Geldnerd.nl

Bloggen over persoonlijke financiën

Search results: "beleggen" (page 1 of 6)

Leuk! Discussie over beleggen!

Er wordt al mooi gereageerd op mijn bericht over de (tijdelijke) aanpassing van mijn beleggingsstrategie. Fijne inhoudelijke reacties waar ik blij mee ben. Op basis van de reacties tot nu toe even wat aanvullende informatie. En voor het eerst deel ik daarmee ook wat concrete cijfers over mijn beleggingen. Tot nu toe heb ik die in grafiekjes steeds gewist. Dat vind ik best wel spannend.

Geldnerd heeft sinds 2009 € 27.000 in de beurs gestopt. Wat ik nu ‘verzilver’ is 1,8 keer dat bedrag, oftewel een rendement van 80% in 6,5 jaar tijd. Daarnaast houd ik nog een portefeuille over van ongeveer € 9.000. Als ik dat meereken is mijn rendement meer dan 100% geweest. Bij de portefeuille komt de komende periode waarschijnlijk nog een bedrag aan obligatiefondsen.

Geldnerd zet de stap vooral om te ‘verzilveren’, van ‘ongerealiseerd rendement’ echt geld maken. Dat ik dus een stukje onder ‘de top’ uitstap vind ik niet zo erg. En ik heb nog een andere reden. Ik begin op een leeftijd te komen dat ik anders moet gaan beleggen, een betere balans in mijn portefeuille. De afgelopen jaren heb ik redelijk agressief en op koersrendement belegd, nu wil ik me eigenlijk meer op de passieve inkomstenstroom gaan richten. De portefeuille die Kreupelgeld beschrijft in zijn reactie op mijn vorige bericht spreekt mij erg aan. Als je hierover meer informatie wilt delen, houd ik me aanbevolen.

Denk ik dat ik de markt kan ‘timen’? Nee. In 2008 heb ik heel veel geluk gehad. En nu is de markt duidelijk over een piek heen, maar hoe diep het dal gaat worden en hoe lang de daling gaat duren weet niemand (als iemand een exemplaar van het Financieele Dagblad van 2 januari 2017 heeft houd ik me aanbevolen). Maar ik heb even tijd nodig voor de herbezinning. En dus neem ik even afstand van de beurs. Letterlijk.

Ik ben erg blij met de discussie. Het helpt me om mijn gedachten te scherpen en geeft nieuwe inzichten waar ik (nog) niet aan gedacht had. Dank jullie wel!

Eindstand beleggen 2015

Better luck next year. Dat was de titel van het artikeltje waarmee The Economist op 31 december 2015 het financiële jaar afsloot. Ik herken het beeld. Veel beweging op de beurs, maar uiteindelijk heeft het nauwelijks ergens toe geleid.

De afgelopen periode heb ik al een aantal keren geschreven over de achtbaan op de beurs in 2015. Uiteindelijk is mijn portefeuille voor het gehele jaar 2015 uitgekomen op +3,5%. Dat is nog steeds veel beter dan het geld op mijn spaarrekening (+1,1%). De AEX is in 2015 4,1% gestegen. De S&P500 index daalde in 2015 met 0,7%. Dus al met al mag ik nog niet klagen met mijn internationale portefeuille.

20151231-Portfolio-YTD-Blur

Beleggen kwartaal 3 en YTD

Het derde kwartaal van 2015 zit er al weer op. Oef, dat jaar vliegt voorbij. Bij Spaarolifantje zag ik een update van haar vermogensgroei. Ik beperk mij even tot een kwartaalupdate van mijn beleggingen, want naar mijn vermogensgroei kijk ik alleen op jaarbasis.

Het derde kwartaal was ronduit slecht. Aan het begin van kwartaal 3 stond mijn portefeuille op +14,7% ten opzichte van 1 januari 2015. Inmiddels is daar nog + 2,8% van over. OK, dat is nog steeds beter dan mijn spaarrekening. Maar het is wel een stevige correctie.

