De minst onsympathieke grootbank?

Een tijdje geleden keek ik naar mijn verzekeringen. En trok ik conclusies over mijn huisbank, de Rabobank. Nog geen 10 jaar geleden waren mijn financiën volledig in hun handen. Ik had er een betaalpakket met lopende rekening, spaarrekening, en creditcard. Ex en ik hadden er onze woekerhypotheek. Ook mijn beleggingen en al mijn verzekeringen waren er ondergebracht. Maar hoe verder ik mijn situatie optimaliseer, hoe minder er voor ze overblijft. Nu hebben ze alleen nog maar mijn betaalpakket. Hoe lang nog?

In 2017 schreef ik ook al twee keer over mijn relatie met mijn bank, naar aanleiding van een onderzoek dat destijds gehouden was naar de (kleine) verschillen tussen betaalpakketten bij de de banken. Sindsdien is er weinig veranderd aan mijn eisen ten aanzien van mijn persoonlijke betalingsverkeer.

Dienstverlening

De kerndiensten die ik afneem zijn eigenlijk de volgende:

  • Een standaard betaalrekening met pinpas. Dit is de rekening waarop mijn salaris binnenkomt.
  • Een aan deze betaalrekening gekoppelde spaarrekening die ik gebruik als ‘kleine buffer’. Belangrijkste eis voor mij is dat, indien nodig, het geld meteen op de lopende rekening kan staan.
  • Een creditcard, een MasterCard of Visacard (want die worden op de meeste plekken geaccepteerd). Op deze creditcard moet een limiet van minimaal € 2.000 mogelijk zijn. Wij huren regelmatig een auto, want die hebben we zelf niet. Daarvoor wordt dan een borg van € 750 gereserveerd, dat doe ik altijd op de creditcard. Dat wordt, als ik naar mijn creditcardbestedingen kijk, lastig als mijn limiet maar €1.000 is.

Ik gebruik maar één bankrekening. Sommige mensen hebben verschillende rekeningen voor vaste lasten en variabele lasten en ook nog voor allerlei potjes, maar dat vind ik overbodig. Bij de meeste banken kost iedere rekening gewoon maandelijks geld. Bij mij lopen alle transacties via mijn ene betaalrekening, en onderscheid in potjes en verschillende lasten maak ik wel in mijn administratiespreadsheet. Ook Vriendin en ik hebben samen maar één betaalrekening. Veel overzichtelijker, veel flexibeler, en goedkoper.

Deze drie diensten zou ik misschien ook afzonderlijk van verschillende partijen af kunnen nemen. Dat is vooral lastig voor de kleine bufferrekening en mijn eis dat ik geld daarvandaan onmiddellijk op mijn lopende rekening wil zien. Voor de creditcard is het zeer zeker mogelijk om deze los te koppelen. Maar ik vraag me wel af of het daar goedkoper van wordt. En deze dingen bij elkaar in één pakket geven ook wel gemak.

Eisen en Wensen

En verder heb ik de volgende eisen en wensen:

  • De dienstverlener moet beschikken over een goede online omgeving inclusief app. Idealiter hoef ik voor geen enkele dienst naar een kantoor dat ver weg zit en nooit open is.
  • Ik moet er mijn boekingen kunnen downloaden om te verwerken in mijn administratie. Liefst met zo uitgebreid mogelijke informatie, bijvoorbeeld over hoe ik betaald heb.
  • De dienstverlener moet onderdeel zijn van het Nederlandse instant payments systeem. Ik wil dat mijn boekingen zoveel mogelijk direct op de tegenrekening staan, 24 uur per dag, 365 dagen per jaar. Gemak went snel….
  • De dienstverlener moet iDeal betalingen aanbieden. Want dat is, samen met mijn creditcard, de voornaamste manier waarop ik betaal bij online bestellingen.
  • De bank moet vallen onder het Nederlandse depositogarantiestelsel [link]. Ik weet dat er ook in andere Europese landen vergelijkbare garantiestelsels zijn, maar het ene EU-land is het andere niet, en communiceren in Nederland en in het Nederlands is toch net wat eenvoudiger…
  • Ik wil de mogelijkheid hebben om contactloos te betalen, en liefst ook kunnen betalen met mijn mobiele telefoon. Voor mij betekent dat op dit moment: Apple Pay. Het merendeel van mijn betalingen is al jarenlang contactloos, en in de maanden voorafgaand aan corona was het merendeel van de betalingen zelfs via Apple Pay.
  • Verder wil ik rood kunnen staan. Die optie heeft mijn huidige bankrekening ook. Ik heb ‘m al jaren niet meer nodig gehad (en het kost me nu dus ook niets), maar het is wel fijn dat het kan, en dat ik niet ineens een onverwachte of in de tijd verschoven incasso mis. Het is voor mij de ‘verzekering’ op mijn zeer strakke liquiditeitsmanagement.
  • En tenslotte heb ik liefst zo laag mogelijke kosten voor betalingsverkeer in het buitenland. Alhoewel ik daar ook graag met creditcard betaal, zijn er veel landen waar contant geld nog hoger gewaardeerd wordt dan in Nederland.
  • En dat alles uiteraard niet al te duur.

