Investeren in de eigen woning

De afgelopen maand is er fors geïnvesteerd in Huize Geldnerd. In het huis zelf dan, welteverstaan. Want investeren doen we maandelijks sowieso wel op de aandelenmarkten.

Een eigen huis heeft onderhoud nodig. En soms een stukje vernieuwing. Zo ook Huize Geldnerd. Onze woning is 115 jaar oud, en in 2016 is ons deel vrijwel compleet gerenoveerd. Maar we wonen niet ver van de zee, en dat betekent dat ondermeer het schilderwerk extra veel te lijden heeft van de zoute zeelucht en de weersinvloeden. We weten niet of we over één, drie, of vijf jaar gaan verhuizen. Maar we hopen dat we het geld dat er nu ingestoken is wel terugkrijgen bij verkoop, ooit.

Ons huis is ‘fout verbouwd’ tot kantoor begin jaren zeventig van de vorige eeuw, en gerenoveerd en teruggekeerd naar een woonbestemming in 2016. Wij kochten het eind 2016, na de renovatie, en konden er zo intrekken. Sindsdien hebben we de tuin aangepakt, en twee jaar geleden ben ik bezig geweest met schilderwerk aan de voorzijde. En dat was geen groot succes. Mijn spreadsheetvaardigheden zijn beter dan mijn klusvaardigheden. En een licht obsessieve vorm van perfectionisme maakt ook dat klussen voor mij vaak een frustrerende ervaring is. Dus ik schreef destijds al dat ik de komst van een vakman overwoog.

Nu waren we tijdens de klus afgelopen jaar al tegen een Vakman aangelopen. Een goede, met aanbevelingen. En daar moet je in Geldnerd City heel zuinig op zijn. En ze af en toe wat te doen geven. En die Vakman is nu een paar weken aan de slag geweest. Er zijn twee grote klussen aangepakt.

Groot Schilderwerk

Huize Geldnerd heeft een vereniging van eigenaars (VVE) met de woningen boven ons. Maar dat is een beperkte VVE die alleen het casco van de woning omvat. Dingen als kozijnen zijn onderdeel van het eigen appartement. En dus ook het onderhoud. Verder is Huize Geldnerd onderdeel van een beschermd stadsgezicht. Dat betekent onder andere voorschriften over de verfkleur. En het betekent ook dat alle kozijnen aan de voorzijde van hout moeten zijn, kunststof is uit den boze. Dat is overigens een regel die er nog niet heel lang is en ook niet heel strak gehandhaafd wordt, veel van de huizen om ons heen hebben kunststof kozijnen. Oh gruwel…

De grote schilderbeurt moet gewoon gebeuren om de staat van onderhoud goed te houden. En hier vlak bij zee iets vaker dan in het binnenland, we merken echt de invloed van de zoute zeelucht. We hebben dus al het houtwerk aan de buitenzijde laten schilderen. Dat zijn 6 raampartijen, en twee grotere raampartijen met klapdeuren aan de achterzijde. Ook het balkon in onze tuin is geschilderd.

Vervanging Kozijnen

De tweede klus omvatte de vervanging van de kozijnen aan de voorzijde, in de woonkamer en één van de slaapkamers. Dat was ook wel nodig, er zat jaren-70 waaibomenhout in met jaren-90 dubbel glas. Met name de kozijnen waren echt wel ‘op’, bij stevige regen (de kozijnen liggen op het westen) sijpelde het water aan alle kanten naar binnen. En tochten deed het ook, ondanks meters en meters aan tochtstrip. We hebben een paar deskundigen gevraagd of er nog een herstelrondje mogelijk was. Maar die zeiden ronduit ‘daar beginnen we niet meer aan’ of gaven een ruwe offerte die ongeveer net zo hoog was als vervangen.

En als we dan vervangen, doen we het wel goed. Er ligt een drukke weg voor de deur met het nodige straatlawaai. Dus plaatsten we HR++ glas met extra geluidsisolatie, en extra stille ventilatie-openingen. Het extra comfort vinden we ook wat waard. We hebben niet het beeld dat we door deze investering onze FIRE-plannen moeten uitstellen. Dat is een luxe-positie. Om de voorkant mooi consistent te krijgen hebben we ze gevraagd om ook de kozijnen in het souterrain aan de voorzijde te vervangen. Ook daar met HR++ glas. Diezelfde kozijnen waar ik destijds enkele weken met bloed, zweet en tranen aan gewerkt heb.

