aan boodschappen zouden hebben. Maar ook daar zitten we, tot mijn verbazing en ondanks de BTW verhoging, maandelijks zo’n 6 à 7 procent lager dan vorig jaar.

De grote vraag is natuurlijk: wat levert het op? Nou, in de eerste plaats voel ik me veel energieker en gezonder. Dat vind ik wel een beetje lastig in een spreadsheet of een grafiekje te vangen… Maar, zoals eerder geschreven, ik houd mijn sportprestaties wel bij in een spreadsheet, en (uiteraard) ook mijn gewicht. Dus onder het motto ‘plaatjes zeggen meer dan woorden’ hieronder de belangrijkste grafiek, namelijk mijn gewicht. Ik loop voor op mijn doellijn, die toewerkt naar een gewichtsdoel eind dit jaar.

Hoe gaat het met jouw gezondheid?

Dagboek van een Healthnerd

Enkele weken geleden schreef ik over de perikelen van Healthnerd, en de acties die ik daarop ondernam. De reacties waren hartverwarmend, dank daarvoor! Dat helpt. En dus is het tijd voor een update.

Personal Trainer

Ik ben 2 centimeter langer dan er in mijn paspoort staat. Dat is één van de ontdekkingen uit de nulmeting bij de personal trainer. Verder weet ik nu officieel dat mijn vetpercentage te hoog is. Dat ik te zwaar was, dat wist ik al. Mijn hardloopconditie bleek overigens nog best mee te vallen. Niet zo gek, want als ik de afgelopen 15 jaar iets aan ‘sport’ heb gedaan dan was het wandelen en hardlopen. Bij de overige oefeningen varieerde mijn performance van ‘redelijk’ tot ‘waardeloos’ (eigen kwalificatie), dus er is veel te doen…

Op advies van de trainer is er ook een gadget bijgekomen in Huize Geldnerd. Met een app, uiteraard. Het is een hartslagmeter die ik tijdens de trainingen draag, en die praat met verschillende apps op mijn smartphone.

Inmiddels heb ik de eerste trainingssessies gehad. Na de eerste strompelde ik naar huis, mijn bovenbenen en bovenarmen stonden in brand. Ik kroop de trap op naar onze voordeur en sleepte mij naar de bank. En daar ben ik de rest van de dag eigenlijk niet meer vanaf gekomen. Ook de dag erna was nog niet fijn…

Diëtiste

Twee dagen na de nulmeting bij de personal trainer had ik ook mijn eerste afspraak met de diëtiste. Dat was zwaarder dan de nulmeting. Anderhalf uur lang mijn eetgewoontes doornemen was best confronterend. Toen ik naar buiten liep, had ik een A4tje in mijn handen met een aantal aanpassingen en doelstellingen voor mijn eetgedrag. Daarnaast was niet persé nodig, maar ik doe het wel: een eetdagboek bijhouden. Alles wat ik in mijn mond stop wordt genoteerd. Bewustwording is onderdeel van het proces. Over een paar weken kijken we verder.

Die avond heb ik, op basis van het plan dat ik met de diëtiste gemaakt heb, een lijstje met advieshoeveelheden op de binnenkant van de voorraadkast geplakt. En de volgende ochtend zat ik met een afgewogen schaaltje muesli voor me uit te staren. Ongeveer 1/3 van mijn normale hoeveelheid, schat ik in. ‘Hoeveelheden’ is een dingetje hier, zullen we maar zeggen…

Stand van zaken

En dan natuurlijk de belangrijkste vraag. Merk ik al iets van mijn inspanningen? Iets meer dan de spierpijn… Ik heb (uiteraard) een spreadsheet gemaakt waarin ik wekelijks de kenmerken van de oefeningen bijhoud (gewicht, aantal herhalingen, dat soort dingen). En de statistieken van de hele sessie, zoals gemiddelde en maximale hartslag en het aantal calorieën dat ik verbrand heb. Het zijn nog iets te weinig sessies om er mooie grafiekjes van te maken, maar dat komt vast nog wel een keer!

Hoe is het met jouw gezonde levensstijl?

De pieken en dalen van Healthnerd

Lang geleden schreef ik over mijn stapjes op weg naar gezonder leven. Vrij snel daarna kwam ‘Excuus Guus’ Chris met een update over zijn worstelingen met gezond leven. Zijn blog las ik op dat moment met zeer gemengde gevoelens. Want hetzelfde gebeurde bij mij. Ik had (bewust) de publicatie van mijn eerdere blog al een paar weken uitgesteld. Want ik wilde er wel ‘zeker’ van zijn dat ik het volhield. ‘Gezonder leven’ is toch net zoiets als stoppen met roken, dat heb ik wel 20 keer gedaan (stoppen met roken overigens een jaar of 7 geleden echt definitief). En toch gebeurde het mij ook, ’s ochtends een paar dagen na de publicatie van mijn Healthnerd blog. Tijdens het hardlopen blokkeerde ik gewoon. Spieren verzuurd, de muziek van mijn playlist beu, alle seinen op rood. Ik ben gestopt, heb me omgedraaid en ben naar huis gewandeld.