201510 Portfolio YTD

Wat waren de belangrijkste bewegingen in dit kwartaal:

  • China: de ‘crash’ van de beurs aldaar, en de zorgen over de afnemende groei van de Chinese economie, zorgde voor een stevige correctie in andere markten. Mijn fondsen die de Wereld, Amerikaanse en Europese indexen volgden daalden dit kwartaal met ongeveer 10%.
  • Biotech: Ik heb al een aantal jaren een biotech-fonds in de portefeuille. Die is in 6 jaar met 400% gestegen, dus je hoort me niet klagen. Ik heb eerder al mijn oorspronkelijke inleg + 100% eruit gehaald, dus alles wat er nu nog staat is pure winst. Maar die is wel wat kleiner geworden. De afgelopen weken was er veel gedoe over de prijzen van medicijnen. Op basis daarvan hebben de Amerikanen een onderzoek aangekondigd. Dat zorgde de laatste weken voor een daling van 20% in de waarde van mijn biotech-fonds.

Hoe hebben jouw beleggingen het gedaan in dit kwartaal?

Alles zal ooit ineenstorten

Maak je geen zorgen, dit is geen ‘Dr. Doom’ berichtje. Maar de titel slaat wel op een gedachte die door mijn hoofd schoot toen ik afgelopen weekend discussieerde met ‘ex-lurker’ en sinds kort ‘the HOT-test man in blog-business’ Chris… De discussie startte naar aanleiding van mijn berichtje over studenten die lenen om te sparen, en focuste vooral op huizen en hypotheken.

Chris wijst er terecht op: schuld is schuld. Zijn intuïtie is dan: aflossen. Dat ben ik grotendeels met hem eens. Maar veel mensen, ik ook wel, kijken toch anders naar de hypotheek. Enerzijds wil ik ‘m zo snel mogelijk aflossen, want ‘schuld is slecht’ en het zou schelen in de maandlasten. Maar de rente op mijn hypotheek is laag, zo laag dat ik zelf beter rendement kan halen op mijn eigen geld. En als ik ‘alleen maar aflos’ houd ik geen geld over om mee te beleggen, en beleggen geeft mij veel meer het gevoel dat ik ‘actief met mijn geld bezig ben’. Dat is allemaal tussen de oren, dat weet ik, maar het is wel tussen mijn oren…

Bovendien: Als je een huis koopt en daar een hypotheek voor neemt, dan staat er iets van waarde tegenover. Dat huis namelijk. Niet om er zoveel mogelijk rendement op te halen, maar het heeft wel een zekere waarde. En het wordt elke maand een beetje meer van mij. De hypotheeklast knip ik ook in tweeën: de rente is een uitgave, en de aflossing beschouw ik als sparen. Lenen om te consumeren, dat vind ik geen goed idee. Een reis maak je en dan is het geld weg (maar de herinnering blijft), en zelfs een auto daalt zo snel in waarde dat ik het als een consumptie-artikel beschouw. Als ik lees dat mensen dat doen met hun studielening, dan word ik een beetje onrustig.

Een huis is ook een kostenpost en ook een consumptie artikel, ondanks de waarde. Naast aflossing moet ik inderdaad ook de uitgaven voor groot onderhoud meerekenen in wat ik ‘in het huis stop’, maar dan nog is het mijn enige bezit waarvan ik verwacht dat ik er ooit in mijn leven (de timescope van mijn financiën) in elk geval een substantieel deel van het geld dat ik erin steek ook weer terug krijg. Verder gebeurt dat misschien met bijzondere kunstvoorwerpen en dergelijke (die ik overigens niet bezit). In die zin is een huis eerder een speculatief bezit dan een investering. Mijn huis zal een keer omvallen of worden gesloopt, maar niet zolang ik het bezit en onderhoud. Alles zal ooit ineenstorten, maar uiteindelijk is het een kwestie van de tijdslijn die je hanteert.

Ook hier zie je weer dat emotie het meestal wint van verstand. Chris’ emotie is zo spoedig mogelijk alle schuld aflossen ondanks een lager verwacht rendement. Mijn emotie wordt heen en weer geslingerd tussen aflossen en (meer) rendement op eigen vermogen. Wat we met elkaar gemeenschappelijk hebben is dat we ons huis niet als investering zien. Die fout heb ik ooit wel gemaakt. In 1997 kocht ik een appartement dat ik 4 jaar later met 50% winst verkocht. Dat heb ik heel lang ook verwacht van mijn daaropvolgende appartement, maar dat bleek met een min of meer gedwongen verkoop in mijn echtscheiding in 2012 toch een beetje tegen te vallen. Timing is ook belangrijk, zullen we maar zeggen.

