Kwartaal 1 zit erop

Het eerste kwartaal van 2017 zit er al weer op. Hoe is dat financieel verlopen?

De grootste financiële verandering in dit kwartaal was mijn herziening van de beleggingen. Ik ben gestopt met het gebruik van Alex Vermogensbeheer en heb de beleggingen weer in eigen hand genomen. Na wat nadenken heb ik het bedrag wat hiermee vrijkwam weer herbelegd. Het was belegd, dus daarmee veranderde mijn vermogensverhouding niet.

Mijn belangrijkste benchmark, de S&P500, is met name de eerste twee maanden van dit jaar behoorlijk gestegen, de Trump-rally heeft nog even aangehouden. Maar de laatste maand zit de klad er weer een beetje in. Ik ben aan het kijken naar bredere benchmarks, want mijn portefeuille is wereldwijd behoorlijk gediversificeerd.

Mijn portefeuille heeft in het eerste kwartaal een ROI behaald van 2,0% precies. Voor de liefhebbers, de XIRR was 8,0%. Omgerekend naar actuele wisselkoersen op dag van uitkering heb ik in het eerste kwartaal € 60,71 aan dividend ontvangen. Dat is een ruime verdubbeling ten opzichte van 2016. En als je je afvraagt wat die diepe kloof in maart is: dat was het moment van beëindigen van Alex Vermogensbeheer en het herinvesteren van de opbrengsten daarvan.

In het eerste kwartaal hebben we nog een aantal dingen aangeschaft voor het huis. Daarmee zijn we wel ongeveer klaar. We denken nog na over een paar meubelstukken, maar dat is het dan voorlopig wel. Dus dat zal in de komende kwartalen niet zo heel veel impact meer hebben. Wel heb ik in mijn cashflowoverzicht nog een paar andere verwachte grote uitgaven staan voor de rest van dit jaar.

Leukste uitgave dit kwartaal waren de twee fauteuiltjes die we gekocht hebben, en die afgelopen week geleverd zijn. Ik kan nu ’s avonds heerlijk in mijn eigen stoel zitten lezen en blogideeën uitwerken. Al met al is mijn Spaarpercentage in het eerste kwartaal uitgekomen op 45,3%. Ik hoop het in het tweede kwartaal nog iets op te kunnen krikken.

Hoe is jouw eerste kwartaal verlopen?

In balans op de beurs

  • Berichtcategorie:Beleggen

Deze week heb ik weer een ‘herbalancering’ van mijn portefeuille uitgevoerd, en wat geld van aandelen naar obligaties geschoven. Dit vanuit het vuistregeltje dat ik maximaal (100 minus mijn leeftijd) procent van mijn vermogen in risicovolle beleggingen wil hebben zitten. Maar ik blijf bezorgd over de korte-termijn perspectieven van de aandelenmarkten. In maart is het 8 jaar geleden dat de beurs haar dieptepunt bereikte in de crisis. Voor mijn gevoel zijn we te dicht bij een volgende crisis om nu nog grote stappen te maken.

Maar ja, het kan natuurlijk ook nog jaren duren voordat er een volgende correctie komt. In januari 2016 dacht ik: ja, nu is ‘ie er… Maar ondertussen heeft de beurs record na record verbroken. En zelfs het BREXIT referendum en de verkiezing van die oranje meneer met dat bijzondere haar in de Verenigde Staten heeft niet meer dan een kleine ‘blip’ op de grafieken veroorzaakt.

Op dit moment koop ik regelmatig plukjes aandelen bij met geld uit mijn maandelijkse ‘inkomstenoverschot’. Maar ik heb, naast mijn buffer ter grootte van 6 maanden uitgaven, nog een behoorlijk bedrag aan cash geld op een spaarrekening staan. Daarmee wil ik pas in gaan stappen op het moment dat de beurs echt serieus begint te dalen.

Toch bijzonder hoe dat werkt. Want ik weet dat ik hiermee mezelf een beetje voor de gek houd, en dat het mij op dit moment geld kost. Want mijn beleggingen hebben in de eerste anderhalve maand van 2017 een rendement van 1,95% opgeleverd. En dat terwijl mijn best renderende spaarrekening op dit moment 0,50% per jaar oplevert. Maar toch is dit blijkbaar iets wat ik nodig heb om me financieel veilig te voelen. Afgelopen week werd ik er ook al aan herinnerd dat handelen in opties niets voor mij is. Ik ken de grenzen van mijn eigen risico-tolerantie wel een beetje.

