Mijn vader werkte bij één van de grote Nederlandse banken. Terugkijkend had dat een aantal voordelen. Zorgvuldig omgaan met je financiën werd ons met de paplepel ingegoten. Een van zijn gevleugelde uitspraken was: ‘Je leent alleen voor je hypotheek!’ En dat is nog steeds een van mijn financiële mantra’s.

Mijn financiële doelen zijn verder redelijk eenvoudig:

  1. Ik heb alles in beeld en betaal grote uitgaven uit mijn buffer.
  2. Mijn vermogensbeheer is erop gericht om:
    1. Mijn buffers in stand te houden.
    2. Onbezorgd met pensioen te kunnen.
    3. Indien mogelijk tussentijds nog wat onverwachte grote dingen te kunnen doen, zoals een sabbatical nemen of een grote uitgave doen (en met ‘groot’ bedoel ik EUR 100.000 of meer).

Over mijn pensioendoel vertel ik in een volgende blogpost nog wel meer. En terwijl mijn doelen redelijk eenvoudig zijn, besef ik dat veel mensen hier alleen maar van kunnen dromen. Maar geloof me, deze doelen zijn niet vanzelf binnen bereik gekomen. Ik heb nooit echte schulden gehad, maar ik ben wel met weinig begonnen. Mijn ouders hebben ervoor gezorgd dat ik zonder studieschuld van school afkwam. Daar waren (en zijn) ze erg trots op. Terugkijkend is dat ook een van de grootste cadeaus die ze mij hebben kunnen geven. Om mij heen zie ik nog steeds leeftijdgenoten bezig zijn met het afbetalen van hun studieschuld.

Ik ben ooit begonnen vanuit de vraag ‘waar gaat mijn geld naartoe’. En toen ik recent mijn financiën op een rijtje zette, en vooruitkeek op basis van het rendement wat ik de afgelopen 10 jaar gerealiseerd heb en met een voorzichtig geschat spaarbedrag per jaar voor de komende 20 jaar, realiseerde ik me dat mijn doelen binnen bereik zijn. Ik hoef alleen nog maar de komende 20 jaar te blijven doen wat ik de afgelopen 10 jaar gedaan heb. OK, dat gaat niet vanzelf. Maar het kan. En dat heb ik bereikt. Daar ben ik best wel een beetje trots op.

En nu maar hopen dat er geen grote tegenslagen meer komen in de komende 20 jaar…

Hoe staat het met jouw doelen?