Geldnerd.nl

Blog over (financieel) bewust leven

Tag: beurs (page 2 of 4)

Knikkende knieën op de beurs

Het was geen fijne week op de beurs, die afgelopen week. Uiteindelijk eindigde mijn portefeuille 4,5% lager. In absolute termen: 1 maandsalaris. In de Slack-groep FIRE NL, kanaal #aandelen, begon het te zoemen.

Ik herken het gevoel. Natuurlijk ben ik ook niet blij met deze daling. Ik heb liever dat de beurs door blijft stijgen. Maar je weet dat dat niet altijd gebeurt. We zijn allemaal een beetje zenuwachtig, nu de stijgende markt al zo lang duurt. De meesten hebben de sterke daling van de beurs in 2008/2009 niet meegemaakt als actieve belegger, laat staan de dot-com crash in 2000/2001. En voor de meesten van ons staat er veel op het spel. Je kunt zomaar een paar jaar achterop raken op de weg naar je droom, de financiële onafhankelijkheid. Als je veel inlegt, dan staat er ook veel.

Het bewijst voor mij maar weer eens dat de aandelenmarkt niks met ratio te maken heeft, maar alles met emoties. En ook de schijnratio van geld en cijfertjes bestaat niet, het is emotie. Want wat is er nou helemaal gebeurd? Voor de meesten van ons is een stukje papieren waarde verdampt. En eigenlijk ook weer niets. Je bent immers niks kwijt totdat je jouw portefeuille verkoopt, Tom haalde deze bekende uitspraak afgelopen week ook aan in de Slack-groep. Balen als je nu moest verkopen, maar niks aan de hand als je jouw portefeuille gewoon vast kunt houden en nog een jarenlange (of decennia-lange) beleggingshorizon hebt. Een driejaars grafiek van de S&P500 index geeft ook voor mij wel weer een beetje perspectief over de gebeurtenissen van afgelopen week.

De beurs stijgt al min of meer sinds maart 2009. Ik reken met mijn eigen portefeuille sinds 1 januari 2013, toen ik na mijn echtscheiding ‘voor mezelf’ begon. Regelmatig vergelijk ik de optelsom van al mijn inleg met de huidige waarde van mijn portefeuille. En dan zie ik dat de aandelenmarkt ruim 35% mag dalen. Als dat zou gebeuren, dan zou ik nog steeds al mijn inleg over hebben.

Dat stelt me gerust, maar het is natuurlijk niet wat ik wil. Elke top in mijn portefeuille is de nieuwe norm. En vanaf die nieuwe top wil ik toch steeds weer hoger. Hebzucht, ook een zeer menselijke emotie.

Ook spreiden is een mechanisme om deze emotionele oprispingen te dempen. Dat doen wij ook. Elke maand zet ik de helft van mijn maandsalaris in voor mijn langere-termijn doelen. Een kwart maandsalaris naar de beleggingen, een kwart maandsalaris voor het (extra) aflossen van onze hypotheek. Die laatste levert elke maand lagere maandlasten op, ongeacht wat de aandelenmarkten doen. Ik maak dus altijd wel ergens ‘winst’. Ik weet het, het is allemaal jezelf voor de gek houden, maar psychologisch is het ook voor mij belangrijk.

Ik weet ook nog niet of ik stil kan blijven zitten wanneer de markt ooit weer 30 of 40 procent naar beneden gaat. Maar ik wil gewoon doorgaan. Ook omdat vorige crises, en mijn (terugkijkend) niet-optimaal (zeg maar: zwaar nadelig voor mijzelf) handelen daarin mij geleerd hebben dat dit voor de langere termijn de beste strategie is.

Hoe heb jij de afgelopen week op de beurs beleefd?

Was dit nou dé correctie?

En ineens was ‘ie er. Niemand zag natuurlijk aankomen dat de rente ooit weer zou gaan stijgen en dat de inflatie op ging lopen. Dus wat doen aandelenhandelaren als ze verrast zijn? Verkopen natuurlijk. En wat doen aandelenbeurzen als er meer verkopers dan kopers zijn? Dalen… In een paar dagen werd de hele winst van januari uitgewist.