En waar Chris de draad nog weer oppakte met zijn 30-30-30 challenge en inmiddels als een afgetrainde jonge god door het leven dartelt, ging het bij Geldnerd juist de andere kant op. 1 januari van dit jaar nam ik mij opnieuw voor om dit jaar toch echt 5 kilo af te vallen. En dat gaat prima, ik heb op het moment dat ik dit schrijf nog een kilo of 7 te gaan…

De pieken werden dus gewichtspieken. En de dalen werden conditiedalen. Maar het voelde niet goed. Op het wekelijkse weegmoment maakte mijn grafiek regelmatig een ‘knikje’ omhoog. De dalende lijn werd een licht stijgende lijn, en de doellijn qua gewicht werd in opwaartse zin doorbroken. Normaliter op de beurs meestal een goed teken. Maar zeker geen goed teken als het over je eigen gewicht gaat.

Tsja… Wat doe je dan?

Niets. Helemaal niets.

Dat is wat ik in eerste instantie gedaan heb. Ja, me ergeren. Aan mezelf. En me stilhouden als het ergens over conditie of gezond leven ging. Dat is nog best wel vaak, als je erop let. En constateren dat de drempel steeds hoger wordt, en dat ik het nu een aantal keren op eigen kracht geprobeerd heb en dat het niet lukt om vol te houden. Iets met wilskracht die ontbreekt en zo.

Maar nu gaat er eindelijk wat gebeuren. Hoe komt dat zo? Nou, ik had onlangs een meerdaagse sessie in het kader van een opleiding die ik volg. En in deze module zat ook een clinic met een voormalig topsporter. Dat soort dingen zijn nogal populair bij managementopleidingen… Na een uurtje was ik helemaal uitgeteld. Gevloerd. Eigenlijk na een kwartiertje al. Maar ik vond het wel heel leuk! Dus toen ik na die opleiding thuiskwam, heb ik een Stap gezet. Met een hoofdletter S, ja. Ik heb een intake ingepland met een personal trainer. Idealer dan dit wordt het niet, want hun trainingscentrum zit minder dan 150 meter van mijn huis, aan dezelfde straat. En ze hebben hele ruime openingstijden. Mijn intakegesprek was om 07:00 uur ’s ochtends. Dat was prettig.

Deze week had ik een eerste ‘echte’ sessie, een ‘nulmeting’. Dat was ook ongeveer het niveau waarop mijn conditie zich bevindt. Dat was wel even een heel confronterend moment. Ik wist het eigenlijk wel, maar als je dan de cijfertjes bij elkaar ziet is het toch pijnlijk. Waar ik ieder detail van mijn financiële leven bijhoud in spreadsheets, is dit een categorie cijfers waarover ik echt mijn kop in het zand gestoken heb.

Ik realiseerde mij overigens dat ik in mijn administratie geen grootboekrekening heb voor sporten en gezond leven. Die heb ik nu wel aangemaakt. Voor mij toch een beetje de ultieme vorm van commitment. Als het in de administratie bestaat, bestaat het in mijn leven.

Dus. Ik heb nu een strak programma. Met doelstellingen. En een personal trainer. En een afspraak met een diëtist. Mijn doel is vooral om een verandering van levensstijl te bereiken. Ik ben benieuwd hoe het zal gaan. Ik zal jullie op de hoogte houden. Denk ik…

Hoe is het met jouw gezonde levensstijl?

Geldnerd wordt Healthnerd?

Andere bloggers hebben er ook over geschreven en zijn er mee bezig. Er is veel voor te zeggen om te zorgen voor een gezonde geest in een gezond lichaam. Het afgelopen jaar heb ik er over gelezen bij Financial Freedom Sloth en bij The Pursuit of HOT. En zelfs Lekker Leven Met Minder werd erdoor aangestoken, terwijl ik de lezers echt kan verzekeren dat Pursuit of HOT, Sloth en ik het veel en veel harder nodig hebben dan Adine… Ik herkende mij zeer in de uitspraak van Chris dat hij ’10 jaar en 24 kilo geleden’ gestopt was met trainen (en ook de Bourgondische Massa Index of BMI herkende ik zeker!). Zoiets geldt voor mij ook. En de afgelopen tijd merkte ik al dat zelfs twee etages met de trap mij wat kortademig maakte. En de weegschaal vermeed ik ook maar liever. Wat niet weet, wat niet deert immers?