Vakman en Co hadden een mooie offerte gemaakt voor de vervanging van de kozijnen en voor het schilderen van de hele buitenboel. Best een dure offerte ook. Daar hebben we vervolgens nog vervolgonderzoek naar gedaan om te bekijken of die wel een beetje marktconform is. Dat is het geval. En dus hebben Vakman en Co de opdracht gekregen.

Nog op het lijstje….

Dan is er nog ons portiek. Een brede statige enigszins vervallen trap naar de voordeuren van Geldnerd HQ en de buren. Ook deze is voor het laatst aangepakt beginnen jaren zeventig, en dringend aan een opknapbeurt toe. Dat is wel een zaak van de VVE. De renovatie is iets urgenter geworden omdat de trap inmiddels niet meer waterdicht is, waardoor het bij langdurige nattigheid lekt in ons washok onder de trap. Hiervoor wordt nog een offerte geregeld via de Vereniging van Eigenaren, maar dat gaat niet heel snel. Daar moeten we wel voor bijstorten in de VVE, maar dat is een keuze die we sowieso gemaakt hebben voor het meerjaren onderhoud. We hebben geen zin om grote bedragen in een VVE te stoppen waar ze voorlopig alleen maar geld kosten.

Investering verwerkt in de Boekhouding

Er is dus geld in ons huis gestoken. Best veel geld. Zelf heb ik een potje voor (klein) onderhoud aan de woning. Dat heb ik twee jaar geleden aan mijn potjessysteem toegevoegd en begin dit jaar bijgevuld. Toen hebben we met de VVE ook een meerjaren onderhoudsplan laten maken. Inmiddels hebben we dus beter zicht op wat er te verwachten valt.

Deze investeringen betekenen voor ons ook iets in de financiële waardering van onze woning. Feitelijk hevelen we geld over van onze liquide middelen (spaargeld) naar onze stenen. Dat wil ik ook op een of andere manier zichtbaar maken in onze boekhouding.

Ik heb er voor gekozen om de gedane investeringen op te tellen bij de oorspronkelijke aanschafwaarde. Op deze manier kunnen we zicht houden op het geld dat we gestoken hebben in het op waarde houden van onze woning. Per slot van rekening gaat het hier om een verschuiving in vermogen. Het zat in liquide middelen en zit nu, net als onze aflossingen, ‘in de stenen’. Ik blijf de woning wel waarderen op basis van de WOZ, dat betekent dus minder overwaarde. Maar dat is sowieso fictieve rijkdom.

Reserveer jij geld voor onderhoud en verduurzaming?

Geldnerd is geen klusser…

…Maar is er nu toch mee begonnen. Ja, ik heb grotendeels een tuin aangelegd (die nu overigens vrijwel helemaal door Vriendin wordt onderhouden). Maar klussen in en aan ons huis is niet zo mijn ding. Het geeft me veel voldoening als iets netjes en af is. De combinatie van perfectionisme en niet zo handig en ervaren zijn met klussen is soms wel frustrerend.

Maar een huis heeft onderhoud nodig. En een oud huis extra, zeker als het decennialang niet zo heel goed verzorgd is. We wisten dus al een tijdje dat er wat te doen was. Het meest urgent zijn de kozijnen aan de voorzijde, op straatniveau. Dat is ook letterlijk op straatniveau, ons souterrain ligt ruim een meter beneden straatniveau namelijk. En die kant ligt pal op het westen. Het weer, de regen en de wind, staan er recht op. En ook het opspattend vuil van het verkeer. En dat allemaal op loopafstand van zee, in ons deel van Geldnerd City is zoute lucht echt wel een dingetje. Er zaten al wat scheurtjes in het verfwerk. Tijd voor actie dus.

Nou duurt dat bij mij altijd even. Ik moet moed verzamelen. Maar ik wilde het niet uitbesteden. Ik wil dit soort dingen zelf kunnen. En het leek me ook wel een rustgevend klusje, lekker zen bezig zijn en zichtbaar resultaat van je werk. Dus toen Vriendin wat schilderwerk binnenshuis aan ging pakken, heb ik al mijn moed verzameld en de verfkrabber in de kozijnen buiten gezet. Dat vond ik wel een spannend moment. Je weet immers dat er, zodra je de eerste verf hebt weggekrabt, geen weg terug is.