Geldnerd was op vakantie. Op een plek waar het internet deels gecensureerd wordt, maar waar er voldoende toegang was om het nieuws te volgen. Over de correctie schreven al diverse collega-bloggers. Die ik dan weer niet kon volgen via Bloglovin’ want ook dat bleek geblokkeerd… Maar gelukkig kon ik wel bijblijven via mijn RSS-reader.

Op vakantie zijn hielp wel. Ik heb niet eens gekeken naar de waarde van mijn portefeuille. Drie weken lang niet. Pas enkele dagen na thuiskomst heb ik een blik geworpen op de ‘schade’. Mijn portefeuille daalde met 9%, waarvan op dit moment de helft overigens alweer ‘terugverdiend’ is. Maar dat is geen echte schade, dat zou het pas zijn als ik mijn beleggingen zou verkopen. En dat doe ik niet. Gewoon doorgaan. En op naar de volgende correctie.

Onlangs zag ik bij FireMe een eenvoudige maar interessante manier om naar beleggingen te kijken, die ik zelf nog nooit had toegepast. Wat heb ik in totaal ingelegd in mijn beleggingen, en wat is de huidige waarde? Ik heb het direct ingebouwd in mijn spreadsheet. Daarbij heb ik gerekend vanaf 1 januari 2013, toen ik na mijn scheiding echt begon met mijn eigen beleggingsportefeuille. Het zegt natuurlijk niet alles, omdat de inleg gespreid over de tijd gebeurt. In die zin vind ik de XIRR een belangrijker maatstaf. Maar toch vond ik het leuk om te zien dat de waarde van mijn beleggingen momenteel ruim 47% hoger is dan de inleg over de afgelopen 5 jaar. Dat is beter dan een spaarrekening…

Hoe heb jij de afgelopen weken op de beurs beleefd?

‘Kaboem’ zegt Dr. Doom

Terwijl ik dit schrijf, woensdagavond laat, verbreekt mijn blog het eigen dagrecord qua aantal lezers en aantal commentaren. En dat allemaal vanwege dit blogje over de vraag wanneer er een nieuwe crisis komt. CheesyFinance heeft me omgedoopt in ‘Dr. Doom’ en Project Lonica heeft twijfels over de gezelligheid hier (zaterdag bij de bloggers meeting hoop ik haar ervan te overtuigen dat ik best wel gezellig kan zijn). Maar het klopt. Ik ben sceptisch. Cynisch. Te cynisch?

De vorige crisis ‘voelden’ Ex en ik op tijd aankomen. In de zomer van 2008 verkochten we onze beleggingen en zetten onze beleggingshypotheek om in een spaarhypotheek. In mei 2009 stapten we weer in op de beurs, enkele maanden na het dieptepunt. Terugkijkend een actie die ons heel veel geld opleverde. Geld wat vervolgens deels ook weer verdampte in een echtscheiding. Tsja… Life is what happens while you are busy making other plans. Toevalstreffer, niet iets waarvan ik er van uit kan gaan dat ik het nog eens ga herhalen (dat tijdig uitstappen dan).

De wereld en het financiële systeem zijn niet perfect. Er zijn mensen, organisaties, hele bedrijfstakken die erop gericht zijn het systeem te manipuleren in hun eigen voordeel (hallo, banken!). Politici maken afwegingen voor ‘het algemeen nut’. Wat vaak betekent: de meerderheid van wat zij denken dat hun kiezers zijn. In die wereld ben ik een heel klein vermogentje, een heel klein spelertje. Tegen de stroom in. Meer vermogen dan schuld. Het beleid van de afgelopen jaren, de lage rente en het ‘quantitative easing’ beleid van de afgelopen jaren, maken dat wij allemaal weinig rendement op spaargeld maken. Maar het is wel weer in het voordeel van mensen en organisaties en landen met schulden. Maar de beurs deed het dan wel weer best OK.

Frustrerend is het soms. Onrechtvaardig voelt het ook wel eens.