Analyse

Als je dan de verschillende betaalrekeningen met elkaar gaat vergelijken, dan is vooral duidelijk dat de verschillen nog steeds niet zo heel groot zijn. Kijk ik naar mijn eisen en wensen, dan zorgt vooral de wens om met mijn mobiel te betalen, in combinatie met de wens om aangesloten te zijn op het Instant Payments systeem voor beperkingen. En dan nog maak je niet ‘even snel’ een vergelijkende tabel. Want de meeste banken hebben meerdere pakketten…

Als ik de informatie van deze website combineer met het DNB-register zijn er 9 banken die onder het Nederlandse depositogarantiestelsel vallen en ook deelnemen aan Instant Payments. Dat zijn Rabobank, ABN AMRO, ING, SNS, ASN, Bunq, Knab, Regiobank, en Triodos. Kijk ik dan weer naar de partijen die Apple Pay aanbieden dan blijven er al veel minder over: Rabobank, ABN AMRO, ING, en Bunq.

Dat is nog steeds een behoorlijke stapel om uit te kiezen. Rabobank heeft bijvoorbeeld drie betaalpakketten. ABN AMRO heeft er eentje, die je modulair kunt uitbreiden. Dat model wordt ook door ING en Bunq gehanteerd.

Overigens viel Bunq voor mij meteen af. Hun website staat vol met hippe kleurtjes waar ik duizelig van werd. En nog duizeliger werd ik toen ik hun tarieven zag. Tussen de € 8 en € 17 per maand, afhankelijk van het gekozen pakket. Dat heeft niks meer met bankieren te maken, dat maakt het een ‘fashion statement’ of een ‘lifestyle choice’. De klanten van Bunq zijn vast mensen die ook hun beleggingen uitkiezen op basis van de hipheid van de app. Dat is misschien iets voor hippe millennials maar niet voor Opa Geldnerd. En als ik naar de kosten kijk, dan zouden de meeste millennials zich ook nog eens achter de oren moeten krabben… Tenzij je heel klef met z’n tweetjes een betaalpakket neemt. Dan vallen de kosten wel weer mee. Maar ja, wie doet dat nog? Het lijkt me erger dan in gemeenschap van goederen trouwen op een echtscheiding afhobbelen, zeg ik als ervaringsdeskundige.

En dan ben ik dus eigenlijk gewoon terug bij de oude dinosaurussen grootbanken. Toch nog maar eens mijn situatie op een rijtje en de kosten uitgewerkt.

Dinosaurusvergelijking

Rabobank heeft drie betaalpakketten. De goedkoopste is het Rabo Directpakket van € 1,70 per maand. Maar daar zit geen creditcard bij in. Dat begint bij het Rabo Basispakket van € 3,10 per maand, maar daar is de standaard limiet op de creditcard € 1.000. En dat vind ik te weinig, zoals ik eerder in deze blogpost beschreven heb. Maar als ik de voorwaarden doorlees, zie ik dat de limiet gewijzigd kan worden. Er staat helaas niet bij of dat omhoog kan, of alleen omlaag…