Ik zie het huis in elk geval niet als investering. Maar het is wel heel anders dan een ‘consumptie-artikel’ als een reis of een auto. Bovendien, ik moet ergens wonen (liever niet onder een brug). En wat ik echt uitgeef aan mijn huis (rente op hypotheek, G/W/L, belastingen, et cetera) kost mij in de huidige situatie veel minder dan de huur van een vergelijkbaar object. In die zin vind ik het huis eerder een ‘vooralsnog niet onverstandige consumptie-beslissing’.

Ik geniet van discussies als deze. Het helpt me om mijn eigen gedachten te ordenen en aan te scherpen. Dankjewel Chris!

Hoe kijk jij naar je huis?

Dagen, weken, maanden, jaren…

In iets andere vorm is het de eerste regel van een oud (religieus) liedje (uren, dagen, maanden, jaren, vliegen als een schaduw heen…). Dat heenvliegen geldt ook voor het managen van mijn financiën.

Een tijdje geleden schreef ik al over mijn Wekelijkse to-do-lijst om mijn financiën op orde te houden. Het is en blijft de basis.

Het maandelijkse werk is grotendeels geautomatiseerd. Mijn inkomsten worden verdeeld zodra mijn salaris binnenkomt, eerst en vooral naar mijzelf (aflossing huis, beleggen en sparen). Dodelijk saai eigenlijk, ik hoef er weinig meer aan te doen.

Tegenwoordig kijk ik iets uitgebreider naar het kwartaal. Dat is ook een beetje ingegeven door mijn blogactiviteiten hier, waar ik na elk kwartaal even stil sta bij de resultaten en bijzonderheden. Meestal is dat ook het moment waarop ik wat uitgebreider stilsta bij mijn beleggingen. Ik koop niet elke maand bij (al zet ik het geld er wel maandelijks voor op de beleggingsrekening). Per kwartaal kijk ik of de portefeuille nog in balans is, en waar ik wat moet verkopen en/of bijkopen om in balans te blijven. Daar dwing ik mezelf ook een beetje toe, op die manier voorkom ik dat ik teveel ga schuiven. Want daar worden de resultaten niet beter van (behalve dan de transactiefee die mijn broker incasseert).

En dan tenslotte mijn jaarafsluiting. Dat is het moment dat ik echt kijk hoe het jaar verlopen is. En plannen maak voor het nieuwe jaar. Tsja, dat zijn zo van die mijmeringen eind augustus. Het jaar zit er al weer voor twee-derde op.

Hoe vliegt de tijd voor jou voorbij?

De zwarte piste

Onlangs had ik het over de rente van de Grootbanken. Maar zelfs bij de ‘prijsvechters’ die traditioneel ‘meer rente’ geven is er echt niks meer te halen. Afgelopen week kreeg ik een mailtje van Nationale Nederlanden, waar ik ook nog een rekening heb lopen. Zij verlagen de rente van 0,4% naar 0,35%. Ik heb de rente-ontwikkeling uitgezet in dezelfde grafiek als in het vorige artikel, en dan zie je dat de rentegrafiek van de prijsvechter (oranje lijn) zo mogelijk nog steiler naar beneden gaat dan bij de Grootbank (blauwe lijn). Bijna als een zwarte ski-piste. Het verschil wordt het laatste jaar snel kleiner. Nou ja, verschil… Tussen niks en helemaal niks, zullen we maar zeggen.

Het bevestigt in elk geval dat er met sparen voorlopig niks te behalen valt. Het kost je geld, met alleen al inflatie, en zeker als je boven de grens van de vermogensrendementsheffing zit. Wil je rendement halen, dan moet je andere dingen doen. Beleggen. In vastgoed investeren. Iets doen. Ondertussen denk ik terug aan ‘vroeger’, toen je nog wel eens 5% rente op een spaarrekening kreeg.

Je mag alles van me weten…

201610-pincode… Behalve mijn pincode. Aan die oude slogan moet ik nog vaak denken als het gaat om financiën en privacy. Geld blijft toch een gevoelig onderwerp, veel mensen praten er liever niet over.