Als er weer een crisis komt heb ik een plan. Blijven zitten in mijn beleggingen. Als de markt flink gezakt is verkoop ik mijn obligaties. En stop ik dat geld én een deel van mijn cash in de beurzen. Voor een nieuwe rally. Ook dat is ‘kaboem zegt Dr. Doom’. Hoop ik. Dat plan hebben er meer, lees ik in de reacties. Market timing, maar dan ‘na de gebeurtenis’, Amber Tree.

En de FED verhoogde vandaag de Amerikaanse rente. Die creëren nog wat bewegingsruimte. Kom op, Mario Draghi!

<Geldnerd zinkt weg in depressie>

Kwartaal 1 zit erop

Het eerste kwartaal van 2017 zit er al weer op. Hoe is dat financieel verlopen?

De grootste financiële verandering in dit kwartaal was mijn herziening van de beleggingen. Ik ben gestopt met het gebruik van Alex Vermogensbeheer en heb de beleggingen weer in eigen hand genomen. Na wat nadenken heb ik het bedrag wat hiermee vrijkwam weer herbelegd. Het was belegd, dus daarmee veranderde mijn vermogensverhouding niet.

Mijn belangrijkste benchmark, de S&P500, is met name de eerste twee maanden van dit jaar behoorlijk gestegen, de Trump-rally heeft nog even aangehouden. Maar de laatste maand zit de klad er weer een beetje in. Ik ben aan het kijken naar bredere benchmarks, want mijn portefeuille is wereldwijd behoorlijk gediversificeerd.

Mijn portefeuille heeft in het eerste kwartaal een ROI behaald van 2,0% precies. Voor de liefhebbers, de XIRR was 8,0%. Omgerekend naar actuele wisselkoersen op dag van uitkering heb ik in het eerste kwartaal € 60,71 aan dividend ontvangen. Dat is een ruime verdubbeling ten opzichte van 2016. En als je je afvraagt wat die diepe kloof in maart is: dat was het moment van beëindigen van Alex Vermogensbeheer en het herinvesteren van de opbrengsten daarvan.

In het eerste kwartaal hebben we nog een aantal dingen aangeschaft voor het huis. Daarmee zijn we wel ongeveer klaar. We denken nog na over een paar meubelstukken, maar dat is het dan voorlopig wel. Dus dat zal in de komende kwartalen niet zo heel veel impact meer hebben. Wel heb ik in mijn cashflowoverzicht nog een paar andere verwachte grote uitgaven staan voor de rest van dit jaar.

Leukste uitgave dit kwartaal waren de twee fauteuiltjes die we gekocht hebben, en die afgelopen week geleverd zijn. Ik kan nu ’s avonds heerlijk in mijn eigen stoel zitten lezen en blogideeën uitwerken. Al met al is mijn Spaarpercentage in het eerste kwartaal uitgekomen op 45,3%. Ik hoop het in het tweede kwartaal nog iets op te kunnen krikken.

Hoe is jouw eerste kwartaal verlopen?

In balans op de beurs

Deze week heb ik weer een ‘herbalancering’ van mijn portefeuille uitgevoerd, en wat geld van aandelen naar obligaties geschoven. Dit vanuit het vuistregeltje dat ik maximaal (100 minus mijn leeftijd) procent van mijn vermogen in risicovolle beleggingen wil hebben zitten. Maar ik blijf bezorgd over de korte-termijn perspectieven van de aandelenmarkten. In maart is het 8 jaar geleden dat de beurs haar dieptepunt bereikte in de crisis. Voor mijn gevoel zijn we te dicht bij een volgende crisis om nu nog grote stappen te maken.

Maar ja, het kan natuurlijk ook nog jaren duren voordat er een volgende correctie komt. In januari 2016 dacht ik: ja, nu is ‘ie er… Maar ondertussen heeft de beurs record na record verbroken. En zelfs het BREXIT referendum en de verkiezing van die oranje meneer met dat bijzondere haar in de Verenigde Staten heeft niet meer dan een kleine ‘blip’ op de grafieken veroorzaakt.