Zelf heb ik momenteel het Rabo Totaalpakket. Dat heb ik al jaren en dat kost inmiddels € 5,00 per maand. Met creditcard met een bestedingslimiet van €2.500 per maand, met extra betaalpas die ik niet nodig heb op aanvraag, en met 25% korting op de Doorlopende Reisverzekering van Interpolis die ik vorig jaar heb opgezegd. En ja, ik kan wereldwijd kosteloos geld opnemen. Maar voor dat voorrecht betaal ik dus € 1,90 per maand. Bij het Rabo Basispakket betaal je geen extra kosten bij betalingen in Euro’s, en in vreemde valuta betaal je voor betalen met je betaalpas 1,2% koersopslag, bij betalen met je creditcard 2,0% koersopslag, en bij opname van contant geld met een betaalpas € 3,50 + 1,2% koersopslag. Voor die ( 12 x € 1,90 = ) € 22,80 per jaar kan ik best veel transacties buiten de Eurozone doen, ook voor corona haalde ik dat meestal niet…. Maar het is ook een gevoelskwestie. Als ik eerlijk ben naar mijzelf dan vind ik dat ik een wereldburger ben die dus overal gemakkelijk wil kunnen betalen. Ook al kom ik in de praktijk zelden buiten mijn bubbel van vijf bij vijf kilometer in het westen van Nederland.

Dan ABN AMRO. Mijn basisvoorziening van een betaalrekening met één bankpas kost daar € 1,70 per maand. Maar ik wil ook een spaarrekening en een creditcard. De spaarrekening lijkt gratis te zijn (al kan ik dat nergens expliciet vinden), je hebt er wel een tegenrekening (betaalrekening) bij ABN AMRO voor nodig. Creditcard zou daar nog eens € 1,70 per maand kosten. Dan heb ik blijkbaar een standaard Mastercard met een limiet van € 2.500. Voor € 3,90 per maand heb je een Goldcard. Maar de voordelen die dat biedt zijn vooral aantrekkelijk voor reizigers. Aflevergarantie, een Bagagevertragingsverzekering, een Vluchtvertragingsverzekering, en diverse autohuurverzekeringen. En reiziger, dat voel ik me wel (zie Rabobank) maar doe ik niet zo vaak…. Het lijkt er dus op dat ik bij de ABN voor € 3,40 per maand klaar kan zijn.

Maar… De gezamenlijke rekening van Vriendin en mijzelf staat al bij ABN AMRO. Dat is voor mij eigenlijk een reden om daar niet ook mijn persoonlijke rekening onder te brengen. Zo is er altijd een achtervang als bij één van de twee een probleem ontstaat. Maar het standaard downloadbestand van de ABN bevat veel minder informatie dan het downloadbestand van de Rabobank. En als ik het zo bekijk is dat niet eenvoudig op te lossen, ook als ik een van de andere downloadformats ga gebruiken die de ABN aanbiedt. En ook bij ABN AMRO is betalen in het buitenland (buiten de Eurozone) niet gratis. Geld opnemen via de geldautomaat kost met je Betaalpas € 2,25 + 1,2% valutakoersopslag per keer. Betalen via de betaalautomaat kost met je Betaalpas € 0,15 en 1,2% valutakoersopslag per keer. Met de creditcard kost dit 2,0% valutakoersopslag per keer.

En tenslotte de ING. Daar word ik bij voorbaat al narrig van. Het is de bank waar ik de meeste klachten over hoor in mijn omgeving. Het is ook de bank die het langste de TAN-codes gebruikt, een inmiddels zééééééééér achterhaalde manier van beveiligen. Het is ook de bank waar ik het afgelopen jaar het meeste gedonder mee heb gehad in mijn administratiespreadsheet. Maar goed, laat ik proberen rationeel en objectief te zijn.

ING heeft het Oranjepakket van € 1,70 per maand. Je gaat bijna denken dat die drie grote banken dat afgesproken hebben… Je kunt ‘m ook voor € 1,35 per maand krijgen, dan betaal je € 0,80 per opname bij de geldautomaat. Nu doe ik dat minder dan één keer per jaar, dus die korting is mooi meegenomen. Een spaarrekening is gratis. De standaard creditcard met een limiet tot € 5.000 kost € 1,55 per maand. En buiten de eurozone kost betalen je 1,2% koersopslag met je betaalpas en 2,0% koersopslag met je creditcard. Vreemde valuta opnemen in het buitenland kost € 2,50 + 1,20% koersopslag. Allemaal redelijk eenvoudig. Bij de ING kan ik dus voor € 2,90 per maand klaar zijn.