Geldnerd vindt zichzelf best wel alert op privacy. Ik probeer op te letten met waar ik mijn gegevens achterlaat. Ik heb een Google Alert ingesteld op mijn eigen naam zodat ik een melding krijg als er ergens iets gepubliceerd wordt met mijn naam erin. Ik typ af en toe mijn eigen naam in bij verschillende zoekmachines. En ik heb me aangemeld bij alle bel-me-niet-mail-me-niet-spam-me-niet registers. Als ik ergens een account heb die ik niet meer gebruik, dan verwijder ik die account ook echt (dat valt vaak nog niet mee). Maar met steeds meer informatie die elektronisch beschikbaar en gekoppeld wordt het wel steeds lastiger om anoniem te blijven.

In het verleden deed ik al mijn geldzaken via één bank. Lopende rekening, creditcard, sparen, verzekeringen, beleggen, het zat allemaal bij die ene grote bank. Dat is de afgelopen 10 jaar wel veranderd. Mijn eisen werden anders en stapsgewijs gingen de meeste diensten naar anderen met een voor mij beter aanbod. Bijkomend voordeel (vind ik) is dat geen enkele dienstverlener meer compleet zicht heeft op mijn financiële situatie.

Het zal je niet verbazen, ik ben geen voorstander van al die ‘handige opties’ die de meeste banken inmiddels hebben toegevoegd aan hun internetbankieren. ‘Extra inzicht in je financiën’, ik zorg daar gewoon zelf voor in mijn spreadsheet. Misschien ben ik een beetje cynisch, maar een bank is een commercieel bedrijf, en wil me dus vooral meer diensten verkopen.

Hoe geheimzinnig ben jij over je geldzaken?

Heel veel gadgets

Hier op Geldnerd HQ hebben we vier smartphones, drie tablets en drie laptops. Vriendin en ik hebben allebei een zakelijke tablet, een zakelijke smartphone, een privé smartphone en een privé laptop. Geldnerd heeft verder nog een zakelijke laptop (die meestal in een locker op het hippe Nieuwe Flex Werken kantoor kampeert) en een privé tablet.

Tien apparaten in totaal. Dat is best wel veel. Klinkt niet erg minimalistisch, ook al is de helft door de werkgever(s) verstrekt. Maar er zijn wel logische redenen voor.

De belangrijkste reden is dat we werk en privé gescheiden willen houden. ’s Avonds en in het weekend zijn de zakelijke telefoon en tablet opgeborgen. Heel af en toe wordt er nog wat gewerkt, maar dat proberen we zoveel mogelijk te beperken. Op de zakelijke foon en tablet geen privé-apps zoals games, bankieren, beleggen, bloggen, e-books, muziek, et cetera. Dat staat op de privé-apparaten. En op de privé-apparaten dus geen toegang tot zakelijke e-mail of agenda. Dat wil de werkgever ook niet om veiligheidsredenen. Alleen die agenda vind ik soms wel jammer, ik zou liefst al mijn zakelijke en privé-afspraken op één plek bij elkaar willen hebben.

En een vaste telefoonlijn hebben we thuis dan weer niet.

Hoeveel apparaten heb jij dubbel?

400 biljoen dollar pensioentekort

Er zijn dagen waarop ik het niet op mijn bankrekening heb staan… Vierhonderd biljoen Amerikaanse dollar, oftewel US$ 400.000.000.000.000. Dat is het bedrag dat volgens het World Economic Forum wat er, op basis van een heleboel aannames, wereldwijd te weinig beschikbaar zal zijn om iedereen comfortabel met pensioen te laten gaan. Ze nuanceren het gelukkig zelf ook, want het is erg moeilijk om precies te bepalen wat ‘genoeg’ is voor een pensioen. Dat is een vraag waar vrijwel iedereen die op weg is naar financiële onafhankelijkheid ook mee worstelt.

En ach, het maakt ook niet zoveel uit of er 200 biljoen of 400 biljoen of 600 biljoen tekort gaat zijn. Maar dat er te weinig is lijkt wel duidelijk. Als voornaamste reden geven zij de fors gestegen (en nog stees stijgende) levensverwachting. Toen de meeste pensioensystemen bedacht werden, ging men er niet van uit zó lang te moeten betalen. Toen de Nederlandse AOW bedacht werd (en nog begon op 65) gingen de bedenkers er van uit dat er gemiddeld 8 jaar betaald zou moeten worden. Inmiddels is dat ongeveer 16,5 jaar en wordt uitgegaan van ongeveer 21 jaar in 2050. Dat verschil moet wel overbrugd worden, en daar is veel geld voor nodig.