Actie

Maar ja, je kunt je kop maar een bepaalde tijd in het zand stoppen. En inmiddels begon Vriendin ook te klagen. Enerzijds over het feit dat haar en mijn kleren iedere nacht een klein stukje krompen door die vervelende beestjes (‘calorieën’ heten ze geloof ik). Anderzijds over mijn kortademigheid. En over de zorgen die ze had over mijn gezondheid in combinatie met mijn leeftijd en zo.

Dus tijdens onze meest recente vakantie hebben we er een Gesprek over gehad. Het was tijd voor Actie. Nu is een vakantie niet het beste moment om hiermee te beginnen. Zeker niet als je jezelf in Frankrijk op een dieet hebt gezet van copieuze lunches in combinatie met goede wijn, lekkere kaasjes en stokbrood afgewisseld met vette croissants van echte boter. De Actie werd dus uitgesteld tot na thuiskomst.

Doelen

Maar er werden wel Doelen geformuleerd. We werken toe naar 1 september. Ik heb mijzelf een gewichtsdoel gegeven. Dat zit nog net iets boven wat er als een ‘gezond BMI’ beschouwd wordt, maar ligt wel 7,5 kilo beneden het getal dat ik na de vakantie aflas toen ik op de weegschaal ging staan. Ik heb ook een fitnessdoel. Ik wil weer 30 minuten kunnen hardlopen. En met de trap naar mijn werkplek (eigenlijk ‘werkvlek’), die ligt op de 14e etage.

Ook Vriendin heeft doelen. Maar die zijn Staatsgeheim en in het belang van de Nationale Veiligheid (eigenlijk: mijn persoonlijke veiligheid) kan ik die hier dus niet publiceren. Dus dat doe ik ook niet, want ik ben een loyaal Vriendje.

Middel

Tsja, en de doelen bereik je niet door hetzelfde te blijven doen als je de afgelopen jaren hebt gedaan. Er was dus Verandering nodig. Verandering van gewoonten. En daar merk ik wel de voordelen van het ‘samen doen’. Vriendin en ik steunen en faciliteren elkaar, en dat is essentieel in dit proces. We zijn de dag na terugkomst van vakantie begonnen, en we houden het al meer dan 7 weken vol.

Een voorbeeld is de ochtendroutine. De wekker gaat doordeweeks iets voor 06.00 uur ‘s ochtends. Dan gaat de een het Hondje uitlaten, en de ander gaat hardlopen. De dag daarna andersom. Dat werkt, behoudens wat blessureleed en kleine ongemakken, behoorlijk goed. Een paar keer per week neem ik ook de trap op kantoor. Niet meteen naar de 14e etage, maar toch. In de eerste week naar etage 4, daarna de lift. De week erna etage 5, en daar de lift. Zo moet er iedere anderhalf à twee weken een etage bijkomen (ik ben nu op etage 9).

Ook ons dieet is behoorlijk aangepast. Forse vermindering van koolhydraten in het menu. En het glaasje wijn, dat we toch een aantal dagen per week standaard bij het eten namen, is verbannen. Dat mag alleen nog op vrijdagavond en zaterdagavond, en bij bijzondere gelegenheden. Ook het snoepmoment, dat bij ons toch regelmatig voorkwam in de loop van de avond, is verbannen. De vaste ingrediënten hiervoor (chocolade en/of chips) zijn verbannen van onze boodschappenlijst. Wat er niet is, kunnen we ook niet opeten.

En uiteraard heb ik een spreadsheet. Met daarin startgewicht, doelgewicht, en de meetwaarde van het wekelijkse Meetmoment. Ook de voortgang van het fitnessdoel houd ik erin bij (al gebeurt dat ook in de hardloopapp die ik gebruik).

Neveneffecten

Interessant neveneffect: we besparen op ons boodschappenbudget! We geven weliswaar meer uit aan groente en fruit, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de besparing op wijn, chips en ander slecht snoepgoed.

Eigenlijk zou ik liever een paar keer in de week gaan zwemmen. Dat deed ik in het Verre Warme Land, waar dat 365 dagen per jaar kan in heerlijk buitenwater. Maar dat is in Nederland toch een beetje ingewikkelder om in te passen in mijn dagschema. Ik zoek nog verder naar mogelijkheden, dat wel.

Hoe staat het met jouw gezondheid?