Nu kan ik natuurlijk ook nog gaan voor een Rabopakket zonder creditcard. Dan moet ik die creditcard apart regelen. Maar tenzij ik de creditcard neem bij de Bijenkorf, of lid word van de ANWB, is dat eigenlijk altijd duurder dan een compleet pakketje bij een bank.

Emoties

ING voor € 2,90, Rabobank voor € 3,10 (mits ik inderdaad de creditcardlimiet kan verhogen), of ABN AMRO voor € 3,40 per maand. Alle drie goedkoper dan de € 5,00 per maand die ik nu betaal voor het Rabo Totaalpakket. En dan wint toch weer de emotie. Spreiding van risico houdt me weg bij ABN AMRO, en ING vind ik het minst sympathiek van de drie, ze hebben bij mij echt een imagoprobleem.

Blijft over: de Rabobank. De minst onsympathieke grootbank? Misschien dat ik nog wel een pakketstap terugzet, van het Totaalpakket naar het Basispakket, en daarmee € 22,80 per jaar bespaar. Maar daarmee neem ik ook een beetje afscheid van mijn zelfbeeld als kosmopolitische wereldburger. Ik wacht nog even, denk ik…

Hoe emotioneel ben jij in jouw bankzaken?

Hoe denk ik nu over…. Het kasboek?

Inmiddels ben ik ruim drie jaar aan het schrijven op dit blog. Bijna 500 berichten heb ik inmiddels geplaatst. En ik heb dus ook heel veel onderwerpen aangeraakt. En regelmatig geef ik daarbij aan dat ik vooral ook blog om mijn gedachten te ordenen, en mijn denken over financiën te ontwikkelen. Drie jaar is al best wel een lange tijd. Het leek me daarom leuk om er eens wat onderwerpen ‘uit het verleden’ uit te lichten, en te bekijken hoe ik daar nu over denk. Lees je mee?

In mijn eerste maand als Geldnerd schreef ik ondermeer over mijn kasboek. Iets wat ik lang niet gebruikt heb, een hele tijd wel, en daarna ook weer niet. Ooit begonnen met een heel klein papieren boekje. Daarna werd dat boekje vervangen door een app op mijn smartphone.

Toen ik het betreffende blogje schreef, woonden we in het Verre Warme Land. Daar gebruikte ik nog best veel contant geld, elektronisch betalen was er nog niet zo ver doorgedrongen als in Nederland. En ik hield er geen kasboekje bij. Dan verlies je dus het zicht op een deel van je uitgaven. En dat is jammer, want ongemerkt kan er dan best een behoorlijk bedrag weglekken.

Een half jaartje later kwam ik terug in Nederland. En daar was inmiddels het contactloos betalen doorgebroken. Dat zat nog niet op mijn bankpas, maar ik heb meteen een nieuwe aangevraagd. En sindsdien is het aantal transacties met contant geld sterk afgenomen. Gedurende 2018 heb ik tot nu toe 1 keer € 40 gepind, en de helft daarvan zit nog in mijn portemonnee. In totaal heb ik 6 keer met contant geld afgerekend. Al mijn andere transacties gebeuren dus met de pinpas, veelal contactloos. Daarmee is mijn kasboekje grotendeels overbodig geworden.

Ik heb er twee jaar geleden nog wel een functie voor gebouwd in mijn administratiespreadsheet. Vanuit mijn kasboek-app kan ik rapportages versturen. Die worden met één druk op de knop automatisch geïmporteerd en verwerkt. Maar die functie gebruik ik dus nog maar een paar keer per jaar. Ik overweeg om nog een functie te bouwen waarbij ik transacties met contant geld handmatig kan invoeren en verwerken via een formulier, om daarmee de app op mijn smartphone overbodig te maken. Die enkele transactie met contant geld schrijf ik dan wel even op in mijn notitieboekje op de smartphone, en verwerk ik handmatig de eerstvolgende keer dat ik mijn administratie bijwerk.