Op dit moment koop ik regelmatig plukjes aandelen bij met geld uit mijn maandelijkse ‘inkomstenoverschot’. Maar ik heb, naast mijn buffer ter grootte van 6 maanden uitgaven, nog een behoorlijk bedrag aan cash geld op een spaarrekening staan. Daarmee wil ik pas in gaan stappen op het moment dat de beurs echt serieus begint te dalen.

Toch bijzonder hoe dat werkt. Want ik weet dat ik hiermee mezelf een beetje voor de gek houd, en dat het mij op dit moment geld kost. Want mijn beleggingen hebben in de eerste anderhalve maand van 2017 een rendement van 1,95% opgeleverd. En dat terwijl mijn best renderende spaarrekening op dit moment 0,50% per jaar oplevert. Maar toch is dit blijkbaar iets wat ik nodig heb om me financieel veilig te voelen. Afgelopen week werd ik er ook al aan herinnerd dat handelen in opties niets voor mij is. Ik ken de grenzen van mijn eigen risico-tolerantie wel een beetje.

Hoe staat het met jouw portefeuille?

Politiek en Economie

Toen ik woensdag 9 november wakker werd lag Trump in de telling al ruimschoots voor op Clinton, al was zijn overwinning nog niet helemaal zeker. De Nikkei index, graadmeter van de Japanse aandelenbeurs, stond al wel zo’n 5% lager. Ook de Chinese Hang Seng index koerste 2% lager, en de Mexicaanse peso was gedurende de nacht zo’n 15% gedaald. Vol spanning keek ik naar de opening van de Europese beurzen. Daar was de daling al een stuk minder, en verschenen later zelfs plusjes. De Amerikaanse beurzen koersten daarna allemaal meer dan 1% hoger. ‘Zie je wel’, las je vervolgens, ‘het voorspelde negatieve effect blijft uit. Dat zag je ook na de Brexit’.

Ik vind het rijkelijk vroeg en naïef om die conclusie te trekken. Zelf ben ik een groot aanhanger van behavioral economics. Economie is geen exacte wetenschap. In mijn ogen worden de aandelenbeurzen gedreven door menselijke emoties die menselijk handelen bepalen. En menselijke emoties zijn korte termijn gericht en vergeten snel. Ondertussen vinden in de echte economie hele andere lange- en korte termijn mechanismen plaats die we nog lang niet allemaal snappen en doorzien. Ja, we hebben onze modellen, maar een model is altijd een vereenvoudigde weergave van de werkelijkheid. En kent dus tekortkomingen.

Ik zou dolgraag doorzien wat de effecten op korte en lange termijn zijn, zowel voor de Brexit als voor het presidentschap van Donald Trump. Dat zou namelijk erg goed zijn voor mijn rendement, als ik dat kon voorspellen. Maar helaas, dat lukt me nog niet.

Toch ben ik niet zo optimistisch als veel van de ‘analisten’ en ‘deskundigen’ die ik nu zie, hoor en lees. In de volgende editie van van Dale moet de definitie van ‘deskundige’ wat mij betreft overigens aangepast worden, een deskundige is iemand die het altijd bij het verkeerde eind heeft en vervolgens ook uitgebreid komt uitleggen waarom hij/zij het bij het verkeerde eind had.

Zelf denk ik dat het twee tot drie jaar duurt voordat de echte langere-termijn effecten van politieke keuzes zichtbaar worden. Als je verder leest dan de juichende berichten over de Britse economie, bijvoorbeeld hier en hier, dan zie je een genuanceerder beeld. Korte-termijn indicatoren best oké, maar wel neerwaartse signalen voor de langere termijn.

Eén van mijn favoriete economen, Paul Krugman, was direct na de verkiezingen in shock en schreef een zeer emotionele column. Inmiddels is hij weer tot rust gekomen, maar zijn analyses over wat te verwachten van de plannen (en het gedrag van) Trump zijn niet mals. Ik ben benieuwd hoe we over twee of drie jaar terugkijken op de keuzes die de kiezers gemaakt hebben in 2016. En ik hou ook wel een beetje mijn hart vast voor 2017: verkiezingen in ondermeer Duitsland, Frankrijk en ons eigen landje…

Wat verwacht jij?

20161112-sp500-6m

« Older posts Newer posts »

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