Het artikeltje en het rapport wijzen er terecht ook op dat het probleem voor vrouwen nog groter is dan voor mannen. Vrouwen leven gemiddeld langer, en bouwen gemiddeld wereldwijd nog steeds 30-40% minder pensioen op dan mannen.

Het probleem valt voor Nederland nog wel mee. Nu 2 triljoen dollar, en in 2050 bij ongewijzigd beleid 6 biljoen dollar. Maar die 2 triljoen is wel ongeveer 8 keer de jaarlijkse begroting van de Rijksoverheid. Dus ik verwacht niet dat die het gaat oplossen. Ik verwacht sowieso weinig van de overheid. We zullen het dus zelf moeten gaan sparen (en beleggen). Het blijven onvoorstelbare bedragen.

Lig jij wakker van dit pensioentekort? Ik niet.

Cash crunch

In mei was het even spannend op de bankrekening van Geldnerd. Uitgaven kwamen qua tijd onverwacht dicht bij elkaar te liggen. Qua liquiditeit, de mate waarin ik aan mijn kortlopende betalingsverplichtingen kan voldoen, werd er even scherp aan de wind gezeild. Dat zijn de momenten dat de buffer zijn waarde weer bewijst.

Wat gebeurde er allemaal? Allereerst ging ik, voor het eerst in lange tijd, weer zeezeilen. Daar ben ik dol op. In het Verre Warme Land kwam het er niet van, maar nu deed zich een mooie kans voor. Alleen moest daarvoor mijn uitrusting wel aangevuld worden. Want mijn zeilpak, onmisbaar  voor dit soort tochten, was echt ‘op’. Daar kan ik weinig van zeggen, want dat pak was ook 15 jaar oud. Maar goed, er moest dus met spoed een nieuwe komen. Gelukkig vond ik een mooie aanbieding, maar uiteindelijk was ik wel een bedrag met 3 nulletjes kwijt.

Ook had ik dringend een nieuw kostuum nodig. Of twee. Geldnerd doet het soort werk waarbij het eigenlijk wel nodig is om elke dag een kostuum te dragen, en meestal ook een stropdas. Ook hier heb ik redelijk goed op de aanbiedingen gelet, en een goede deal gevonden (tweede pantalon, hoera, dat verlengt de gebruiksduur van het kostuum aanzienlijk). Maar ook hier weer een bedrag met 3 nulletjes.

Maar plotseling vonden Geldnerd en Vriendin dé eettafel. Daar waren we al naar op zoek sinds we ons huis kochten. We hadden de hoop al een beetje opgegeven toen de tafel daar plotseling voor onze neus stond. Gewoon in een winkel hier in de buurt. Prachtig design. Wel aan de prijs. Maar we konden de tafel zoals die in de showroom stond krijgen. Dat scheelde een mooi bedrag van die prijs. En een hoop levertijd. Die was ineens geen 13 weken maar slechts 2 weken. Omdat er na die 2 weken nieuwe tafels voor in die showroom kwamen. En ook hier weer een bedrag met 3 nulletjes.

Tsja, dan gaat het ineens hard. En ben je een paar keer bezig om geld van de kleine buffer naar de lopende rekening te boeken. En een keer zelfs van de grote buffer. Allemaal voorziene uitgaven, dus dat is geen probleem. Maar ze liggen dan ineens wel erg dicht bij elkaar.

En toen kwam keurig volgens schema het salaris van mei binnen, inclusief het vakantiegeld. De automatische boekingen voor sparen en beleggen, gezamenlijke huishouding en de hypotheek deden hun werk weer. Ik had al wat extra boekingen voorgeprogrammeerd om de kleine en de grote buffer weer aan te vullen. En zo komt alles weer goed. Alleen zal ik dit wel merken in het Spaarpercentage van het tweede kwartaal, denk ik.

Hoe gaat het met jouw liquiditeit?

« Older posts

© 2017 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