Hoe staat het met jouw portefeuille?

Politiek en Economie

Toen ik woensdag 9 november wakker werd lag Trump in de telling al ruimschoots voor op Clinton, al was zijn overwinning nog niet helemaal zeker. De Nikkei index, graadmeter van de Japanse aandelenbeurs, stond al wel zo’n 5% lager. Ook de Chinese Hang Seng index koerste 2% lager, en de Mexicaanse peso was gedurende de nacht zo’n 15% gedaald. Vol spanning keek ik naar de opening van de Europese beurzen. Daar was de daling al een stuk minder, en verschenen later zelfs plusjes. De Amerikaanse beurzen koersten daarna allemaal meer dan 1% hoger. ‘Zie je wel’, las je vervolgens, ‘het voorspelde negatieve effect blijft uit. Dat zag je ook na de Brexit’.

Ik vind het rijkelijk vroeg en naïef om die conclusie te trekken. Zelf ben ik een groot aanhanger van behavioral economics. Economie is geen exacte wetenschap. In mijn ogen worden de aandelenbeurzen gedreven door menselijke emoties die menselijk handelen bepalen. En menselijke emoties zijn korte termijn gericht en vergeten snel. Ondertussen vinden in de echte economie hele andere lange- en korte termijn mechanismen plaats die we nog lang niet allemaal snappen en doorzien. Ja, we hebben onze modellen, maar een model is altijd een vereenvoudigde weergave van de werkelijkheid. En kent dus tekortkomingen.

Ik zou dolgraag doorzien wat de effecten op korte en lange termijn zijn, zowel voor de Brexit als voor het presidentschap van Donald Trump. Dat zou namelijk erg goed zijn voor mijn rendement, als ik dat kon voorspellen. Maar helaas, dat lukt me nog niet.

Toch ben ik niet zo optimistisch als veel van de ‘analisten’ en ‘deskundigen’ die ik nu zie, hoor en lees. In de volgende editie van van Dale moet de definitie van ‘deskundige’ wat mij betreft overigens aangepast worden, een deskundige is iemand die het altijd bij het verkeerde eind heeft en vervolgens ook uitgebreid komt uitleggen waarom hij/zij het bij het verkeerde eind had.

Zelf denk ik dat het twee tot drie jaar duurt voordat de echte langere-termijn effecten van politieke keuzes zichtbaar worden. Als je verder leest dan de juichende berichten over de Britse economie, bijvoorbeeld hier en hier, dan zie je een genuanceerder beeld. Korte-termijn indicatoren best oké, maar wel neerwaartse signalen voor de langere termijn.

Eén van mijn favoriete economen, Paul Krugman, was direct na de verkiezingen in shock en schreef een zeer emotionele column. Inmiddels is hij weer tot rust gekomen, maar zijn analyses over wat te verwachten van de plannen (en het gedrag van) Trump zijn niet mals. Ik ben benieuwd hoe we over twee of drie jaar terugkijken op de keuzes die de kiezers gemaakt hebben in 2016. En ik hou ook wel een beetje mijn hart vast voor 2017: verkiezingen in ondermeer Duitsland, Frankrijk en ons eigen landje…

Wat verwacht jij?

20161112-sp500-6m

Hillary Trump of Donald Clinton?

  • Berichtcategorie:Beleggen

201611-clinton-trumpGelukkig, het zit erop. De Amerikaanse presidentsverkiezingen. Samen met het Referendum over het Associatieverdrag met de Oekraïne en het Brexit referendum voor mij toch wel het dieptepunt van de democratie in 2016.

Toch belangrijk, die verkiezingen. Voor mij een belangrijke indicator voor de politieke (in)stabiliteit. Mijns inziens overschatten politici hun impact op de economie. Als het politiek een puinhoop is, dan heeft dat meestal een negatieve impact. Is het politiek stabiel, dan is de impact hooguit neutraal.