Ik ben dus nog steeds fan van kasboekjes. Of liever gezegd: ik vind het belangrijk om van elke euro te weten waar die naar toe gaat. Ik houd nog steeds mijn kasboek bij. En ben ook van plan om dat te blijven doen.

Ontwikkelt jouw denken zich ook?

Spelenderwijs leren programmeren?

  • Berichtcategorie:ICT

Veel mensen besteden veel (te veel) tijd aan spelletjes op hun tablet of telefoon. Geldnerd houdt daar niet zo van, ik vind het meestal tijdverspilling. Maar in een vakantie val ik er toch af en toe voor.

En ik ben dan wel weer dol op programmeren. Mijn spreadsheets, en lekker een beetje klooien met Visual Basic macro’s. Ik heb lopen experimenteren met de macrotaal van LibreOffice. Daar werd me vooral duidelijk dat die een stuk bewerkelijker is dan Visual Basic in Excel. Mijn macro’s ‘omzetten’ wordt dan al gauw ‘volledig herschrijven’. Daar had ik niet zoveel zin in, dus dat heb ik maar even laten rusten.

En ik speel al langer met het idee om ook andere, ‘echte’ programmeertalen te leren. JavaScript bijvoorbeeld. Maar ik heb minder tijd dan destijds in het Verre Warme Land, en had ook geen zin om eerst een stapel boeken door te lezen. Dus dat bleef vooral ‘een idee’.

Maar nu is er een oplossing voor! ‘Grasshopper’, een (gratis) app waarmee je spelenderwijs in JavaScript leert programmeren. Grasshopper is ontwikkeld door Area 120, een start-up van Google. De ontwikkelaars willen nog meer lessen toevoegen aan Grasshopper, en zijn niet van plan een andere programmeertaal dan JavaScript te gaan ondersteunen.

Ik heb de app gedownload en ben langzaam begonnen. Eens kijken welke nieuwe mogelijkheden dit mij gaat bieden! Want ik denk dat de toekomst van mijn spreadsheets en macro’s in JavaScript ligt.

Hoe heb jij leren programmeren?

Heb ik lijstjesfetisjisme?

Geldnerd is dol op lijstjes. Mijn Evernote staat er vol mee. Ook de Notitie-app op mijn telefoon en tablet bevat altijd wel een paar lijstjes. Boodschappen die ik nog moet doen, actiepunten die ik nog uit moet voeren. Als ik het niet opschrijf, dan vergeet ik het. Ook mijn financiën bestaan uit lijstjes. Mijn beleggingen, mijn administratie, mijn liquiditeitsoverzicht. Gelezen en nog te lezen boeken houd ik bij in GoodReads. en zo kan ik nog wel even doorgaan. Een goed lijstje geeft het brein rust, las ik eens.

Voor lijstjes zijn er allerlei methodieken, een bekende is het Bullet Journal. Zo ver gaat mijn verslaving niet. Bij mij gaat het vooral om actielijstjes en checklists. Dagelijkse actielijstjes maak ik nog regelmatig op papier. Op een of andere maner is het ‘fysiek afstrepen’ van acties, nadat ze afgerond zijn, toch veel leuker dan het wegklikken van een actie in een app.

Waar ik nog een beetje tegenaan hik: een lijst met al mijn bezittingen. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik die al wel heb voor mijn kledingkast. <schaam>Met een vast vervangingsschema voor overhemden en pakken </schaam>. Dat heb ik gemaakt toen ik mijn kleding minimaliseerde. Maar een lijst met al mijn bezittingen, daar ben ik nog niet aan begonnen.

Waar ik wel veel plezier aan beleef: mijn checklists voor vakanties en zeilreizen. Dat, gecombineerd met mijn minimalistische en opgeruimde kasten, maakt dat ik in minder dan een uur ingepakt en klaar voor vertrek kan zijn, zonder het gevoel te hebben dat ik iets belangrijks vergeet. Dat scheelt een hoop stress. Vooral ook voor Hondje, die er niet zo goed tegen kan als zijn dagritme verstoord wordt.

Mijn favoriete lijstje: eentje waarvan ik alle punten heb afgestreept. Daar kan ik heel veel voldoening uit halen.

Gebruik jij ook veel lijstjes?