Ik had me goed voorbereid. Filmpjes gekeken van diverse hoe-het-zelf ketens en andere enthousiastelingen op YouTube. Een lijst van stappen en materialen gemaakt. Een trip naar de bouwmarkt. Ik was er dus helemaal klaar voor. En ik werd niet teleurgesteld. Want ik begon te krabben op het liggende deel aan de onderkant van het kozijn waar we al een aantal scheuren in de verflaag zagen. En waar het een beetje meeveert als je er met je vinger op drukt. De ervaringsdeskundigen weten dan waar ik het over heb. Houtrot.

Goed, eigenlijk geen verrassing dus. Maar de vraag is dan altijd: hoeveel? Met matig enthousiasme begon ik te krabben en te beitelen. Maar wat er ook verscheen, geen hout dat niet aangetast was. Al snel werd duidelijk dat ik het onderste liggende deel van één van de kozijnen als verloren moest beschouwen. En ook één van de staande delen was deels aangetast. Dat bracht een nieuw dilemma. Want dat moest dus eigenlijk vervangen worden. En dat is een klusje waar ik mij liever nog even niet zelf aan waag. Dus ging ik op zoek naar een klusjesman. En dat viel nog niet mee. Ik had al gehoord dat alles wat ‘handig’ is het extreem druk heeft. En dat beeld werd bevestigd. Diverse malen kreeg ik te horen dat er over 12 maanden wel ruimte zou zijn in de agenda. Maar zo lang wil ik natuurlijk niet wachten. Dit moest opgelost voordat de herfststormen Huize Geldnerd weer zouden gaan teisteren.

Halve dorpel weg, nog steeds een spons….

Even overwoog ik toch om het dan maar zelf te gaan proberen. En de verlamming sloeg weer toe. Want wat zou de fallback zijn als het mij niet zou lukken? Gelukkig was op dat moment de redding nabij, via een familielid elders in Geldnerd City, die al jarenlang een vaste klusjesman heeft die wel even tijd kon maken voor ons probleem. Dus een paar dagen later werd alles opgemeten en een weekje later is er een keurige nieuwe hardhouten balk geplaatst, en is ook het aangetaste gedeelte van het staande deel vervangen.

Als nieuw….. Oh ja, het IS ook nieuw!

Ondertussen ben ik uiteraard verder gegaan met de rest van de kozijnen. Het andere raam bleek gelukkig niet aangetast. Dat stond na een paar dagen keurig in twee lagen grondverf, waarbij de oneffenheden zoveel mogelijk waren weggeplamuurd en de kitranden vervangen waren. En ook de rest van het aangetaste kozijn werd gekrabd, geschuurd, geplamuurd en twee keer in de grondverf gezet.

Met het aflakken heb ik gewacht tot het eerste kozijn gerepareerd was en ik ook dat in de grondverf kon zetten. Daarna heb ik tegelijkertijd beide kozijnen licht opgeschuurd en in de lak gezet. Dezelfde dag, dezelfde omstandigheden. En ik moet zeggen dat ik niet ontevreden ben over het resultaat. Het ziet er een stuk beter uit dan voorheen, en we weten nu zeker dat de kozijnen er weer even tegen kunnen. In totaal zitten er best veel uren in die twee ramen. Een echte schilder kan het sneller en ook wel beter, daar ben ik mij van bewust. En toch weet ik zeker dat deze aanpak mij geld bespaard heeft. Want ik heb geen arbeidsuren van schilders hoeven betalen. En ik heb nu wat kluservaring en iets meer zelfvertrouwen daarin, en ken ons eigen huis nu iets beter. Dat is ook waardevol.

Geen close-up. Want ik ben geen vakman.

Maar… Er zijn nog twee (grotere) ramen aan de voorzijde. Waar ik een steiger voor nodig ga hebben. En er is werk nodig aan een rotte vensterbank. En dan nog vier raampartijen aan de achterkant. Misschien wordt het ook tijd dat ik wat kluscursussen ga doen om meer dingen zelf aan te kunnen pakken. Ik zou best graag leren loodgieten, stuccen, timmeren, en ook meer van elektra weten. Dat zijn handige vaardigheden voor de toekomst. Maar ook die cursussen, zie ik, zitten al tot volgend jaar volgeboekt hier in de regio….

En voor die andere raampartijen moet misschien maar een vakman komen. Want helemaal tevreden ben ik niet over mijn schilderskwaliteiten. Misschien is het toch beter dat ik mijzelf beperk tot bloggen en programmeren?

Ben jij een klusser?