Stabiliteit of onzekerheid, dat is volgens mij dus de keuze. Een keuze voor Hillary of een keuze voor Trump. Ik ben zelf vooral blij dat ik geen Amerikaan ben. Ik denk dat ik deze verkiezingen dan thuis zou zijn gebleven. Maar, los van de standpunten van de beide kandidaten en wat ik daar persoonlijk van vind, ik denk wel dat een keuze voor Clinton een keuze is voor stabiliteit, en kiezen voor Trump is kiezen voor onzekerheid. En onzekerheid, daar houden markten niet van. Maar als ik zo kijk komt er wel een koopmoment aan op de effectenbeurzen. Want ik zie op dit moment veel rode cijfers op de financiële markten.

En nu afwachten wat er in het echt gaat gebeuren…

Wat vind jij van de uitslag?

Kristallen bol over President Trump

201607 Donald TrumpEerst dacht ik dat het een grap was. Daarna hoopte ik dat het een grap was. Daarna hoopte ik dat de Republikeinen verstandig genoeg zouden zijn om hem af te serveren. En inmiddels hoop ik dat de Amerikanen niet zo’n hekel aan Hillary Clinton hebben dat ze zelfs Trump boven haar verkiezen.

Het moge duidelijk zijn, ik ben geen fan van The Donald. Hij schreeuwt teveel, oversimplificeert, en hij verdeelt mensen in plaats van het zoeken van het gemeenschappelijk belang. Sommige Nederlandse politici doen dat ook, en daar ben ik ook geen fan van.

Mijn zorgen over de Amerikaanse presidentsverkiezingen hebben een grote invloed op hoe ik naar de beurzen kijk. En recent trof ik een interessant stukje in mijn ‘lijfblad’ The Economist.
Zij hebben een rubriek ‘The World If’. Geschreven vanuit het perspectief ‘stel je voor dat…’. In de uitgave van 16 juli 2016 een prachtig artikeltje. Geschreven alsof Trump 100 dagen geleden president is geworden. Ik hoop van harte dat het nooit werkelijkheid wordt.

Wat hoop jij dat er nooit werkelijkheid wordt?

Foutje bedankt?

  • Berichtcategorie:Beleggen

Eerder dit jaar heb ik mijn beleggingen grotendeels verkocht. Ik zag (en zie) een hoop onzekerheden: het referendum over de BREXIT (inmiddels werkelijkheid), de Amerikaanse verkiezingen (ik acht ze echt wel in staat om Trump als president te kiezen), de Chinese schuldenpositie (nog hoogst actueel, maar weinig in de publiciteit) en de ontwikkelingen op de olieprijs (nog steeds laag). Ik heb dit bekeken vanuit meerjarig perspectief. Ik ben in mei 2009, toen iedereen nog in crisissfeer was, zwaar ingestapt. In die bijna 7 jaar heb ik mijn inleg ongeveer 80% zien stijgen. Daar ben ik erg tevreden over.

2016 wordt voor mij nu wel een jaar van matig rendement. Want het grootste deel van mijn vermogen staat nu op diverse spaarrekeningen, die inmiddels tussen de 0,4% en 0,9% aan rendement opleveren. Ik heb nog maar ongeveer 20% van mijn vermogen in beleggingen staan (begin dit jaar was het ruim 50%).De afgelopen maanden was de beurs nogal aan het jojo’en. Medio juli stond de S&P500 ineens wel weer op een recordstand. Dat was hoger dan de vorige piek van ruim een jaar geleden, en maar liefst 17% hoger dan de laagste stand in februari 2016.

Heb ik nu spijt dat ik in februari ben uitgestapt? Nee. En wel om twee redenen.

Ten eerste denk ik nog steeds dat de beurs de komende periode erg volatiel blijft, en dat er een grote kans is dat we nog een stevige daling van tientallen procenten voor onze kiezen krijgen. Dan komt er weer een mooi instapmoment aan.

Ten tweede was mijn eerste halfjaar ook erg dynamisch. Verhuizen vanuit het Verre Warme Land naar Nederland, beginnen in een nieuwe uitdagende baan. Ik ken mezelf een beetje, dat gaat niet zo goed samen met een beweeglijke aandelenmarkt. Dus het was wel goed om hier een stressfactor minder te hebben.

Hoe gaat het met jouw beleggingsstrategie?