De Ping terreur

201610-smartphoneGek werd ik ervan. Ieder gesprek dat ik had, iedere treinreis die ik maakte, ieder moment van de dag. Ping…. Whatsapp, Facebook, e-mail, Breaking News meldingen van allerlei apps. Tientallen keren per dag piept en trilt de gemiddelde smartphone. Niet zelden grijpt de eigenaar iedere keer naar die telefoon om te kijken wat er gebeurt. Maar niet alleen de eigenaar wordt gestoord, ook iedereen in zijn of haar omgeving.

En eerlijk gezegd, mijn eigen telefoon was niet anders. Meestal zette ik ‘m wel op stil, maar dan trilde die nog steeds. En ook bij mezelf merkte ik die neiging om dan tóch even te kijken. Ongeacht waar ik was en met welk gezelschap. En daar begon ik me aan te ergeren. En ik heb 4 van die apparaten, moet ik bekennen. Een zakelijke tablet en smartphone. En een privé tablet en smartphone.

Het was dus tijd voor een ingreep. Minimalisme. Ik heb vrijwel alle meldingen uitgezet. Alleen als ik gebeld wordt, dan gaat er nog een geluid en/of trilt de telefoon. Verder is het stil. Ik bepaal nu zelf wanneer ik op de apparaten kijk, wanneer het mij uitkomt. En dan vertellen de Badge App Icons, de tellertjes rechtsboven in de icoontjes van de apps, mij waar er berichten of nieuwe dingen zijn.

Heerlijk. Wat een rust. Nu de rest van Nederland nog.

Hoe vaak ‘pingt’ jouw telefoon?

Cash geld en Kasboekje

20160723 CashGeldnerd heeft gisteren gepind. € 60 heb ik uit de geldautomaat getrokken. Dat is niks bijzonders, zul je denken. Maar het is pas de tweede keer sinds mijn terugkeer in Nederland. De eerste keer was zaterdag 30 april 2016, de dag na mijn aankomst. Toen pinde ik ook € 60.

De conclusie is simpel. Ik gebruik bijna geen cash geld meer. Vrijwel direct na terugkeer uit het Verre Warme Land heb ik mijn bankpas laten vervangen door een pas met de mogelijkheid voor contactloos betalen. Sindsdien betaal ik vrijwel alles met pin. Dat vind ik handig. Op die manier is het precies zichtbaar in mijn administratie wat ik waaraan uitgeef. Het geeft mij het beste overzicht over mijn financiën.

Voor de beperkte hoeveelheid cash geld die ik nog gebruik, heb ik mijn kasboekje weer geactiveerd. Al voor mijn vertrek naar het Verre Warme Land gebruikte ik hiervoor KashBook (geen aandelen!), een app op mijn telefoon. Lekker simpel, en ik kan de transacties in Excel exporteren. Ik schreef er eerder al over. Ook heb ik de app van mijn huisbank geïnstalleerd. Daarmee kan ik altijd precies zien wat er nog op mijn rekening staat. En in geval van nood snel iets overboeken uit mijn ‘kleine buffer’, de spaarrekening die gekoppeld is aan de lopende rekening, en waar ik een paar duizend euro als buffer op aanhoud.

Ik voer een behoorlijk strak cash flow management op basis van mijn budget, dus het risico dat ik over mijn begroting heen ga is niet zo heel erg groot. En eigenlijk ben ik ook heel saai, dus ik geef sowieso niet veel uit.

Een klusje wat er nog ligt is dat ik mijn cash uitgaven ook wil kunnen importeren en verwerken in mijn administratie-spreadsheet. Dan heb ik in één dashboard echt tot op de laatste cent inzicht in mijn inkomsten en uitgaven. Maar dat komt de komende maanden wel.

Waar betaal ik dan nog wel met cash geld? Vooral als ik bijdraag aan etentjes of borrels met vrienden, merk ik als ik terugkijk in mijn Kasboekje. Daar hebben we er wel een aantal van sinds we terug in Nederland zijn. En we zijn vorige week op de markt geweest, daar heb ik ook wat dingen cash betaald. Maar voor de rest gaat alles met de pin of contactloos.

Hoe ga jij met cash geld om? Verandert jouw betaalgedrag?